Η αυτοδιαχείριση προ των πυλών

Jan 20, 2013 | Εργατικό Κίνημα | 0 comments

Συνέντευξη με τον Μάκη Αναγνώστου από το σωματείο εργατών της Bιομηχανικής Mεταλλευτικής

Σε ποιό στάδιο βρίσκεται σήμερα ο αγώνας σας;

Από την προηγούμενη συνέντευξη έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Πλέον έχουν παρθεί αποφάσεις που δεν είχαν ληφθεί το προηγούμενο διάστημα. Μέχρι ένα σημείο κοιτούσαμε να ακολουθήσουμε τον δρόμο της νομιμότητας και τίποτα άλλο, όμως είδαμε ότι με τον δρόμο αυτό πάει μακριά η βαλίτσα. Γι’ αυτό και η συνέλευση αποφάσισε να ακολουθήσει άλλον δρόμο, νόμιμο πάλι, αλλά βασισμένο στη λογική πως νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη και όχι ο αστικός νόμος.

Είστε απλήρωτοι από τον Μάιο του 2011, ενώ από τον Σεπτέμβριο έχει λήξει και το επίδομα επίσχεσης εργασίας που λαμβάνατε από τον ΟΑΕΔ. Πώς επιβιώνετε σε αυτές τις συνθήκες;

Ίσα ίσα επιβιώνουμε, αν λέγεται αυτό επιβίωση. Η αλήθεια είναι ότι σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις έχει ενδιαφερθεί το Υπουργείο αλλά ουσιαστικά η βοήθεια αυτή είναι ελεημοσύνη και δεν δίνει λύσεις στο πραγματικό πρόβλημα που είναι η ανεργία. Αυτό που θέλουμε εμείς είναι εργασία και όχι ελεημοσύνη.

Θα ήθελα να μου πεις για την ανταπόκριση που έχει ο αγώνας σας και για την αλληλεγγύη που σας δείχνει ο κόσμος.

Υπάρχει βοήθεια απ’ όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό. Βέβαια αυτοί που μας υποστηρίζουν είναι φτωχοί άνθρωποι. Δεν είναι ούτε μεγάλοι εκδότες, ούτε μεγάλοι εργοδότες. Είναι άνθρωποι λαϊκοί, εργάτες, εργαζόμενοι και μάλλον οι περισσότεροι άνεργοι, οι οποίοι όμως μας υποστηρίζουν με το υστέρημα τους. Άλλοι μας φέρνουν ένα πακέτο μακαρόνια, άλλοι ένα σακουλάκι φασόλια ή άλλοι μας υποστηρίζουν δίνοντας 2 ευρώ οικονομική ενίσχυση. Ακόμη όμως και αυτή η μικρή βοήθεια είναι για εμάς σημαντική και μας δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε.

Μια μερίδα της “αριστεράς” σας έχει κατηγορήσει ότι με την προσπάθειά σας να πάρετε τον έλεγχο του εργοστασίου στα χέρια σας προσπαθείτε να γίνετε μικροί καπιταλιστές. Πως απαντάτε σε αυτούς;

Σε αυτούς έχουμε απαντήσει ήδη. Όταν το εργατικό κίνημα είναι δίπλα μας αυτοί οι αγώνες είναι δύσκολο να ξεφύγουν από το πλαίσιό τους. Όταν όμως το κίνημα απομακρύνεται οι εργαζόμενοι σαν εργαζόμενοι προσπαθούν να βρουν τρόπους για να επιβιώσουν και υπάρχει κίνδυνος να αστικοποιηθεί το όλο ζήτημα.

Στις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις επιλέξατε μία διακριτή στάση τόσο από την ΓΣΕΕ όσο και από το Π.Α.ΜΕ. και τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Τι σας οδήγησε στην απόφαση αυτή;

Όλα αυτά είναι αποφάσεις της γενικής συνέλευσης. Θέλω να πω ότι δεν ήταν πρόταση της διοίκησης του σωματείου -αν και δεν λειτουργούμε ουσιαστικά σαν διοίκηση- το που θα πάμε, αλλά υπάρχει πάντα προβληματισμός για το που θα πάμε, συζητείται μέσα στην γενική συνέλευση και η γενική συνέλευση αποφασίζει. Η γενική συνέλευση έχει αυτή την στάση γιατί έχει δει κάποια πράγματα τα οποία εγώ δεν θέλω να κριτικάρω.

Δεν θέλεις να μας πεις τι ακριβώς ήταν αυτά που είδαν οι εργαζόμενοι;

Όταν ξεκίνησε να λειτουργεί το σωματείο πηγαίναμε στο Εργατικό Κέντρο. Εκεί είδαμε ότι η στάση τους δεν ήταν αυτή που περιμέναμε. Δηλαδή, για παράδειγμα, έβγαιναν διάφοροι στις απεργιακές κινητοποιήσεις και έλεγαν ότι θα πρέπει να παρακαλέσουμε τα αφεντικά να φέρουν πίσω τα κεφάλαια. Εμείς δεν συμφωνούσαμε. Θέλαμε έναν πιο ταξικό δρόμο και πήγαμε στο Π.Α.ΜΕ. Εκεί φτάσαμε στο σημείο να είμαστε το μοναδικό σωματείο που κρατούσε πανό μαζί με το Π.Α.ΜΕ. και το Π.Α.ΜΕ. έκανε πως δεν μας βλέπει επειδή δεν συμφωνούσε μαζί μας σε κάποια πράγματα. Το ΠΑΜΕ έχει ταξικότητα, αλλά μπορεί να πει κάποιος πως εμείς σαν σωματείο βάσης δεν έχουμε ταξικότητα; Το ότι δεν συμφωνούμε με το Π.Α.ΜΕ. σε επί μέρους ζητήματα δεν μας κάνει αντιπάλους. Aλλά σίγουρα η στάση του Π.Α.ΜΕ. επειδή δεν συμφωνούμε σε όλα και δεν ακούμε τυφλά τις συμβουλές δεν είναι μάλλον η αναμενόμενη από την γενική συνέλευση και για αυτό πάρθηκαν αυτές οι αποφάσεις.

Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο τους βρήκατε απέναντι σας.

Δε μπορούμε να πούμε ότι τους βρήκαμε απέναντί μας, αλλά σίγουρα δεν τους βρήκαμε δίπλα μας. Αυτό είναι το κακό. Και πρέπει να πω σε πολλές εκδηλώσεις σε πόλεις που έγιναν το τελευταίο διάστημα, πολλά μέλη του Π.Α.ΜΕ, μεμονωμένα κατέθεσαν θετική άποψη για τον αγώνα μας και τον τρόπο που βάζουμε τα ζητήματα!

Τον Οκτώβριο πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλο καραβάνι αλληλεγγύης από την Θεσσαλονίκη στη Λάρισα και Βόλο, με κατάληξη την Αθήνα. Πως θα χαρακτήριζες αυτή την εμπειρία;

Θα σου πω τι είπαν οι συνάδελφοι, δεν θα την χαρακτηρίσω εγώ. Πολλοί συνάδελφοι ήταν μέχρι τότε προβληματισμένοι και δεν γνώριζαν αν ήθελαν να έρθουν ή όχι, όμως μετά το τέλος του καραβανιού αυτό που δήλωσαν ήταν πως αν ξαναγίνει ακόμη και αύριο θα πάμε ξανά.

Από τους ιδιοκτήτες του εργοστασίου υπήρξε κάποια αντίδραση όλο αυτό το διάστημα;

Μέχρι στιγμής κρατάνε μια παθητική στάση, αλλά είμαστε σίγουροι πως κάνουν κάποιες κινήσεις για να ξαναμπούν στο παιχνίδι. Εδώ θα παίξει ρόλο η αποφασιστικότητα η δικιά μας και πόσο δυνατοί είμαστε.

Κάποιοι ίσως θα παρατηρούσαν πως το τελευταίο διάστημα υπήρχε μία κάμψη στον αγώνα της ΒΙΟΜΕ. Τι προτίθεστε να κάνετε στο επόμενο διάστημα για να αναθερμάνετε τον αγώνα σας;

Κάμψη δεν θα το έλεγα. Φυσικά μέσα στις γιορτές υπήρξε ένα χαλάρωμα, όμως μερικές φορές όταν είναι να δώσεις έναν αγώνα δρόμου πρέπει πρώτα να πάρεις φόρα ώστε να καταφέρεις να δώσεις περισσότερη ώθηση. Αυτό νομίζουμε πως γίνεται γιατί το επόμενο διάστημα θα τρέξουν πολλά. Είπαμε πως επίκειται η συνάντηση με το Υπουργείο, θα γίνουν κάποιες επαφές στην Αθήνα γενικά για το πως μπορούμε να διακινήσουμε κάποια προϊόντα, θα έχουμε ποινικό δικαστήριο στις 24 του μηνός ενάντια στην πρώην εργοδοσία και στη συνέχεια, στις 8 του Φλεβάρη, ξεκινάει κάτι καινούριο για να γεννηθεί κάτι άλλο. Η αρχή θα είναι η συναυλία που ετοιμάζουμε για εκείνη την ημερομηνία με την συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών, όπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Χαρούλης, οι Χαΐνηδες κ.α και στις 11 θα υπάρχει εξέλιξη για να λειτουργήσει το εργοστάσιο.

Τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε το συγκεκριμένο τριήμερο;

Θα γίνει ένα αντίστροφο καραβάνι. Δηλαδή αυτή την φορά δεν θα κατέβουμε εμείς στις άλλες πόλεις, αλλά καλούμε τις άλλες πόλεις να έρθουν στην Θεσσαλονίκη και να στηρίξουν μια νέα προσπάθεια που ξεκινάει στις 8 του μηνός. Το αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα είναι, αλλά όπως είπαμε ξεκινάει στις 8 του μήνα με πορεία και συναυλία και μετά θα συνεχίσουμε στο εργοστάσιο. Το πώς ακριβώς θα συνεχίσουμε θα το πούμε το επόμενο διάστημα.

Θα κριθεί αυτό και από τις επαφές που θα έχετε στην Αθήνα; Δηλαδή, αν δεν ευοδωθούν οι συζητήσεις με το Υπουργείο, υπάρχει περίπτωση να λειτουργήσετε οι ίδιοι;

Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Τώρα αν αλλάξουν κάποια πράγματα στον δρόμο και το Υπουργείο όντως δώσει κάποια λύση μακάρι να την δώσει. Εμείς ρίξαμε το μπαλάκι στο Υπουργείο και είπαμε πως αυτό είναι πλέον υπεύθυνο για το πως θα δουλέψει το εργοστάσιο. Είτε με τον νόμιμο ή μάλλον καλύτερα νομότυπο τρόπο, είτε με αυτό που λέμε εμείς πως νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη και πως δικαιούμαστε να το πάρουμε στα χέρια μας.

Αν όντως πάρετε στα χέρια σας το εργοστάσιο και το λειτουργήσετε, πώς πιστεύετε ότι θα καταφέρετε να το κρατήσετε ζωντανό και υγιές κάτω από την πίεση της οικονομικής κρίσης; Έχετε κάποιο σχέδιο γι’ αυτό;

Σχέδιο υπάρχει. Το τι ισχυριζόμαστε εμείς με το τι υπάρχει εκεί έξω έχει μεγάλη διαφορά. Εμείς πιστεύουμε πως ακόμα και σε αυτή την μειωμένη και παρακμασμένη αγορά, ένα άνοιγμα σε διαφορετικού είδους μαγαζιά και εμπορικά καταστήματα και ένα άνοιγμα προς άλλες χώρες θα μας δώσει την δυνατότητα να το κρατήσουμε στην παρούσα φάση που περνάμε τα δύσκολα. Να αντέξουμε και να δουλέψουμε στην συνέχεια με άλλον τρόπο.

Ο αγώνας της ΒΙΟΜΕ έχει χαρακτηριστεί από πολλούς πρωτοπόρος για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα καθώς δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν και άλλα εργοστάσια που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση. Υπάρχει μέχρι στιγμής κάποια ανταπόκριση από εργαζόμενους άλλων εργοστασίων που βιώνουν την ίδια κατάσταση;

Πρωτοπόρος δεν θα έλεγα. Το αίτημα μας είναι αρχέγονο αίτημα των εργαζόμενων από πάντα. Αυτό που κοιτούσε ο εργαζόμενος, ο βιομηχανικός εργαζόμενος περισσότερο, ήταν να πάρει τα μέσα παραγωγής στα χέρια του και να μπορέσει να παράγει ο ίδιος για τον εαυτό του. Το ζήτημα αυτό εμείς το θέτουμε σε όλους τους εργαζόμενους όμως αυτό που κάνει εδώ και χρόνια η αστική τάξη είναι να κρατάει σε ύπνωση την εργατική τάξη ώστε να μην μπορεί να σκέφτεται με αυτόν τον αρχέγονο τρόπο. Για αυτό και ωθεί τους αγώνες σε πιο “ήρεμες” και αστικής φύσης λύσεις. Εμείς, το ξαναλέω, πήραμε τα παραδείγματα από το παρελθόν και πιστεύουμε πως με το στήσιμο που θέλουμε να κάνουμε και με το καταστατικό που θα κάνουμε θα μπορέσουμε να κρατήσουμε ένα πολύ καλό επίπεδο συνεργατικότητας, γιατί αυτό θα γίνει στην ουσία ένας εργατικός συνεταιρισμός που θα ξεφύγει από αυτές τις αστικού τύπου λύσεις.

Την συνέντευξη πήρε για την “Νέα προοπτική” ο Βάγιος Τζαχρήστας

Εστάλη από την:“Εργατική εφημερίδα Δράση”

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Από τον Αρκά που αγαπήσαμε στον Αρκά που δεν αναγνωρίζουμε…

Η περίπτωση του Αρκά είναι κάτι παραπάνω από θλιβερή. Του Γιώργη Γιαννακέλλη Κάποτε, εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες περίμεναν με ανυπομονησία τα σκίτσα του. Γελούσαν, προβληματίζονταν, ανακάλυπταν πίσω από τις λιγοστές γραμμές του μια ολόκληρη κοινωνική και πολιτική...

«Ελεύθερη αγορά» αλά Μητσοτάκη: Στους 10 μεγάλους διαγωνισμούς, στους 8 δεν υπάρχει αντίπαλος!

Όταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια της μας κουνάνε το δάχτυλο για την «αριστεία», την «υγιή επιχειρηματικότητα» και τους «κανόνες της ελεύθερης αγοράς», η πραγματικότητα έρχεται, για άλλη μια φορά, να τους ξεγυμνώσει με τον πιο...

Ο “Βηματοδότης” γράφει για Βαρβιτσιώτη, Αλαφούζο, Blue Skies και «Ομάδα Αλήθειας» – Πληροφορίες για νέες επιχειρηματικές κινήσεις και πιθανές αποκαλύψεις

Ένα δημοσίευμα με αρκετές ενδιαφέρουσες αναφορές φιλοξενεί σήμερα η στήλη «Βηματοδότης» της εφημερίδας Το Βήμα. Ο συντάκτης αναφέρεται στη νέα επιχειρηματική δραστηριότητα του Θωμά Βαρβιτσιώτη, μέσω της νεοσύστατης εταιρείας Alveo Capital Advisors, στον χώρο των...

53 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει επίκαιρο και ανεκπλήρωτο

Του Γιώργου Κ. Καββαδία Το Πολυτεχνείο δεν είναι μια ακίνδυνη επέτειος ούτε μια μουσειακή ανάμνηση. Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, το τρίπτυχο «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει ζωντανό, επίκαιρο και, κυρίως, ανεκπλήρωτο. Συμπυκνώνει...

Αλληλεγγύη στους 3 διωκόμενους για την υπόθεση MARFIN VOL3

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ, ΤΟΝ ΘΥΜΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ (σκευωρία MARFIN 3) Το Νοέμβρη συμπληρώνονται τέσσερις μήνες άδικης προφυλάκισης, με κατασκευασμένο κατηγορητήριο, του Κώστα, του Θύμιου και της Ελένης, οι οποίοι διώκονται για την υπόθεση της Marfin....

Το πιο ολοκληρωμένο αφιέρωμα που υπάρχει στο διαδίκτυο για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το “73

Είμαστε σίγουροι ότι το αφιέρωμα που κάνουμε για την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’73 είναι το πιο ολοκληρωμένο που υπάρχει στο διαδίκτυο. Ανασύραμε από το αρχείο μας όλα τα σχετικά βίντεο και τα δημοσιεύματα και τώρα με την επέτειο της συμπλήρωσης 52 χρόνων απ’ αυτό...

Όταν ακόμη και οι άνθρωποι της συντηρητικής παράταξης βλέπουν το κυβερνητικό Βατερλό στην Υγεία

Η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου δεν είναι κάποια τυχαία περίπτωση στον χώρο της δημοσιολογίας. Προέρχεται από τη μήτρα της συντηρητικής παράταξης και, αν ανατρέξει κανείς στη δημόσια διαδρομή της, θα συναντήσει αρκετές περιπτώσεις πολιτικής αβροφροσύνης –για να το διατυπώσουμε...

“Πανσπουδαστική Νο 8”: Ενας από τους “350 προβοκάτορες” (αυτο)αποκαλύπτεται

Πηγή: Ζήσης I. Καραβάς - Περιοδικό “Αιρετικά“ Στην κατάληψη/εξέγερση του Πολυτεχνείου ο υποφαινόμενος Ζήσης I. Καραβάς (φωτογραφία από εκείνη την περίοδο/αρχές 1974) ήμουν ένας από τους «350 προβοκάτορες, πράχτορες κ.λπ.» που, κατά την περιβόητη «Πανσπουδαστική No 8»,...

Σαν Σήμερα: 16 Νοέμβρη 1982 “φεύγει” ο Θανάσης Χατζής, ο αλύγιστος μαχητής του ΚΚΕ

Σαράντα τέσσερα χρόνια πριν, στις 16 Νοέμβρη του 1982, έσβησε σε ηλικία 68 ετών ο Θανάσης Χατζής, μια από τις πιο εμβληματικές και αλύγιστες μορφές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Δεν ήταν απλώς ένας πιστός κομμουνιστής. Ήταν ο άνθρωπος που ενσάρκωσε την...

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μέσα απ’ το βιβλίο του Στέργιου Κατσαρού

Από το βιβλίο του «Εγώ ο προβοκάτορας, ο τρομοκράτης», παραθέτουμε πώς περιγράφει τα βιώματα του σ’ αυτή την φοιτητική λαϊκή εξέγερση ο Στέργιος Κατσαρός. Όσοι μιλούν για τα γεγονότα που έγιναν στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του ’73 τα χαρακτηρίζουν σαν εξέγερση. Αν...

Επιλεγμένα Video