Η πρόσφατη αποκάλυψη της Wall Street Journal (και οι σχετικές αναφορές στα διεθνή ΜΜΕ) για τις ωμές, παρασκηνιακές παρεμβάσεις της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, προκάλεσε πολιτικό σεισμό. Η αναφορά ότι η εκλεκτής του Τραμπ «προέβλεψε» ή απείλησε με κατάρρευση της κυβέρνησης (φέρνοντας ως παράδειγμα το Βουκουρέστι) αν δεν περάσουν τα αμερικανικά ενεργειακά και επιχειρηματικά συμφέροντα, ξεγύμνωσε για άλλη μια φορά το αφήγημα περί «ισότιμης συμμαχίας».
Αυτή την πραγματικότητα της αμερικανοκρατίας και της εγχώριας υποτέλειας αποτύπωσαν με εξαιρετική, σχεδόν ταυτόσημη ειρωνεία, δύο κορυφαίοι σκιτσογράφοι από διαμετρικά αντίθετα πολιτικά έντυπα: ο Τάσος Αναστασίου της Αυγής και ο Ανδρέας Πετρουλάκης της Καθημερινής.
Δύο σκίτσα, μία κοινή αλήθεια
Στο πρώτο σκίτσο (Αναστασίου / Αυγή), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εμφανίζεται στο βήμα να καλύπτει πλήρως την πρέσβειρα, δηλώνοντας με ξύλινη γλώσσα: «Η κυρία Γκίλφοϊλ δεν ήρθε για να διχάσει, είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων».
Στο δεύτερο σκίτσο (Πετρουλάκης / Καθημερινή), στο γραφείο της Ντόρας Μπακογιάννη, ένας συνεργάτης τρέχει πανικόβλητος στο τηλέφωνο λέγοντας: «Λέει “είναι δική μου δουλειά να αξιολογώ τους υπουργούς”», με την ερώτηση «Ο Κυριάκος;» να παίρνει την αφοπλιστική απάντηση: «Όχι, η Κίμπερλι».
Όταν δύο σκιτσογράφοι με τόσο διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες καταλήγουν στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα, τα προσχήματα καταρρέουν. Δείχνει ότι η εικόνα της Ελλάδας ως μιας χώρας «περιορισμένης κυριαρχίας» δεν είναι αριστερή ιδεοληψία, αλλά μια κραυγαλέα πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί ούτε από τα αστικά μέσα ενημέρωσης.
Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν ήρθε στην Αθήνα για δημόσιες σχέσεις. Ήρθε για να επιβάλει την «ατζέντα Τραμπ» με τον πιο κυνικό τρόπο, και τα σκίτσα των Αναστασίου και Πετρουλάκη απλά υπενθυμίζουν στους εργαζόμενους ότι το «Βαθύ Κράτος» της Ουάσιγκτον έχει πάντα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην Αθήνα των «προθυμοτέρων».
Κι έτσι τα δύο σκίτσα κάνουν αυτό που πολλές φορές αδυνατούν να κάνουν δέκα τηλεοπτικά πάνελ: κόβουν την κυβερνητική ξύλινη γλώσσα με ένα πενάκι.
0 Comments