Ο μαύρος Νοέμβρης του 2021 για την ΕΥΠ και ο σκοτεινός Νοέμβρης του 2026 για την εισαγγελική διερεύνηση. Όταν ακόμη και στελέχη των μυστικών υπηρεσιών βρίσκονται στο στόχαστρο του Predator, το ερώτημα δεν είναι απλώς ποιος παρακολουθούσε ποιον. Είναι ποιος είχε τη δύναμη, την πληροφόρηση και την πολιτική κάλυψη για να οργανώσει ένα τέτοιο σύστημα.
Υπάρχει κάτι εξαιρετικά αποκαλυπτικό στην υπόθεση των υποκλοπών που εξακολουθούν να προσπαθούν να κλείσουν πολιτικά και δικαστικά.
Τον Νοέμβρη του 2021, το Predator δεν στόχευε απλώς δημοσιογράφους, πολιτικούς και πρόσωπα της δημόσιας ζωής. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, στο στόχαστρο βρέθηκαν ακόμη και κορυφαία στελέχη της ίδιας της ΕΥΠ: διευθυντές, υποδιοικητές, στελέχη της Αντικατασκοπείας και της Διεύθυνσης Κυβερνοχώρου.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Όταν ένα κατασκοπευτικό λογισμικό επιχειρεί να παγιδεύσει ανθρώπους που κατέχουν ευαίσθητες πληροφορίες για την εθνική ασφάλεια, όταν τα μηνύματα που τους αποστέλλονται αποδεικνύουν γνώση υπηρεσιακών μεταβολών, προσωπικών σχέσεων και εσωτερικών εξελίξεων της ΕΥΠ, δεν μπορεί η συζήτηση να περιορίζεται σε κάποιους ιδιώτες που εμπορεύονταν παράνομα λογισμικά παρακολούθησης.
Προκύπτουν πολιτικά ερωτήματα τεράστιας σημασίας.
Ποιος είχε πρόσβαση σε τέτοιες πληροφορίες; Ποιοι γνώριζαν τις κινήσεις και τις δραστηριότητες των στελεχών της ΕΥΠ; Ποιοι μπορούσαν να αξιοποιούν τέτοια δεδομένα; Και, κυρίως, ποιο ήταν το πραγματικό κέντρο ελέγχου αυτού του μηχανισμού;
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν συνυπολογίσουμε ότι ανάμεσα στα πρόσωπα που φέρονται να παγιδεύτηκαν βρίσκονται κυβερνητικά στελέχη, όπως ο Γιώργος Γεραπετρίτης και ο Νίκος Δένδιας, αλλά και ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης.
Πέντε χρόνια μετά, όμως, αντί να έχουν δοθεί πειστικές απαντήσεις, εξακολουθούμε να παρακολουθούμε μια διαδικασία που γεννά νέα ερωτήματα.
Ο Ζαχαρίας Κεσσές καταγγέλλει ότι κρίσιμα περιστατικά δεν ερευνήθηκαν ποτέ και ότι ακόμη και η πρόσφατη μήνυση στελέχους της ΕΥΠ απορρίφθηκε χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική ανακριτική διερεύνηση.
Εδώ πλέον η υπόθεση δεν αφορά μόνο το Predator. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεσμοί όταν η έρευνα πλησιάζει επικίνδυνα κοντά σε ευαίσθητους μηχανισμούς της κρατικής εξουσίας.
Και ας μην προσπαθήσει κανείς να μας πείσει ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη δικαστική εκκρεμότητα. Το σκάνδαλο των υποκλοπών έφερε στην επιφάνεια μια σκοτεινή πλευρά της διακυβέρνησης Μητσοτάκη: τη συγκέντρωση εξουσιών, την υπαγωγή της ΕΥΠ στο πρωθυπουργικό γραφείο και τη λειτουργία ενός συστήματος παρακολουθήσεων που έφτασε να αγγίζει ακόμη και τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό.
Και το πιο εξοργιστικό; Όσο περνούν τα χρόνια, αντί να φωτίζονται οι σκοτεινές πλευρές αυτής της υπόθεσης, προστίθενται καινούργια ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται όσοι επιχειρούν να τις αναδείξουν.
Ο Νοέμβρης του 2021 αποκάλυψε το μέγεθος του προβλήματος. Ο Νοέμβρης του 2026 αποκαλύπτει πόσο δύσκολο αποδεικνύεται να διερευνηθεί μέχρι τέλους.
Και ας το καταλάβουν όσοι επενδύουν στη λήθη: Δεν μπορεί μια υπόθεση τέτοιου μεγέθους να κλείσει επειδή κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν υπάρχουν άλλα ερωτήματα.


0 Comments