Πάτρα, 17/10/2013

Οι συλλήψεις ηγετικών στελεχών της Χ.Α. σίγουρα ικανοποιούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ωστόσο, γνωρίζουμε καλά πως τα κίνητρα για την ξαφνική επιθυμία απονομής Δικαιοσύνης από τα κυβερνητικά κόμματα, που είχαν νωρίτερα στρώσει το χαλί για την είσοδο των νεοναζί στο Κοινοβούλιο, είναι καθαρά επικοινωνιακά.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους μαχαιροβγάλτες της ΧΑ δεν ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η μόνη δολοφονία. Ήταν όμως αυτή που ξεσήκωσε την κατακραυγή στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας για τη σκανδαλώδη ανοχή της κυβέρνησης απέναντι στη ναζιστική συμμορία. Είχαν προηγηθεί δολοφονίες μεταναστών και δεκάδες επιθέσεις και κακοποιήσεις σε μετανάστες, σε καλλιτέχνες, σε ομοφυλόφιλους, σε αριστερούς, σε συνδικαλιστές. Και, το κυριότερο, είχε προηγηθεί η συστηματική συγκάλυψη αυτών των εγκλημάτων από την πλευρά των διωκτικών αρχών και της πολιτικής ηγεσίας. Είχε προηγηθεί η ανήκουστη δημόσια διαπόμπευση των εξαθλιωμένων, άρρωστων πορνών από το Λοβέρδο, το παραλήρημα του Γεωργιάδη ότι «θα τους (σσ, στους μετανάστες) κάνουμε τη ζωή δύσκολη», τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα. Η εκκωφαντική σιωπή της Δικαιοσύνης.

Οι αρρωστημένες ιδέες ότι οι άνθρωποι δεν έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, τη μόρφωση, την εργασία, την υγεία, δεν είναι δυστυχώς μόνο στα κεφάλια των εγκληματιών της ΧΑ. Υποστηρίζονται, αμέσως ή εμμέσως, και από στελέχη της μνημονιακής μας κυβέρνησης. Οι αρρωστημένες ιδέες ότι οι πρόσφυγες πολέμου πρέπει να αφήνονται να θαλασσοπνίγονται στη Μεσόγειο ή να αιχμαλωτίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι πολιτική επιλογή υπουργών μας.

Το Σάββατο 12/10/13 η Κίνηση επισκέφθηκε άλλη μια φορά το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Κορίνθου, παίρνοντας μέρος σε αποστολή της  Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, του Ευρώ-Μεσογειακού Δικτύου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (REMDH) και της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), συνοδεία της βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, Αφροδίτης Σταμπουλή. Εκεί διαπιστώθηκε για πολλοστή φορά ο συνωστισμός σε ανεπαρκείς και ακατάλληλους χώρους, ο ανεπαρκής προαυλισμός, η έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και  νομικής και ψυχολογικής  υποστήριξης, η ανεπαρκής σίτιση, η έλλειψη ζεστού νερού. Οι κρατούμενοι – οι οποίοι δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα, εκτός από το να «βρίσκονται χωρίς χαρτιά» –  κατήγγειλαν ακόμα και  χρήση βίας από τους αστυνομικούς φρουρούς.

Μήπως είναι ώρα, εφόσον η Κυβέρνηση αποφάσισε να “πατάξει” τους υποστηρικτές των ναζιστικών καθεστώτων, να κλείσει και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που τα ναζιστικά καθεστώτα καθιέρωσαν;