Πηγή: Γιώργος Λαουτάρης – “Πριν”

Τραυματισμένος ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ τη μάχη της τριπλής κάλπης (δήμοι, περιφέρειες, ευρωκοινοβούλιο). Η κεντρική εκδήλωση στο Ακροπόλ ήταν βέβαια πολύ μαζική και άκρως επιτυχημένη σε παλμό και κλίμα, όμως για να έχουμε ολόκληρη την εικόνα, πρέπει να δούμε σε αναπαράσταση και ένα δεύτερο στιγμιότυπο: Την κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση κομματικού κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ με τον συνδυασμό Βουδούρη για την Πελοπόννησο. Εκεί, αντί για την ενθουσιώδη ατμόσφαιρα του Ακροπόλ είχαμε μια ψυχρή ανακοίνωση Τύπου που ανήγγειλε ότι «οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην αναγκαιότητα συγκρότησης ενός πλατιού μετώπου». Στη δε Κοζάνη ακόμη ψάχνουν…

Με «θέατρο του παραλόγου» παρομοίασε ο Αλέξης Τσίπρας το γεγονός ότι η έλλειψη υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Κοζάνης σχολιάζεται έντονα, σε αντίθεση με τις διπλές υποψηφιότητες στο στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας. «Έχουμε και τους γνωστούς σχολιαστές να κόπτονται για τη δημοκρατία στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να θεωρούν αυτονόητο να αποφασίζει μόνος ο κ. Σαμαράς ποιο δήμαρχο θέλουν οι Αθηναίοι» σημείωσε χαρακτηριστικά. Ωστόσο, με υπεκφυγές του τύπου «δείτε τι κάνει ο αντίπαλος», δεν απαντά ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στην κριτική που δέχεται όχι μόνο από κακοπροαίρετους σχολιαστές του αντιπάλου αλλά και από τους ίδιους τους συντρόφους του. Και για να είμαστε ακριβείς, αντικείμενο κριτικής δεν είναι μόνο ο χειρισμός της υποψηφιότητας στην Κοζάνη, αλλά και η ίδια η επιλογή Βουδούρη στην Πελοπόννησο, που θεωρείται απολύτως δεδομένη. Από την άλλη μεριά, οι αιτιάσεις για τη μετωπική πολιτική του κόμματος δεν είναι μόνο τακτικής υφής, ούτε έχουν μόνο αυτοδιοικητικό ορίζοντα, αλλά αφορούν στην πραγματικότητα την ίδια τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ, που μέσω των συμμαχιών
τροποποιείται προς μια κατεύθυνση ενσωμάτωσης.

Η συζήτηση αυτή έχει πάρει ευρύτερες διαστάσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη περισσότερο στις οργανώσεις Πελοποννήσου του κόμματος, όπου ο εκλεκτός της ηγεσίας αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό ως εχθρότητα από τα μέλη. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια μιας τόσο γοητευτικής σε άλλους καιρούς εσωστρέφειας. Τώρα έχουμε χρέος να προχωρήσουμε και να νικήσουμε» απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας την Κυριακή, προσπαθώντας να κατευνάσει τα εσωκομματικά μέτωπα με τον «πατριωτισμό» της νίκης.

Ωστόσο, παραμένει αναπάντητο ένα σοβαρό ερώτημα από τη μέχρι σήμερα διαχείριση της κρίσης που ανέκυψε με τις υποψηφιότητες: Ποια είναι τα πραγματικά κριτήρια για την επιλογή των συμμαχιών της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Είναι πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η υποψηφιότητα Καρυπίδη στη Μακεδονία υποστηρίχθηκε με μεγάλη πλειοψηφία από τις τοπικές κομματικές οργανώσεις, όμως μετά το σάλο (που είχε κέντρο την πρωτεύουσα) για παλιότερες δηλώσεις του υποψηφίου, αυτός καρατομήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες από την Πολιτική Γραμματεία. Αντιθέτως, στην περίπτωση Βουδούρη ισχύει το αντίστροφο: Οι τοπικές οργανώσεις τον απορρίπτουν με μια φωνή (και στεντόρεια), ενώ η Κουμουνδούρου επιβάλλει την υποψηφιότητα με αυταρχισμό. Η απόσταση μεταξύ βάσης και ηγεσίας ίσως δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ τόσο μεγάλη όσο σήμερα.

Από την άλλη μεριά, ηθικό πλεονέκτημα στον κόσμο της Αριστεράς κατοχύρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, με την αποστροφή του Αλέξη Τσίπρα για τον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών: «Σε όποια γωνιά της Ελλάδας στο δεύτερο γύρο δεν βρεθούν οι δυνάμεις που στήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά ο υποψήφιος του ΚΚΕ ενάντια σε υποψήφιο κυβερνητικό, εμείς θα στηρίξουμε τον υποψήφιο του ΚΚΕ» τόνισε ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η δήλωση αυτή ήρθε μετά την εξαιρετικά άστοχη δήλωση της Λιάνας Κανέλλη σε τηλεοπτική εκπομπή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «θα ψήφιζε και Κασιδιάρη» προκειμένου να μη βγει κομμουνιστής, αλλά κι από την εξίσου άστοχη ατάκα του Νίκου Παπά σε συνέντευξή του ότι κίνδυνος για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να γίνει ΠΑΣΟΚ, όπως του καταλογίζουν πολλοί αλλά «να μετατραπεί σε ΚΚΕ».

Γεγονός είναι πάντως ότι το βάρος της μάχης του Μαΐου πέφτει στην ευρωκάλπη. Τις ευρωεκλογές άλλωστε χαρακτήρισε και ο Αλέξης Τσίπρας τις «πιο κρίσιμες στην ιστορία και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη», για να δώσει στο αποτέλεσμά τους χαρακτήρα «δημοψηφίσματος για τα Μνημόνια, την τρόικα, τις απάνθρωπες και καταστροφικές πολιτικές της λττότητας».

Ο ορισμός των υποψηφίων της ευρωλίστας του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει βέβαια τους πονοκεφάλους που προκάλεσαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, ωστόσο η επιλογή της κυβέρνησης να υιοθετήσει τη σταυροδοσία αλλάζει τα δεδομένα. Το προγραμματισμένο εσωκομματικό δημοψήφισμα για τη σειρά των υποψηφίων ακυρώνεται και σειρά έχει πάλι η επιχείρηση επιστράτευσης κορυφαίων στελεχών, που στην προηγούμενη φάση για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.