Του Ηλία Σμήλιου, δασκάλου, υποψ. δημάρχου με την “ΑΝΥΠΑΚΟΗ”

Κρυμμένος πίσω από ένα αυτοκίνητο, στο παγκάκι του parking (στην αυλή του σχολείου) της πλατείας Επταλόφου, κάποιο πρωινό πριν λίγες μέρες…

Κρυμμένος, λες κι ο ίδιος φταίει για την πολιτική που του στέρησε και τα στοιχειώδη ακόμη για μια ανθρώπινη ζωή (ή επιβίωση): στέγη, δουλειά, ψωμί… Ίσως εργάτης σε κάποιο εργοστάσιο πριν από καιρό, ίσως υπάλληλος σε κάποιο μαγαζί ή μαγαζάτορας, ίσως να ‘βγαλε μόνο το Γυμνάσιο ή να ‘χει 1-2 πτυχία, ίσως να ‘ναι μόνος στη ζωή ή και σύζυγος-πατέρας. Ίσως μια απόλυση (ή πολλές…) τον ‘φεραν σ’ αυτή την κατάσταση, ίσως κάποιο δάνειο ή οι φόροι και τα χαράτσια, ίσως κάποιο μαγαζί που είχε κι έκλεισε αφού σε εποχές ανέχειας πώς θα μπορούσε να πουλήσει… Όποιο απ’ τα “ίσως” κι αν ισχύει, το βέβαιο είναι ότι η ζωή (και) αυτού του ανθρώπου καμιά αξία δε φαίνεται να ‘χει μπρος στην “ανάγκη” να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση, να σωθούν τράπεζες και τραπεζίτες, ν’ αυξήσουν τα κέρδη τους οι κεφαλαιούχοι, να μείνουμε στο ευρώ… Κι όσο όλα αυτά θεωρούνται μονόδρομος, σπίτι αυτού του ανθρώπου (και χιλιάδων άλλων, καθημερινά όλο και περισσότερων…) θα ‘ναι ο δρόμος.

“Κρυμμένος” έτσι κι αλλιώς και για το Δήμο μας, αφού η δημοτική αρχή δεν αναγνωρίζει καν την ύπαρξή του. “Δεν υπάρχουν άστεγοι στο Δήμο μας”, δηλώνει με απόλυτη βεβαιότητα ο Δήμαρχος. Όπως δεν υπάρχει και φτώχεια, πείνα και κυρίως δεν υπάρχει κανείς, καμιά πολιτική που την προκαλεί…
Κι αφού δεν υπάρχουν άστεγοι δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτα ιδιαίτερο γι αυτούς. Σιγά μην ψάχνουμε τώρα πόσοι κάτοικοι των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης δεν έχουν σπίτι να ζήσουν, πόσοι ζουν χωρίς θέρμανση και ρεύμα (πόσο μάλλον να παρέμβουμε να μην τους το κόψουν ή να το επανασυνδέσουμε…), σιγά μη τα βάλουμε με τον τάδε επιχειρηματία που δεν του φτάνουν τα 500ευρώ που κερδίζει τη μέρα και κλείνει την επιχείρηση, απολύει εργαζόμενους των 500 ευρώ το μήνα… Αρκεί το ένα πιάτο φαΐ που μπορούν να βρουν σε κάποιο συσσίτιο. Αρκεί να παίρνει ο Δήμος μερικές χιλιάδες ευρώ από την Ε.Ε. (κι ο δολοφόνος της κοινωνικής πλειοψηφίας να φαίνεται ευεργέτης) να τα δίνει στην εκκλησία για να οργανώσει συσσίτια ή ως ετήσιο βοήθημα μερικών εκατοντάδων ευρώ σε κάποιες οικογένειες, κι η ελεημοσύνη βαφτίζεται κοινωνική πολιτική του Δήμου. Η αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων δεν υπάρχει ούτε σαν ερώτημα…

Και για να επανέλθουμε στους άστεγους, αφού δεν υπάρχουν, μπορείς ως δημοτική αρχή να αγνοεί την πρόταση που κατατέθηκε ήδη από τον Οκτώβρη του 2012 από την Πρωτοβουλία Κατοίκων Αμπελοκήπων για την αξιοποίηση χώρων του πρώην στρατοπέδου για τη δημιουργία καταφυγίου αστέγων σε ένα από τα εγκαταλειμμένα κτίριά του και την παραχώρηση για καλλιέργεια από οικογένειες ανέργων μικρών χωραφιών (50-100τ.μ. και συνολικά μια έκταση 6-7 στρεμμάτων από τα 160 αναξιοποίητα του στρατοπέδου). Μπορείς να την απορρίπτεις μετά βδελυγμίας όταν η πρόταση επανέρχεται από μια σειρά φορέων στη συζήτηση για τη σωτηρία και αξιοποίηση του στρατοπέδου ή την “ΑΝΥΠΑΚΟΗ” που (υιοθετώντας τις προτάσεις της Πρωτοβουλίας Κατοίκων) την κατάθεσε ως μέρος του προγράμματός της για την κοινωνική αξιοποίηση του στρατοπέδου.
Δεν υπάρχουν άστεγοι, φτωχοί και πεινασμένοι στο Δήμο μας κ. Δήμαρχε. Ούτε για την πολιτική της κυβέρνησής σας χρειάζεται να απολογηθείτε (πολύ δε περισσότερο να συζητήσετε και να κάνετε κάτι για την ανατροπή της…) ούτε να αναζηήσετε μέτρα σε επίπεδο Δήμου για την αντιμετώπιση της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης που συνεχώς διογκώνονται.

Ευχόμαστε μόνο να μη συναντήσετε κι εκεί κανένα άστεγο την ώρα που θα εγκαινιάζετε το νέο parking. Όχι για να μη σας χαλάσει τη φιέστα σας αλλά για να μην τσακίσετε και την όποια αξιοπρέπεια έχει απομείνει σ’ αυτό τον άνθρωπο, κατηγορώντας τον ίδιο για την κατάντια του και την άγνοιά του για τη …σωτήρια κοινωνική σας πολιτική.