Για την Ισλανδία, τις κινητοποιήσεις και το ΟΧΙ που είπε ο λαός εκεί σε δημοψήφισμα για το αν θα πρέπει να φορτωθεί τα χρέη των τραπεζιτών, έχουμε ξανααναφερθεί (πχ εδώ).

Σε αυτή την ανάρτηση ας δούμε τις νεότερες εξελίξεις από εκεί, με νέες κινητοποιήσεις και δίκη του πρωθυπουργού:

Διαδήλωση στην Ισλανδία για τις κατασχέσεις σπιτιών.

Διαδηλωτές πέταξαν γυάλινα ποτήρια και αυγά – ένα από τα οποία κατέληξε στην κόμη της πρωθυπουργού – φώναξαν συνθήματα και κρατούσαν πανό με συνθήματα όπως «ανθρώπινο μέλλον», «θέλουμε μια κυβέρνηση που να εργάζεται για το λαό», «εκλογές τώρα». Περίπου 50 αστυνομικοί ήταν παρόντες.

Το εξαμηνιαίο πάγωμα της αποπληρωμής των δόσεων των δανείων που είχε κηρύξει η κυβέρνηση έληξε την Πέμπτη, προκαλώντας την οργή πολλών Ισλανδών οι οποίοι δεν είναι σε θέση να πληρώνουν τα οφειλόμενα.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Morgunbladid περίπου 400 κατοικίες θα κατασχεθούν εφέτος και ο αριθμός θα φθάσει τις 1.000 από τα τέλη του 2008, όταν το τραπεζικό σύστημα της
 χώρας των περίπου 313.000 κατοίκων κατέρρευσε συμπαρασύροντας την οικονομία της χώρας. Σήμερα η χώρα δέχεται οικονομική βοήθεια και βρίσκεται υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ.
Σύμφωνα με τον Τόρντουρ Μπγιορν Σίγουρντσον του πολιτικού κόμματος Το Κίνημα, περίπου 40.000 νοικοκυριά δεν είναι σε θέση να καλύψουν τις υποθήκες τους.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ΜΜΕ, περίπου 200 άνθρωποι κατασκήνωσαν έξω από τη βουλή στην διάρκεια της νύχτας. «Ο κόσμος χάνει τα σπίτια του διότι η κυβέρνηση δεν τον βοηθά. Μας αναγκάζουν να φτιάξουμε σκηνουπόλεις. Έτσι θέλουν την Ισλανδία;», δήλωσε μια 50χρονη γυναίκα.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_02/10/2010_357913

Η μοίρα της πολιτικής ελίτ της Ισλανδίας, στέλνει ρίγη ανατριχίλας…όχι σε εμάς πάντως…
Από την ανακήρυξη της Δημοκρατίας, το 1944, το Κόμμα της Ανεξαρτησίας, που απηχεί τα συμφέροντα της επιχειρηματικής κοινότητας ήταν η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Ισλανδία. Μέχρι την «επανάσταση της κατσαρόλας», τον Ιανουάριο του 2009, όταν ο συνήθως γαλήνιος λαός της χώρας ξεσηκώθηκε και ανέτρεψε την κυβέρνηση του Γκέιρ Χάαρντε κροταλίζοντας κατσαρόλες και ανάβοντας δαυλούς μπροστά στο κτίριο του Κοινοβουλίου. Μέχρι τότε το Κόμμα της Ανεξαρτησίας, κυβερνούσε τη χώρα επί 18 χρόνια με τη βοήθεια μικρότερων εταίρων του. Ηταν η πρώτη κυβέρνηση που κατέρρευσε, διεθνώς, μετά την έναρξη της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Τώρα μια έκθεση 2.900 σελίδων με τίτλο «Εκθεση για την Αλήθεια», εννέα τόμων, αποδίδει ευθύνες για την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας τον Οκτώβριο του 2008 στον πρώην πρωθυπουργό Γκέιρ Χάαρντε, ο οποίος παραπέμπεται στο ειδικό δικαστήριο. Yστερα από αυτήν την εξέλιξη, ο Χάαρντε μπορεί να γίνει ο πρώτος ηγέτης διεθνώς στον οποίο ενδέχεται να απαγγελθούν κατηγορίες σε σχέση με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Κατά την ψηφοφορία στο Αλθίνγκι -το ισλανδικό κοινοβούλιο- 33 βουλευτές τάχθηκαν υπέρ της παραπομπής και 30 κατά.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι τρεις εθνικές τράπεζες της χώρας «προσφέρθηκαν» το 2003 σε μια ομάδα επιχειρηματιών και τραπεζιτών που βρίσκονταν κοντά στην κυβέρνηση. Ομως, τελικά, το ισλανδικό τραπεζικό σύστημα γκρεμίστηκε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Ηδη «χειροπέδες» έχουν περάσει στον πρώην διευθυντή της άλλοτε μεγαλύτερης τράπεζας της Ισλανδίας, Kaupthing, για ποινικές ευθύνες. Η Kaupthing, εθνικοποιήθηκε μαζί με τις άλλες δύο μεγαλύτερες τράπεζες της χώρες, Landsbanki and Glitnir.

Σε διάστημα μικρότερο μιας δεκαετίας, η Ισλανδία, από οικονομία φυσικών πόρων, που βασιζόταν στα αλιεύματα και τη γεωθερμική της ενέργεια, μετατράπηκε σε χρηματοπιστωτικό γίγαντα. Από πού, στο καλό, ήρθαν όλα αυτά τα χρήματα; Η απάντηση ήρθε τον Οκτώβριο του 2008. Ζούσαν με δανεικό χρόνο, όπως ακριβώς εμείς, που μετέτρεψε την οικονομία σε σωρό ερειπίων.

Τον περασμένο Μάρτιο ο λαός της Ισλανδίας είπε ένα πολύ ισχυρό «όχι» σε ένα σπουδαίο δημοψήφισμα για τη συμφωνία αποζημίωσης Βρετανών και Ολλανδών καταθετών, οι οποίοι έχασαν τα χρήματά τους μετά την κατάρρευση της ηλεκτρονικής τράπεζας Icesave, θυγατρικής της ισλανδικής Landsbanki. Οι πολίτες απέρριψαν μαζικά με ποσοστό 93% τη συμφωνία της κυβέρνησης για την αποπληρωμή ώς το 2024 των 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ που χορηγήθηκαν από τη Βρετανία και την Ολλανδία ως αποζημίωση στους πολίτες τους που είχαν καταθέσεις στην Icesave, η οποία χρεοκόπησε τον Οκτώβριο του 2008 μαζί με ολόκληρο τον τραπεζικό τομέα της χώρας.

Το μεγάλο ποσοστό με το οποίο καταψήφισαν οι Ισλανδοί τη συμφωνία δηλώνει ταυτόχρονα τον θυμό των πολιτών απέναντι στους τραπεζίτες και τους πολιτικούς, καθώς η χώρα τους μάχεται για να ανακάμψει από την οικονομική κατάρρευση. Ο πρόεδρος Ολαφουρ Γκρίμσον -είχε αρνηθεί να υπογράψει τη συμφωνία πληρωμής που ενέκρινε το κοινοβούλιο της χώρας- δηλώνοντας ότι οι πολίτες της χώρας αρνούνται να πληρώσουν για τις πράξεις λίγων «άπληστων τραπεζιτών». Διαβεβαίωσε πάντως τη Βρετανία και την Ολλανδία ότι κάποτε θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω.

Ενδεχομένως, η μοίρα της ισλανδικής πολιτικής ελίτ να στέλνει ρίγη ανατριχίλας στη σπονδυλική στήλη των κομμάτων εξουσίας άλλων ευρωπαϊκών κρατών, που έχουν κατηγορηθεί για την οικονομική κρίση. Θα έχει, άραγε, σειρά, το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας; Ή μήπως το Φιάνα Φάιλ της Ιρλανδίας;