Από σήμερα και για μια εβδομάδα περίπου, θα παρουσίάζουμε κάθε μέρα από ένα άρθρο στα πλαίσια ενός μίνι-αφιερώματος στα λόμπυ που δρουν στην ΕΕ.

Παρότι όλοι ξέρουν πως αυτά τα λόμπυ υπάρχουν, ο ρόλος τους είναι υποτιμημένος, και τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποφεύγουν συστηματικά να μιλήσουν για το θέμα, ενώ το πιο φοβερό απ’ όλα είναι η τάση τους, αν και όταν παρουσιάζουν τα λόμπυ, να τα παρουσιάζουν μόνο στις ΗΠΑ, λες και η ΕΕ είναι “αγνή”…

Ξεκινούμε το αφιέρωμα μας λοιπόν με το χρονολογικά πιο παλιό, αλλά πολύ καλό, άρθρο της Καθημερινής που ακολουθεί:

“Τα λόμπι δεν κυκλώνουν μόνο την Ουάσιγκτον

Ο Τζακ Αμπράμοφ είναι ο υπόδικος λομπίστας που αποκάλυψε βρώμικες συναλλαγές στο αμερικανικό Κογκρέσο, με αντάλλαγμα να μειωθεί η ποινή του. Το ενδιαφέρον με το σκάνδαλο Αμπράμοφ είναι ότι περιγράφει το πώς επηρεάζεται, σε καθημερινό επίπεδο, η παραγωγή πολιτικής στην Ουάσιγκτον. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι και στις Βρυξέλλες, τα λόμπι λειτουργούν, ησύχως, με παρόμοιους στόχους.

Ο Αμπράμοφ, με τις άριστες διασυνδέσεις του στο Καπιτώλιο και στον κόσμο των επιχειρήσεων, ήταν ο μεσάζων ανάμεσα σε πληθώρα επιχειρηματικών συμφερόντων και σε γερουσιαστές και βουλευτές, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά Ρεπουμπλικανούς. Προσέφερε γεύματα, ταξίδια και ακριβά δώρα στους ίδιους και στις οικογένειές τους, συνεισέφερε σεβαστά ποσά στις προεκλογικές εκστρατείες τους κι εκείνοι προωθούσαν άρθρα που τον συνέφεραν. Το εύρος του σκανδάλου Αμπράμοφ δεν είναι ακόμη σαφές, καθώς μόλις την περασμένη εβδομάδα ο λομπίστας παραδέχθηκε την ενοχή του και ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τη Δικαιοσύνη. Ομως, δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητο το γεγονός πως ανάμεσα στους πολιτικούς που επιστρέφουν τώρα «δωρεές» του Αμπράμοφ, για να αποφύγουν τη ζημιογόνα διασύνδεση μαζί του, είναι και ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσένι.

Ο μηχανισμός στον οποίο μετείχε ο Αμπράμοφ στήθηκε με επιτυχία, παρότι στις ΗΠΑ υπάρχει ισχυρή νομοθεσία που υποχρεώνει τους λομπίστες να αποκαλύπτουν τους χρηματοδότες τους και τις θέσεις τις οποίες υπερασπίζονται. Στην πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τέτοιοι περιορισμοί δεν υφίστανται – και όχι γιατί λείπουν οι λομπίστες.

Σύμφωνα με την εκτίμηση του αντιπροέδρου της Κομισιόν, αρμοδίου για θέματα διαφθοράς, Σιμ Καλας, στις Βρυξέλλες εργάζονται 15.000 λομπίστες. Το Ευρωκοινοβούλιο υπολογίζει ότι το 70% αυτών εκπροσωπούν επιχειρηματικά συμφέροντα, το 20% οργανώσεις πολιτών και το 10% χώρες ή περιφέρειες.

Πιο λεπτομερή στοιχεία για το ποιος προωθεί τι παραμένουν επιμελώς κρυμμένα. Η προετοιμασία της οδηγίας REACH, που επιχείρησε να ελέγξει αν οι χημικές ουσίες που κυκλοφορούν ελεύθερα στο εμπόριο είναι ασφαλείς, έθεσε σε πρωτοφανή κινητοποίηση το χημικό και το βιομηχανικό λόμπι. Οταν όμως οργάνωση που πιέζει για τη διαφάνεια των λόμπι ζήτησε από τις μεγαλύτερες εταιρείες δημοσίων σχέσεων των Βρυξελλών να αναφέρουν τι δραστηριότητες έχουν αναλάβει για τον επηρεασμό της Κομισιόν και του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με την οδηγία REACH και ποιοι πελάτες πληρώνουν, δεν πήρε καμία απάντηση.

Λίγοι θα διαφωνούσαν, ότι η μυστικότητα δεν ευνοεί το προφίλ της Ε.Ε. και ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ξέρουν ποιος και με ποιες μεθόδους επηρεάζει τη νομοθεσία. Στο παρελθόν, μία από τις ενώσεις που εκπροσωπούν τους λομπίστες απάντησε στις εκκλήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια ότι «η Κομισιόν θα μπορούσε να αρχίσει από το να κάνει τους δικούς της υπαλλήλους λιγότερο ευάλωτους στη διαφθορά». Τώρα, οι λομπίστες είναι βαθύτατα διχασμένοι σχετικά με την οδηγία που προτείνει, αν μη τι άλλο, να εγγράφονται όλοι υποχρεωτικά στα μητρώα της Κομισιόν. Δεν χρειάζεται πάντως να ανησυχούν. Οποια μέτρα κι αν ληφθούν, οι υπηρεσίες τους θα συνεχίσουν να έχουν ζητήση, αφού υπάρχουν ευρωβουλευτές και στελέχη της Κομισιόν, που δεν έχουν τον χρόνο ή το ανθρώπινο δυναμικό να προετοιμάσουν κάθε πτυχή της νομοθεσίας και έχουν φθάσει να παραγγέλνουν οι ίδιοι μελέτες στους λομπίστες. Οι μελέτες μπορεί να μην είναι οι πλέον αμερόληπτες, καταφθάνουν όμως αμέσως και συνοδεύονται και από μια πρόσκληση σε γεύμα…“