Να κάνουν ή να μην κάνουν καταλήψεις οι μαθητές;

“Κλασσικό” πλέον ερώτημα για την ελληνική κοινωνία.

Η εκμετάλλευση όμως είναι εκμετάλλευση, όποια ηλικία και αν έχεις.

Βέβαια, σε μια μικρή ηλικία δεν έχεις, γενικά μιλωντας τουλάχιστον, την εμπειρία, την ωριμότητα και τις γνώσεις για να σταθείς 100% στο “ύψος των περιστάσεων”. Ειδικά αν δεν έχεις και την καθοδήγηση κάποιου πιο ώριμου.

Αλλά, έστω και έτσι, δεν είναι δυνατό να ζητά κανείς από μαθητές να δέχονται τη σημερινή κατάσταστη εξαθλίωσης (τόσο στο παρόν τους ως μαθητές, όσο και στο “αύριο” τους ως εργαζόμενοι) χωρίς να βγάζουν άχνα. Ειδικά σήμερα.

Εξάλλου, ο μοναδικός τρόπος για να μάθεις είναι και να προσπαθήσεις κάτι στην πράξη – αν δε μάθουν τώρα, μετά θα έχουμε το φαινόμενο μιας ολόκληρης νέας γενιάς εργαζόμενων που θα βγαίνει στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας χωρίς να έχει καμία απολύτως εμπειρία κοινωνικών αγώνων, οργάνωσης, κτλ. “Πρόβατα για σφαγή” δηλαδή.

Την ίδια ώρα, η Άννα Διαμαντοπούλου βγήκε και δήλωσε τη γνωστή “καραμέλα” ότι τάχα “οι καταλήψεις είναι “υποκινούμενες από διάφορα σκοτεινά κέντρα (προφανώς της αριστεράς [υπο]ννοεί)”, τα οποία μάλιστα οργανώνουν τους μαθητές μέσω sms στα κινητά τους σύμφωνα με την  Άννα-παρακαλουθώ-και-το-κινητό-σου-άμα-λάχει-Διαμαντοπούλου:

Διαμαντοπούλου: «Με sms προτρέπουν σε καταλήψεις»
Μικροπολιτικές σκοπιμότητες και εξωσχολικούς βλέπει η Αννα Διαμαντοπούλου πίσω από το κύμα καταλήψεων στα σχολεία της χώρας.
“Το κλειστό σχολείο, οδηγεί στην κατάργηση της Δημοκρατίας”

Εντάξει, η “δημοκρατία” ως όρος είναι πολύ “must” στην εποχή μας, και γι’ αυτό όλοι εμφανίζονται ως “τιμητές” της: Η κυβέρνηση πχ ρημάζει τους εργαζόμενους, χαρίζει λεφτά στις τράπεζες, αλλά είναι “δημοκρατική”.

Ρημάζει τους νέους σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καλλιεργεί ατομικότητα, παπαγαλία, είναι εντελώς εντατικοποιημένο (για να συνηθίσουν από μικροί και να γίνουν πιο δεκτικοί), αλλά και πάλι η κυβέρνηση είναι αυτή που “υπερασπίζεται τη δημοκρατία”. Γενικώς, ότι και αν κάνει, και άσχετα με το αν κινείται ανάλογα με τα συμφέροντα μιας ολιγαρχίας (της άρχουσας τάξης), η κυβέρνηση ταυτίζει τις πράξεις της με τη “δημοκρατία” (ή τουλάχιστον αυτό προσπαθεί).

Άρα, όποιος της πάει κόντρα, δεν είναι “δημοκράτης”. ΟΚ, αν και η πραγματική “δημοκρατία” είναι αυτή όπου προωθείται το συμφέρον των εργατών (“δικτατορία του προλεταριάτου”), καθώς αυτοί είναι η πλειοψηφία. Ως πότε οι αποφάσεις θα παίρνονται “δημοκρατικά” από μια χούφτα ανθρώπους, και όχι από τους εργάτες;

Όσο για τη νεολαία, καλά κάνει και κινητοποιείται απέναντι στην κυβέρνηση – το “λάθος” της βέβαια είναι πως είναι εντελώς ανοργάνωτη, χωρίς κεντρικά αιτήματα, χωρίς καν να κατανοεί πλήρως τη θέση της ή τη μελλοντική της θέση σε περίπτωση που εφαρμοστούν τα νέα μέτρα αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης. Η πλειοψηφία των νέων απλά κινητοποιούνται “ενστικτωδώς” – δε μπορούν να ορίσουν το “γιατί” (και άρα δε μπορούν να ορίσουν και μια σαφή λύση (“αίτημα”) απέναντι σε αυτό το “γιατί”), αλλά απλά καταλαβαίνουν ότι τους πιέζουν, τους εκμεταλλεύονται και τώρα και στο μέλλον, και κινητοποιουνται. Τι να κάνουν, να πηγαίνουν στο σχολείο εντελώς “μηχανικά”;

Αφού η εκμετάλλευση είναι εντελώς φανερή.

Μόνο που είναι εξίσου φανερό ότι είναι ακόμα πολύ “ανώριμα” τα πράγματα, αφού ούτε μεγάλη κατανόηση της κατάστασης έχουν, ούτε μεγάλη οργάνωση, ούτε μάλιστα έχουν (οι περισσότεροι) καταλάβει και το πόσο αναγκαίο είναι να τα αποκτήσουν αυτά τα πράγματα, και απλά θέλουν να χάσουν μερικές ώρες, απλά για να “πάρουν μια ανάσα”, έχοντας προδιαγράψει την ήττα τους μετά από λίγο.

Όσο για τις κατηγορίες περί “υποκινούμενων”, που πάντα ακούγονται από όποιο κόμμα και αν είναι στην εξουσία όταν προσπαθεί να εφαρμόσει τη Μπολώνια ή κάποια άλλη αντιλαική αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση, μακάρι να ήταν “υποκινούμενες”, διότι αυτό θα σήμαινε ότι η νεολαία είναι οργανωμένη, έχει σχέδιο και στόχο, μια κατανόηση των πραγμάτων (είτε σωστή είτε λάθος), πράγματα που τώρα λείπουν παντελώς. Το μόνο πράγμα που υποκινεί τις καταλήψεις είναι η πίεση που νοιώθουν οι μαθητές από την εκμετάλλευση την οποία υφίστανται (“δημοκρατικά” πάντα).

Επίσης, η κυβέρνηση απειλεί και με σχολεία ανοιχτά και το Σάββατο αν κάνει κάποιος κατάληψη – για να μη χάσει τα “σπουδαία μαθήματα” που πρέπει να πάρουν όλοι οι εργάτες από μικροί.

ΤΟ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ
Μάθηµα και το Σάββατο για τους καταληψίες

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΟΤΙ «οι ώρες που χάνονται θα αναπληρωθούν ακόµα και αν χρειαστεί να γίνουν µαθήµατα το Σάββατο, τις αργίες ή να κοπούν οι πενθήµερες εκδροµές», απηύθυνε χθες στους µαθητές που πραγµατοποιούν καταλήψεις η υφυπουργός Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ η κ. Χριστοφιλοπούλου χαρακτήρισε τις καταλήψεις υποκινούµενες από «στηµένα κέντρα» και πρόσθεσε πως το υπουργείο θα επιβάλει τον νόµο έτσι ώστε να λειτουργήσουν τα σχολεία.

Σηµειώνεται ότι υπό κατάληψη βρίσκονται περίπου 100 σχολεία σε όλη τη χώρα.

Την ίδια ώρα:

Ένας στους τρεις άνδρες από 25 έως 34 ζει με τους γονείς του
Ένας άνδρας στους τρεις και μια γυναίκα στις πέντε, ηλικίας 25 ως 34 ετών, εξακολουθούσαν, το 2008 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να κατοικούν στο σπίτι των γονιών τους, σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα από τη Eurostat. (σ.σ. αν αυτά ίσχυαν το 2008, πριν το ξέσπασμα της κρίσης και την λυσσαλέα επίθεση εναντίον των εργατών, φανταστείτε τι θα ισχύει σήμερα, ή τι θα ισχύει μετά από μερικά χρόνια)