Οι εικόνες που έρχονται τις τελευταίες μέρες από τη Γαλλία είναι συγκλονιστικές.
Χιλιάδες μαθητές και φοιτητές στους δρόμους, σχολεία και πανεπιστήμια σε κινητοποιήσεις, συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής και ένα δεκάδες βίντεο που καταγράφουν σκηνές σκληρής αστυνομικής βίας.
Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: πάνω από 5.000 άνθρωποι έχουν προσαχθεί από την έναρξη των κινητοποιήσεων, ενώ περίπου το 85% από αυτούς ανήλικοι, σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών.
Ταυτόχρονα υπάρχουν σοβαρά περιστατικά τραυματισμών μαθητών. Ένας 14χρονος υπέστη σοβαρό τραυματισμό μετά από χρήση εκτοξευτήρα χειροβομβίδων, ενώ έχουν καταγραφεί και τραυματισμοί μαθητών στα μάτια.
Δεν δέχτηκαν όμως οι Γάλλοι διαδηλωτές να αποτελούν τον σάκο του μποξ των μπάτσων. Σε πολλές περιπτώσεις αντέδρασαν δυναμικά γι’ αυτό υπάρχουν και τραυματίες αστυνομικοί και χωροφύλακες. Η γαλλική Αστυνομία ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από 600 αστυνομικοί και χωροφύλακες έχουν τραυματιστεί από την έναρξη του κινήματος. Μόνο την 1η Οκτωβρίου καταγράφηκαν 305 τραυματισμοί μεταξύ αστυνομικών και χωροφυλάκων, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών.
Στη Gironde, μάλιστα, οι τοπικές αρχές ανακοίνωσαν τέσσερις τραυματίες μαθητές, αλλά και πέντε αστυνομικούς και έναν πυροσβέστη τραυματισμένους από ρίψεις αντικειμένων.
Αν παρακολουθήσει κανείς τη δημόσια συζήτηση, θα διαπιστώσει πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζονται τέτοιες εικόνες ανάλογα με το πού συμβαίνουν.
Φανταστείτε τώρα όλα αυτά να συνέβαιναν στην Αβάνα.
Πόσα έκτακτα δελτία θα είχαμε;
Πόσες ανταποκρίσεις;
Πόσα πάνελ για την «καταστολή της νεολαίας»;
Πόσες αναλύσεις για το «δικτατορικό καθεστώς» και την «κατάλυση των δημοκρατικών ελευθεριών»;
Στο Παρίσι, όμως, η συζήτηση μετατοπίζεται στην «αποκατάσταση της τάξης» και στις «βίαιες ταραχές». Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα της επιλεκτικής ευαισθησίας.
Η αστυνομική βία δεν γίνεται λιγότερο σοβαρή επειδή συμβαίνει στη Γαλλία. Και ο τραυματισμός ενός μαθητή δεν γίνεται λιγότερο σοβαρός επειδή συνέβη σε μια «δημοκρατική» ευρωπαϊκή χώρα.
Η ενημέρωση οφείλει να δείχνει ολόκληρη την εικόνα. Όχι να επιλέγει κάθε φορά ποια εικόνα ταιριάζει καλύτερα στο αφήγημα.
0 Comments