Γράφει ο mitsos175
«Βγήκαν οι ναζί», «καταστροφή» και άλλα τέτοια που δημιουργούν κλίμα υπέρ των καθαρμάτων.
Ότι τι; Οι δεξιοί «χριστιανοδημοκράτες» δεν είναι ναζί; Κρυφοί, κι αυτό φάνηκε στις εκλογές. Όλοι όσοι έφυγαν από το κυβερνών κόμμα που πήγαν; Στους επίσημους ναζί.
Επομένως έχουμε μια εσωτερική ανακατανομή στη δεξιά.
Αλλά είχαμε και άνοδο της αριστεράς στο Βερολίνο, μεγάλη μάλιστα. Το αν θα καταφέρει να μην απογοητεύσει πάλι τον κόσμο, εξαρτάται από την ίδια.
Σίγουρα αποδοκιμάστηκε ο σημερινός καγκελάριος.
Η διαφορά με τους φανερούς ναζί ήταν πως οι μεν κυβερνητικοί θέλουν να σκοτώσουν Ρώσους, οι δε επίσημοι εγκληματίες, μετανάστες.
Οι δεξιοί διάλεξαν εχθρό. Τον πιο αδύναμο φυσικά, γιατί οι Ρώσοι έχουν πυρηνικά.
Γιατί δεν αποδοκιμάστηκε συνολικά η δεξιά;
1) Όλα τα ΜΜΕ κάνουν ακροδεξιά προπαγάνδα.
2) Η ακροδεξιά στη Γερμανία έχει βαθιές ρίζες. Οι ναζί ήταν κάποτε πρώτοι.
Γιατί δεν έμαθαν; Γιατί οι δεξιοί είναι ηλίθιοι.
Για να δούμε τώρα και την άποψη του ΚΚΕ
«Το αποτέλεσμα στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις• είναι μια καταστροφή», δήλωσε ο χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρ. Μερτς.
Δίνοντας το στίγμα του ανεπίστρεπτου των αδιεξόδων του συστήματος αλλά και της γιγάντωσης των προβλημάτων που φέρνουν στο λαό ο πόλεμος και η καπιταλιστική εκμετάλλευση τόνισε ότι «η απάντηση δεν μπορεί να είναι η επιστροφή στις παλιές καλές εποχές».
Ο Γερμανός καγκελάριος προανήγγειλε κλιμάκωση της επίθεσης λέγοντας ότι «η απάντηση πρέπει να είναι να καταστήσουμε τη χώρα μας έτοιμη για το μέλλον (…) οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν».
Το «μέλλον» που ετοιμάζουν είναι αυτό της «ετοιμότητας» ώστε οι Γερμανοί εργαζόμενοι να σφαχτούν στα πεδία των μαχών. Είναι η μετατροπή όλης της οικονομίας σε πολεμική. Είναι τα μέτρα για σαρωτικές αλλαγές με στόχο η Γερμανική καπιταλιστική οικονομία να «αντέξει» τα «χτυπήματα» σε ένα περιβάλλον που χάνει την «ανταγωνιστικότητα» της συγκριτικά με την Κίνα, τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναπτύσσεται αντιπαράθεση στο εσωτερικό της γερμανικής αστικής τάξης για μία σειρά στρατηγικές επιλογές, εντείνονται διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα που δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα για το λαό.
Η ενίσχυση της «Εναλλακτικής» για το γερμανικό κεφάλαιο γίνεται στο έδαφος απουσίας ισχυρού ταξικά προσανατολισμένου εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος με τις λαϊκές δυνάμεις να έχουν ζήσει τις συνέπειες της αντιδραστικής πολιτικής των Χριστιανοδημοκρατών, των «Πρασίνων», της «Αριστεράς» του πολέμου και της εκμετάλλευσης, των Σοσιαλδημοκρατών. Πολλές φορές και για πολλά χρόνια μάλιστα και τις κάθε τύπου συγκυβερνήσεις τους, είτε σε κρατίδια είτε ομοσπονδιακά…
0 Comments