Κάποιοι έχουν κάνει τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις επάγγελμα. Αλλοι τον συνδικαλισμό ενώ κάποιοι τρίτοι την ιδιότητα του καταναλωτή.
Επειδή υπήρξαν κάποιες ανακοινώσεις που υπογράφονται από την ΓΣΕΕ και καταναλωτικές οργανώσεις που μας καλούν σε συλλαλητήριο στις 19 του μήνα κατά της ακρίβειας να θέσουμε τρία απλά ερωτήματα για τις λεγόμενες καταναλωτικές οργανώσεις.
1. Ποιο είναι το ύψος των κρατικών επιδοτήσεων που έχουν πάρει από τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή του υπουργείου Ανάπτυξης οι λεγόμενες καταναλωτικές οργανώσεις και πως αξιοποιήθηκαν αυτά τα λεφτά;
2. Ποιον εξυπηρετούσε η τακτική κάποιων καταναλωτικών οργανώσεων την εποχή των κινητοποιήσεων για το Ασφαλιστικό που κατέθεταν ομαδικές αγωγές κατά των απεργών της ΔΕΗ;
3. Μπορεί αυτοί που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση και στήριξαν μέχρι τώρα την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης να πείσουν κανέναν ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για την ακρίβεια που συνθλίψει το εργατικό εισόδημα; ‘Η το πιθανότερο είναι ότι αβαντάρουν μια επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης;
Γύρω στις 300.000 ευρώ είναι κάθε χρόνο από το Υπ. Εμπορίου Κάνιγγος οι επιδοτήσεις των ενώσεων καταναλωτών. Δεν είναι συνδικαλιστικές οργανώσεις, δεν έχουν δηλαδή πόρους – κρατήσεις από το μισθό των εργαζομένων ούτε από τις διαφημίσεις που είχαμε ζητήσει. Μοιράζονται κατ απόλυτον εκλογή του γραμματέα Γιάννη οικονόμου και του Υπ. Ανάπτυξης, αλλά όχι και δίκαια.
Οι ενώσεις καταναλωτών ακροβατούν σαν σε τσίρκο, ανάμεσα στην υποχρέωση προς τους καταναλωτές ανταπόκρισης στις καταγγελίες τους την -εποπτεία της αγοράς- τις απάτες και τις καταδολιεύσεις μικρών η μεγάλων ποσών για -σκουπίδια- της αγοράς, και χωρίς να μας δοθεί το δικαίωμα για τρείς εξετάσεις στο Γενικό Χημείο που ζητήσαμε να μπει στον 3587 νέο νόμο. Ασφαλώς λειτουργούν υπό στραγγαλισμό της κρατικής εξουσίας που τις θέλει να υπάρχουν αλλά τις έχει στο σχοινί του τσίρκου. Σε πολλές από αυτές η κάλυψη των εξόδων γίνεται ιδίαις δαπάνες, παρότι δεν επιτρέπεται, αλλά και ο εξαναγκασμός του καταναλωτή, πλήρωσε κι άλλο νταβατζή -την ένωση καταναλωτών- για το κουρέλι που σου φόρτωσαν, δεν πάει και…… οι περισσότεροι που ασχολούνται στις ενώσεις καταναλωτών, το έχουν δει πρώτα αυτοί οι ίδιοι, ολόκληρο το έργο, και ……… νομίζουμε ότι μπορούμε να το υπερβούμε εξυπηρετώντας τους άλλους. Το πρόβλημα είναι οξύτερο τώρα, διότι ιδρύονται συνέχεια με υπουργικές αποφάσεις συνήγοροι και άλλα τέτοια όργανα, που δεν παράγουν το τέλος στην κάθε διαφορά, αλλά απλά αλλάζουν αλληλογραφίες μεταξύ των εμπλεκομένων, αυτοί περνάν καλά μισθοδοτούνται κανονικά και οι καταναλωτές αν έχουν όριο ζωής μπορεί σε μια 5 ετία περισσότερο η λιγότερο, να πάρουν μια απάντηση μορφής πυθίας από τις αρχές αυτές, και να πουν δεν πάνε όλοι στο διάολο.
Είναι χοντρή η υπόθεση Προστασία του Καταναλωτή και προς το παρόν παίζει μόνο σαν κουκούλα. Έτσι είναι. Αν δεν υπάρξει η προβλεπόμενη τυποποίηση με ευκρινή ομοειδή πίνακα στα ομοειδή προϊόντα, σε όλα τα προϊόντα και το εννοώ, για να μπορεί να συγκρίνονται, όλα θα συνεχίζουν σε περιβάλλον -μαϊμού-.
Η σύγχυση πουλάει και τα σκουπίδια και αυτοί που πουλάνε τα σκουπίδια είναι οι καβάτζες των άλλων.
Το θέμα είναι σοβαρότερο ακόμα, επειδή στα τρόφιμα ζωικά και φυτικά έχει κυριεύσει η τεχνολογία, για να τα κάμει περισσότερα και –θρεπτικότερα— και θέλεις δεν θέλεις, επειδή δεν υπάρχει η ένδειξη, -χωράφι φυσικής καλλιέργειας- ιχθυοτροφείου- τροποποιημένου- θα πάρεις αυτό που έχουν ορίσει οι άλλοι για σένα και θα σου λένε ότι πρέπει να διαλέγεις και να τα συγκρίνεις πρώτα. Τρέλα ατέλειωτη.
Γιάννης Αννουσάκης