Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ταξική οργή για την ακρίβεια και την παταγώδη αποτυχία των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων της, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έναν δομικό, εσωτερικό πολιτικό εφιάλτη. Όπως αναφέρει η ανάλυση της «Εφημερίδας των Συντακτών», το κυβερνών κόμμα κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις του Σεπτέμβρη 2026 δείχνουν ότι η κυοφορούμενη κίνηση του Αντώνη Σαμαρά δεν αποτελεί έναν απλό «πονοκέφαλο», αλλά μια δυναμική που μπορεί να αναδιατάξει πλήρως το αστικό πολιτικό σκηνικό, καταγράφοντας άνετα διψήφια ποσοστά (από 9% έως 16,8%) και επηρεάζοντας σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα που ψήφισε τη Ν.Δ. το 2023.

Μπροστά σε αυτή την απειλή, το Μέγαρο Μαξίμου επιστρατεύει τις πιο σκοτεινές και μακιαβελικές πρακτικές του αστικού πολιτικού συστήματος. Πιθανόν για να υλοποιήσει τη «Θεωρία του Αναχώματος». Για όσους θεωρούν τα σενάρια υπόγειου πολιτικού αβανταρίσματος ως «θεωρίες συνωμοσίας», ένα περασμένο αποκαλυπτικό παραπολιτικό σχόλιο της ίδιας της Καθημερινής έρχεται να λειτουργήσει ως η απόλυτη γραπτή ομολογία.

Το ντοκουμέντο της ομολογίας: «Τους ξέφυγε ο υπολογισμός» Όπως χαρακτηριστικά αποκάλυψε η εφημερίδα της αστικής παράταξης: «Καλή πηγή μού μετέφερε μια πολύ ιδιαίτερη πληροφορία: πολλά στελέχη της Ν.Δ. στις πρόσφατες ευρωεκλογές προμοτάρισαν την Αφροδίτη Λατινοπούλου, καθώς θεωρούσαν πως έτσι θα κοντύνουν τον «επικίνδυνο» Κυριάκο Βελόπουλο. Τελικά αποδείχθηκε πως όταν παίζεις με τη φωτιά μπορεί ενίοτε να σε κάψει, αφού το κόμμα της Λατινοπούλου ξέφυγε από το 1,5%-2% και έγινε αρκετά πιο επικίνδυνο από όσο θεωρούσαν κάποιοι “εγκέφαλοι”».

Η αποκάλυψη αυτή ξεγυμνώνει πλήρως το αφήγημα περί «μετώπου ενάντια στα άκρα». Αποδεικνύει ότι οι «εγκέφαλοι» της Ν.Δ. δεν έχουν κανέναν ηθικό ή πολιτικό φραγμό να εκθρέψουν, να χρηματοδοτήσουν και να προβάλουν την πιο αντιδραστική, σκοταδιστική και φασίζουσα Ακροδεξιά, αρκεί να διασφαλίσουν τη δική τους καρέκλα και να «κοντύνουν» τους εσωπαραταξιακούς τους αντιπάλους.

Το πάθημα με τη Λατινοπούλου, η οποία σήμερα αποτελεί αυτόνομο και απειλητικό πόλο εντός της «ακροδεξιάς πολυκατοικίας», φαίνεται πως δεν έγινε μάθημα. Στην παρούσα συγκυρία, με τον Αντώνη Σαμαρά να απειλεί με πλήρη αποσυσπείρωση τη γαλάζια βάση (αγγίζοντας το 32% των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της), το Μαξίμου εφαρμόζει το ίδιο ακριβώς έργο σε επανάληψη.

Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι το σύστημα επιχειρεί τώρα να χρησιμοποιήσει την πρόσφατη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη ως το επόμενο ελεγχόμενο ανάχωμα, επιδιώκοντας τον κατακερματισμός της ακροδεξιάς δεξιάς ψήφου. Η ύπαρξη ενός καθαρά φασιστικού πόλου στα άκρα δεξιά εμποδίζει τον Σαμαρά από το να εμφανιστεί ως ο μοναδικός και αδιαμφισβήτητος ηγέτης της «πατριωτικής δεξιάς».

Παρά τις υποκριτικές τροπολογίες αποκλεισμού, το σύστημα αφήνει νομικά παράθυρα για τη συμμετοχή μορφωμάτων με «μπροστινούς», την ώρα που συστημικά ΜΜΕ προσφέρουν επικοινωνιακή ορατότητα στη ρητορική Κασιδιάρη.

Δηλώσεις όπως η πρόσφατη «άστοχη» τοποθέτηση του ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Φρέντι Μπελέρη για τον Κασιδιάρη, η οποία ανακλήθηκε άρον-άρον μετά τις αντιδράσεις, προδίδουν τους διαύλους που κλείνουν το μάτι σε αυτό το ακροατήριο.

Όμως, ο υπολογισμός τους κινδυνεύει να τιναχτεί ξανά στον αέρα. Οι «κρυφές» και φανερές μετρήσεις δείχνουν ότι η συνολική «ακροδεξιά πολυκατοικία» (Σαμαράς, Κασιδιάρης, Βελόπουλος, Λατινοπούλου) γιγαντώνεται ανεξέλεγκτα, απειλώντας να ρίξει τη Ν.Δ. κάτω από το 25%.

Ο φασισμός είναι η σταθερή εφεδρεία του συστήματος. Για τον κόσμο του αγώνα και τη ριζοσπαστική Αριστερά, αυτή η εξέλιξη καταρρίπτει οριστικά την αστική θεωρία των «δύο άκρων». Το μόνο άκρο που συνομιλεί, προμοτάρει, χαϊδεύει και χρησιμοποιεί τον φασισμό και τα απολειφάδια της Χρυσής Αυγής είναι η ίδια η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό, προκειμένου να διασφαλίσουν την εξουσία του κεφαλαίου.

Το σκίτσο είναι του Πέτρου Ζερβού – ΕφΣυν

Β.