άρθρο του Μάριου Άνθη
μέλους του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

Αποτελεί μόνιμο αντικείμενο συζήτησης και ευρύτερου σχολιασμού – και θεωρώ πως – είναι επιβεβλημένο να σημειωθεί. Πολύς κόσμος, ακόμα και άνθρωποι που κρατούν αποστάσεις από τα τεκταινόμενα της παρούσας εκλογικής συγκυρίας, εκφράζουν την ενόχληση, τον προβληματισμό, την οργισμένη καταδίκη τελικά, στο ύφος, το είδος και στο ουσιαστικό περιεχόμενο της προεκλογικής προπαγάνδας και τακτικής που επέλεξε το κόμμα της ΝΔ και κλιμάκωσε – χωρίς μέτρο και όριο – τις προηγούμενες ημέρες. Όπως διαφαίνεται μάλιστα, θα την πάει μέχρι τέλους..

Αυτή η προπαγάνδα, της πιο γκρίζας κινδυνολογίας με τα παιδάκια, τον δάσκαλο και την ευρωζώνη.. στο γνωστό αμετροεπές, γκρίζο τηλεοπτικό σποτ της ΝΔ, οι – επίσης άμετρες – μέθοδοι του κ. Μιχελάκη, ( που εκπροσωπεί επίσημα τον κ. Σαμαρά ) να αποδομήσει και να στοχοποιήσει τους αντιπάλους του με κάθε πιθανό και απίθανο μέσο, με καταφανείς υπερβολές, «φοβικές» μεθόδους και ξεκάθαρα ψηφοθηρικές σκοπιμότητες, δημιουργούν μια αρνητική, λαϊκιστική και βαθύτατα αντιδραστική παρακαταθήκη στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Μια επικίνδυνη διχαστική παρακαταθήκη που προκαλεί εύλογη ανησυχία και μαζική αντίθεση σε ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού, ανεξάρτητα πολιτικής τοποθέτησης.

Επιβεβαιώνεται έτσι, ότι το βασικό, το ιστορικό και διαχρονικό κόμμα του εγχώριου κεφαλαίου, που από το ’74 λέγεται ΝΔ, όχι μόνο δεν έχει απολέσει τις καταβολές, τις παραδόσεις και την κληρονομιά της παλιάς μαύρης εποχής, αλλά και την επιβεβαιώνει μέσα στα σύγχρονα γεγονότα, τις περιπλοκές και τις εντάσεις τους. Η αυτοαποκαλούμενη «ευρωπαϊκή κεντροδεξιά παράταξη», με τις τακτικές της, απλά απομυθοποιεί και ξεμασκαρεύει τις θεωρίες και ρητορείες περί του «ευρωπαϊκού πολιτικού επιπέδου», επιβεβαιώνοντας την μόνη αλήθεια: Ότι  το λεγόμενο πολιτικό ύφος εξαρτάται, σχετίζεται άμεσα με τα διακυβεύματα, με την ένταση της ταξικής και πολιτικής πάλης.

Έτσι οι λεγόμενοι «ευρωπαίοι κεντροδεξιοί» της ΝΔ, διολισθαίνουν πρόθυμα και εύκολα σε μεθόδους unfair, για να θυμηθούμε τον όρο του «επίτιμου» κ. Μητσοτάκη, όρο με τον οποίο χαρακτήρισε το δημοψήφισμα αποκαθήλωσης της μοναρχικής φασιστικής δυναστείας των Γκλύξμπουργκ από τον ελληνικό λαό. Αλλά και μια σύντομη βόλτα – ζάπινγκ στα τηλεοπτικά κανάλια, φέρνει – ασταμάτητα και αναπόφευκτα – κάθε τηλεθεατή απέναντι στους «ευρωπαίους» εκπρόσωπους της ΝΔ κκ. Άδωνη και Βορίδη, προσφάτως αποκτηθέντες από την δεξαμενή του «ελληνορθόδοξου» ΛΑΟΣ, να ωρύονται «ευρωπαϊκά» υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, του «επιχειρηματικού κόσμου», των μνημονίων, της ευρωζώνης και εναντίον της Κούβας και της Β. Κορέας !! Αυτοί οι «ευρωπαίοι πολιτικοί» με τα λεγόμενα τους και το ύφος τους, περισσότερο θυμίζουν Κουβανούς αντικαθεστωτικούς φυγάδες του Μαϊάμι, παρά σύγχρονους εγχώριους πολιτικούς. Από την άλλη, ο «ευρωπαίος κεντροδεξιός» !! κ. Παναγιώτης  Ψωμιάδης  (επικεφαλής εκλογικού αγώνα ΝΔ στην Μακεδονία) θυμίζει – όντως – τον πασίγνωστο εαυτό του , όταν πριν λίγες ημέρες, χαρακτήριζε «αδελφικό κόμμα» την φασιστική παρέα της Χρυσής Αυγής, μια παρέα επικίνδυνου τραμπουκισμού, μίσους, ανωμαλίας, εκτροπής, μίας παρέας πραιτοριανών του συστήματος και όχι «ενάντια στο σύστημα».
Από την περίοδο θέσπισης ( πριν μερικά χρόνια ) και προώθησης του λεγόμενου «αντικομουνιστικού μνημονίου» στην Ευρώπη, ενός μνημονίου διώξεων στον κομμουνισμό, που επίσημα, μεθοδικά και κλιμακωτά ζυμώνουν και προωθούν τα κυρίαρχα  αντιδραστικά θεσμικά και εξωθεσμικά κέντρα του κεφαλαίου και των πολυεθνικών, μέχρι την περίοδο που ζούμε, περίοδο των οικονομικών μνημονίων εξάρτησης και εξόντωσης, η ζωή του ελληνικού εργαζόμενου και άνεργου λαού έχει χειροτερέψει τραγικά. Αυτά, τα ίδια κέντρα, είναι που το φρόντισαν.

Αυτά τα κέντρα, έχουν καθορίσει – μεταξύ πολλών άλλων – και σαν στόχο, την εκθεμελίωση του ισχύοντος Ελληνικού Συντάγματος με την ριζικά αντιδραστική – αντικοινωνική και αντιδημοκρατική αναθεώρηση του, όταν «κατάλληλες» συνθήκες τους το επιτρέψουν. Αυτήν την πρόταση έχει υιοθετήσει και προωθεί και ο κ Σαμαράς. Έτσι λοιπόν, οι «ευρωπαϊκές ιδέες και αρχές» της αυτοαποκαλούμενης «ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς» δεν είναι ούτε γενικές, ούτε αόριστες, ούτε αμιγώς ευρωπαϊκές.

Είναι οι γνωστές, παγκόσμιες ιδέες και αρχές των αντεργατικών – αντιδραστικών πολιτικών και οικονομικών φορέων και έχουν σαφέστατο ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο. Είναι οι αρχές εξυπηρέτησης επιχειρηματιών και μνημονίων, είναι οι αρχές του αυταρχισμού, της βίαιης κοινωνικής καταστολής. Είναι αρχές περιστολής των λαϊκών – εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, αρχές στήριξης της νομόπολιτικής ασυδοσίας των εργοδοτικών συμφερόντων. Είναι οι «αρχές» του «εκσυγχρονισμού» και συγχρονισμού με τα αντιδραστικά, ρεβανσιστικά ευρωπαϊκά κέντρα του συντηρητισμού, του αντικομουνισμού, των πολιτικών διώξεων, της ολιγαρχικής επικυριαρχίας, του αριστοκρατικού ταξικού μίσους. Είναι ο παράδεισος για τις πολυεθνικές και τα αφεντικά, η κόλαση για τους φτωχούς και αδύνατους. Ο ελληνικός λαός έχει πολλές και πικρές ιστορικές εμπειρίες αλλά και εντελώς πρόσφατες μνήμες. Αυτές τις μνήμες δεν πρέπει ούτε να τις υποβαθμίζουμε, ούτε να τις ξεχνάμε.