Στις 23 Ιούλη, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ επικύρωσαν ατόφια στη βουλή την αποικιοκρατική σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με την οικογένεια Νιάρχου, με την οποία μπαίνει κάτω από τη σκέπη της η Εθνική Βιβλιοθήκη και η Εθνική Λυρική Σκηνή.
Δεν έγιναν σοβαρές αλλαγές κατά τη συζήτηση στη Βουλή της σύμβασης, γιατί κυβέρνηση και Ιδρυμα Νιάρχου είχαν φροντίσει να περιληφθούν σ’ αυτή όροι, σύμφωνα με τους οποίους απαγορεύονται τροποποιήσεις στις βασικές διατάξεις της σύμβασης. Η μη τήρηση αυτών των απαγορεύσεων, τόσο κατά την ψήφιση της σύμβασης όσο και κατά την εφαρμογή της, θα ήταν αιτία πολέμου και αποχώρησης της οικογένειας από τον Οργανισμό, που είναι εταιρία ειδικού σκοπού, την οποία κουμαντάρει το «Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος».

Και μόνο αυτή η ιταμή αξίωση, που ξεφτιλίζει το αστικό κοινοβούλιο, μέσω του οποίου υποτίθεται ότι κυβερνά ο λαός, αρκεί για να καταδείξει το λακεδισμό των αστών πολιτικών έναντι των μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων. Σημειώνουμε ότι, αν υπάρξει αποχώρηση της οικογένειας απ’ αυτόν τον Οργανισμό, δημιουργείται υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου να επιστρέψει σ’ αυτή και σε διάστημα τριών μηνών όλη την δαπάνη της για την κατασκευή του «Κέντρου Πολιτισμού»!

Είναι τέτοιος ο λακεδισμός των τριών αυτών αστικών κομμάτων προς την οικογένεια Νιάρχου (ιδιαίτερα της ΝΔ που υπέγραψε, αρχικά, την αποικιοκρατική σύμβαση), που έφτασαν στο σημείο να συμπεριλάβουν την απροκάλυπτα αποικιοκρατική διακήρυξη των σκοπών του «Κοινωφελούς Ιδρύματος Σταύρου Σ. Νιάρχου» (άρθρο 2 παράγραφος 2 της σύμβασης).

Αξίζει να την παραθέσουμε μιας και… περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στα αστικά κόμματα: «Το Ιδρυμα φιλοδοξεί το Κ.Π., (σ.σ. Κέντρο Πολιτισμού) να αντανακλά στο σύνολό του τις βασικές αρχές της πολυετούς φιλανθρωπικής του δράσης. Το Ιδρυμα θα υλοποιήσει το Κ.Π. κατά την ανέλεγκτη κρίση του… ώστε το Κ.Π. να αποτελέσει ένα δυναμικό νέο χώρο μάθησης πολιτιστικής ανάπτυξης και προσφοράς εναλλακτικών δραστηριοτήτων». Κυνική η δήλωση της οικογένειας Νιάρχου και εξίσου κυνική η λακεδίστικη αποδοχή της από τα τρία αστικά κόμματα και το συγκρότημα Λαμπράκη, που δεν ήγειρε την παραμικρή ένσταση (λόγω Μεγάρου Μουσικής)!

Τα τρία αστικά κόμματα χαρακτήρισαν ευεργέτη την οικογένεια Σ. Νιάρχου γιατί θα βάλει 450 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του Κ.Π. Η ΝΔ ψεύ-δεται λέγοντας ότι το «Ιδρυμα» θα αποχωρήσει μετά την κατασκευή του Κ.Π. Γιατί σύμφωνα με την επικυρωθείσα σύμβαση, με το καταστατικό της εταιρίας που θα εποπτεύει το Κ.Π. και με άλλα επικυρωμένα έγγραφα, το «Ιδρυμα» και μετά την παράδοση των μετοχών της εταιρίας έχει πολλά αποκλειστικά προνόμια, που βάζουν τη σφραγίδα τους στην πολιτική της εταιρίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά:

– Δεν μπορεί ν’ αλλάξει ούτε ένα «και» από τα άρθρα του καταστατικού της εταιρίας, χωρίς τη συναίνεση της οικογένειας Νιάρχου.

– Κατά την περίοδο της λεγόμενης διαχείρισης του Κ.Π., (δηλαδή την περίοδο που το «Ιδρυμα» παραδίνει τις μετοχές του στο ελληνικό δημόσιο), η οικογένεια έχει το δικαίωμα να παίρνει και να ελέγχει τα βιβλία της εταιρίας!

– Για ν’ αλλάξει η επωνυμία της εταιρίας ή για να σταματήσει η εταιρία τη λειτουργία της απαιτείται προηγούμενη συναίνεση της οικογένειας.

– Κατά την περίοδο που θα λειτουργεί το Κ.Π. το ελληνικό δημόσιο θα έχει το δικαίωμα να προτείνει μέχρι τρία από τα επτά μέλη του ΔΣ ως εκπροσώπους της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Λυρικής Σκηνής. Εμμέσως πλην σαφώς (αφού δεν γίνεται καμία αναφορά είτε στη σύμβαση είτε στο καταστατικό της εταιρίας και δεδομένου ότι και το ελληνικό δημόσιο δεν έχει το δικαίωμα να τροποποιεί μονομερώς το καταστατικό) τα τέσσερα υπόλοιπα μέλη που θα προτείνει το ελληνικό δημόσιο θα είναι συμφερόντων της οικογένειας Νιάρχου!

– Υπάρχει πλήρης φορολογική απαλλαγή για όλες τις δραστηριότητες της εταιρίας, πλην του ΦΠΑ.

– Το Ιδρυμα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί απεριόριστα όλες τις εγκαταστάσεις του Κ.Π. και να μην καταβάλλει δραχμή στην εταιρία. Σε περίπτωση που εισπράττει έσοδα για τις δραστηριότητες αυτές, τα έσοδα αυτά πηγαίνουν στην εταιρία. Σ’ αυτή την περίπτωση, το όφελος είναι πάλι της οικογένειας, μια κι αυτή θα διαχειρίζεται τόσο την εταιρία όσο και τα οικονομικά της.

– Το Ιδρυμα έχει το αποκλειστικό προνόμιο να καθορίζει τους γενικούς όρους συντήρησης και τον κανονισμό λειτουργίας του «Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος». Δηλαδή, και τον κανονισμό λειτουργίας της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής!

– Η οικογένεια δεν αρκέστηκε στο ότι το «Κέντρο Πολιτισμού» θα φέρει μόνιμα το όνομα του Σταύρου Νιάρχου. Απαίτησε και πέτυχε να φέρουν το όνομά του τόσο η κεντρική αίθουσα ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης, όσο και η κεντρική σκηνή της Λυρικής! Ακόμη, απαίτησε και πέτυχε να μπει διάταξη στη σύμβαση με την οποία η οικογένεια έχει το δικαίωμα να βάλει τρεις προτομές του «μεγάλου ευεργέτη Σ. Νιάρχου»!

– Η Εθνική Βιβλιοθήκη και η Εθνική Λυρική Σκηνή θα πληρώνουν νταβατζιλίκι στην εταιρία, τόσο για την χρήση των εγκαταστάσεών τους όσο και για τη συντήρησή τους.

– Τέλος, η «ευεργέτιδα οικογένεια», όπως προαναφέραμε, έχει το δικαίωμα αποχώρησης από την εταιρία, με τη «λύση της σύμβασης» και την απαίτηση από το ελληνικό δημόσιο να δώσει όλα τα ποσά που δαπάνησε για την κατασκευή του «Κέντρου Πολιτισμού».

ΥΓ: Δυστυχώς, ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε αναλυτικά στο διαγωνισμό λακεδισμού στον οποίο επιδόθηκαν οι εκπρόσωποι όλων των αστικών κομμάτων, που προσκυνούσαν από το βήμα της Βουλής τη μεγαλοεφοπλιστική οικογένεια. Σημειώνουμε μόνο την αγωνιώδη προσπάθεια της τομεάρχισσας του ΠΑΣΟΚ Μαρίας Δαμανάκη, που οχτώ φορές μέσα σε ελάχιστα λεπτά της ώρας επανέλαβε τη φράση «το δημόσιο συμφέρον εξασφαλίζεται». Σαν ηθοποιός που κάνει πρόβα σε μια φράση που του φαίνεται εντελώς ψεύτικη. Τέλος, σημειώνουμε τη διαφοροποίηση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αννας Φιλίνη (που ξεκίνησε επί δικτατορίας από το ΕΚΚΕ) και τάχθηκε θερμά υπέρ της σύμβασης.

Πηγή: Εφημερίδα “ΚΟΝΤΡΑ”