Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών της προηγούμενης βδομάδας, σημειώθηκαν δύο ακόμη πολύνεκρα ναυάγια νότια της Κρήτης, με 22 επιβεβαιωμένους νεκρούς μετανάστες και 2 αγνοούμενους, συνολικά. Στις αρχές του Νοέμβρη σημειώθηκε, επίσης νότια της Κρήτης, σοβαρό ναυάγιο λέμβου με 60 μετανάστες εκ των οποίων οι 59 αγνοούνται. Μέσα στον Οκτώβρη 12 συνολικά νεκροί, στη Σάμο και στη Λέσβο, μεταξύ των οποίων και ένα βρέφος. Και τον Σεπτέμβρη, νότια της Γαύδου, 1 νεκρός και 25 αγνοούμενοι.
Μόνο από το τέλος του καλοκαιριού μετράμε σύνολο 121 νεκρούς -επιβεβαιωμένους και μη- οι οποίοι έρχονται να προστεθούν σε μια τεράστια λίστα προηγούμενων που πέθαναν υπό το ίδιο ακριβώς πλαίσιο. Βλέπουμε παρόμοια περιστατικά να επαναλαμβάνονται συχνά-πυκνά σε όλη τη Μεσόγειο. Από τα ναυάγια στην Κρήτη, μέχρι τη μαζική δολοφονία 15 μεταναστών στην Χίο τον περασμένο Φλεβάρη, όπου το πλοίο του Λιμενικού εμβόλισε φουσκωτό σκάφος 40 επιβατών. Και ακόμα πιο πίσω μέχρι το έγκλημα στην Πύλο, όπου μαρτυρίες επιζώντων φωτογραφίζουν το λιμενικό να αποπειράται να ρυμουλκήσει το πλοίο τους με τεράστια ταχύτητα, προκαλώντας την ανατροπή του και τον θάνατο 600 ανθρώπων.
Και αν οι δολοφονικές απόπειρες (παράνομων) επαναπροωθήσεων εκ μέρους του ελληνικού Λιμενικού και της Frontex δεν είναι τρανταχτός παράγοντας σε κάθε περίπτωση – η καθυστέρηση ή και η καθολική άρνηση παροχής οποιασδήποτε βοήθειας και κινητοποίησης των σωμάτων προς διάσωση των μεταναστών, είναι κάτι που ακούμε σχεδόν σε κάθε περιστατικό. Υπό το πρίσμα αυτό δεν μας προκαλούν καθόλου εντύπωση οι συστημικές «βλάβες» των καμερών που παρουσιάζονται κατα τη διάρκεια των επιχειρήσεων, η αποφυγή καταγραφής βιντεοληπτικού υλικού και η εσκεμμένη απενεργοποίηση συστημάτων παρακολούθησης έπειτα απο εντολή των κατα τόπους κεντρικών αρχών.
Ούτε η επικοινωνιακή διαχείριση των περιστατικών, καθώς αποσκοπεί στο ξέπλυμα του λιμενικού και της Frontex, μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Η δαιμονοποίηση των προσφύγων, η μετάθεση της ευθύνης στα πληρώματα των μεταναστών και το κυνήγι κάποιων «διακινητών» εντός τους είναι απόλυτα συνεπής με τις προτεραιότητες της ΕΕ και του ελληνικού κράτους. Η τοποθέτηση του Θάνου Πλεύρη ως υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, με δηλώσεις όπως «φύλαξη συνόρων δεν υφίσταται αν δεν υπάρχουν νεκροί» και ρητορική περί «εισβολέων», μαρτυρά με τον πιο τρανταχτό τρόπο τις προθέσεις και τις προτεραιότητες των κρατών της ΕΕ.
Τα συμπεράσματά μας δεν είναι καινούρια: η εγκληματική πολιτική της «αποτροπής» των μεταναστευτικών ροών επιφέρει εκατόμβες νεκρών και το ελληνικό κράτος και η ΕΕ που συνειδητά την εφαρμόζουν δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους νεκρούς.
Η διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος συνολικά αποτελεί ένα διαρκές έγκλημα που ξεκινά από τις αιτίες που προκαλούν τις μεταναστευτικές ροές, την πείνα και τους περιφερειακούς πολέμους, έως τη στάση των κυβερνήσεων και των κοινωνιών στις χώρες προορισμού. Από την καταλήστευση ή την καταστροφή μέσω ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των τόπων προέλευσης μεταναστών και προσφύγων, μέχρι την ακραία εκμετάλλευση, γκετοποίηση και εγκλεισμό αυτών των ανθρώπων στις χώρες της Ευρώπης που καταφέρνουν να φτάσουν, όσοι από αυτούς τα καταφέρνουν…
Τα κράτη και οι κυβερνήσεις των περισσότερων χωρών της ΕΕ έχουν μακρά παράδοση και εμπειρία στην αποικιοκρατία. Ξέρουν τι να κάνουν και πώς. Ξέρουν να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν τις κατάλληλες πολιτικές, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν φτηνά εργατικά χέρια για τα κατά τόπους αφεντικά όταν αυτά το ζητάνε. Γιατί θα πρέπει να έχουμε καλά στο μυαλό πως, παρά τα φούμαρα περί εισβολέων, η αλήθεια είναι πως ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός τους χρειάζεται. Χρειάζεται άμεσα τα φτηνά και εύκολα εκμεταλλεύσιμα εργατικά τους χέρια. Το είδαμε σε μεγάλη έκταση στην Ιταλία με τη φασίστρια Μελόνι, το βλέπουμε κι εδώ.
Ακόμη, ξέρουν πώς ακριβώς να διαχειριστούν και όσους περισσεύουν. Το έχουμε δει σε όλες τις χώρες πρώτης υποδοχής, στην Ισπανία στην Ιταλία στην Γαλλία και το βλέπουμε καθημερινά στην Ελλαδα. Όσο δηλαδή τα κυρίαρχα ΜΜΕ και οι μηχανισμοί κρατικής προπαγάνδας αφήνουν τις κοινωνίες να το δουν.
Είναι η Ευρώπη-φρούριο του διαφωτισμού και της ευμάρειας για τους λίγους και της λιτότητας για εμάς τους πολλούς, που φέρει την κύρια ευθύνη. Είναι το κεφάλαιο, οι θεσμοί του και τα κέντρα εξουσίας που φταίνε για τις χιλιάδες θανάτων των ανθρώπων της τάξης μας που διαχρονικά αναγκάζονται να μεταναστεύσουν σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.
0 Comments