“Τελικά σ΄ αυτή τη χώρα δουλευόμαστε όλοι. Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να πατάξει την αισχροκέρδεια και έχει βάλει στόχο τους αεριτζήδες με τη νέα Αγορανομία που θυμίζει κάτι σαν την επανίδρυση της Αγροφυλακής. Και την ίδια ώρα που καταβάλλει όλες αυτές τις… μεγάλες προσπάθειες για τους οικονομικά ασθενέστερους, τα χαράτσια πέφτουν βροχή. Τη μια μέρα το Οικονομίας, το οποίο φαίνεται να έχει αστείρευτη φαντασία, την άλλη το ΥΠΕΧΩΔΕ με τα διόδια και τα κτηματόσημα, την άλλη το Ανάπτυξης με τις ΔΕΚΟ και την άλλη το Μεταφορών με τις συγκοινωνίες επιβαρύνουν χωρίς έλεος τους πολίτες, που έχουν ήδη γονατίσει”.
Σωστό το σχολιάκι μόνο μια ένσταση. Δεν έχουν γονατίσει οι «πολίτες» κ. Πολίτη. Η εργατική τάξη είναι που αιμορραγεί και εξαθλιώνεται διαρκώς, Κάποιοι άλλοι «πολίτες» -όπως οι βιομήχανοι και οι εφοπλιστές π.χ.- βλέπουν το εισόδημα τους να αυγατίζει υπερβολικά γρήγορα και κάνουν πάρτι πάνω στις σάρκες του Ελληνικού λαού.
Και όπως έγραψε χτες ο Στάθης στην “Ελευθεροτυπία”: «Στη σύγχρονη εποχή Καταναλωτής είναι μια μαγική ου μην και μυθική ιδιότης που φέρνει στον ίδιο παρονομαστή τη θεία μου τη Φωτούλα (εισοδήματος 1.200 ευρώ από τρεις διατροφές) με τον κ. Βγενόπουλο (εισοδήματος 1.200 ευρώ το λεπτό κι άνευ υποχρεώσεων ουδεμίας διατροφής). Ως Καταναλωτές η θεία Φωτούλα και ο κ. Βγενόπουλος έχουν την ίδια ακριβώς δύναμη! Μπορούν να μποϋκοτάρουν τα ίδια ακριβώς προϊόντα. Κάθε Πέμπτη η θεία Φωτούλα και ο κ. Βγενόπουλος αναζητούν στα ράφια των σούπερ μάρκετ το πιο φθηνό γάλα, το αγοράζουν και τιμωρούν έτσι τα καρτέλ που το κρατάνε ακριβό. Επίσης κάθε Παρασκευή η θεία Φωτούλα κάνει 142 χιλιόμετρα για να βρει, όπως κάθε ενημερωμένος Καταναλωτής, πού υπάρχει πιο φθηνή κατά 0,5 λεπτά βενζίνη! Το ίδιο και ο κ. Βγενόπουλος! κάνει 142 χιλιόμετρα για τον ίδιον καλό σκοπό – απορώ έως τώρα πώς δεν έχουν συναντηθεί (…) Το μόνον μυστήριο σε όλην αυτή τη Μεγάλη Πορεία των Καταναλωτών από Αούστερλιτς σε Αούστερλιτς κι από σούπερ μάρκετ σε σούπερ μάρκετ όλα αυτά τα τελευταία 60-70 χρόνια είναι πως ουδέποτε κατάφεραν οπουδήποτε να μειώσουν τις τιμές! Είναι, φαίνεται, οι άτιμες (οι τιμές) πονηρές. Κατεβαίνουν ενίοτε παροδικώς ένα σέντσι σε ένα προϊόν κι ύστερα ανεβαίνουν δύο δολλάρια ή ενάμιση ευρώ! Κι ύστερα ξανανεβαίνουν! Μυστήριον! Το οποίον, ούτε οι Καταναλωτές, ούτε ο Ανταγωνισμός έχουν καταφέρει να λύσουν έως τώρα – τρομερό!»
0 Comments