Χρυσή Αυγή, Χρυσή σιωπή ….

05Η απαγόρευση και το Τάγμα της Ενημέρωσης που δεν διαμαρτύρεται

Πηγή: Διονύσης Ελευθεράτος – “Πριν”

Τι κι αν στο πολιτικό σκηνικό γίνεται της κακομοίρας, του κατακερματισμού, της αποσάθρωσης; Μπετόν αρμέ παραμένει το ηρωικώς μαχόμενο «επικοινωνιακό-δημοσιοραφικό» επίλεκτο συστημικό τάγμα: εδώ απαγορεύτηκε διά ροπάλου η δημοσιοποίηση και αναπαραγωγή (στα ΜΜΕ) οποιουδήποτε νέου υλικού τύπου Μπαλτάκου-Κασιδιάρη και σχεδόν ολόκληρο το τάγμα αντιμετώπισε τη σχετική απόφαση ωσάν να επρόκειτο για την πλέον φυσιολογική εξέλιξη. Διότι -ναι, το αντιληφθήκαμε- Χρυσή (ως εφεδρεία, υπό όρους, σε συγκεκριμένο «τάιμινγκ») ήταν η Αυγή, αλλά πολύ λαμπρότερη αποδεικνύεται η Χρυσή Σιωπή. Εδώ που έφθασαν τα πράγματα…

Όλα ανθηρά, λοιπόν. Οταν κάμποσες διαδηλώσεις απαγορεύονται ρητώς και σχεδόν όλες αντιμετωπίζονται «ως δει», ένα «απαγορευτικό» για τις περαιτέρω χρυσαυγίτικες αποκαλύψεις δεν θα βλάψει την απαστράπτουσα κοινοβουλευτική δημοκρατία μας. Ποια σημασία μπορεί να έχει η προληπτική λογοκρισία μπροστά στην αδήριτη ανάγκη αποφυγής του… ολέθρου;

«Να μη ρυθμίζει η Χρυσή Αυγή την πολιτική ζωή του τόπου» λένε και απειλεί να σε αφήσει στον τόπο η κουτοπονηριά του θεωρήματος τους: εάν δούμε πόσο (περισσότερο) κουτσουλισμένη είναι η φωλιά των κυβερνώντων «σωτήρων».  Θα αναχθούν σε ρυθμιστές της κρίσης και των συμπερασμάτων μας τα κακέκτυπα του χιτλερικού αετού και του «πουλιού» της χούντας, τα οποία διατηρούσαν σχέσεις «πιτσουνιών» με κορυφαίους αυλικούς του… φασιστοφάγου άνακτα Σαμαρά.

Τετράγωνη λογική! Να αγνοείς τι (παραπάνω) γινόταν στη φωλιά, για να μην αποκτήσουν τα ακραία πιτσουνάκια χαιρέκακη λαλιά – κι όχι, προς θεού, για να μην ξεφτιλιστούν πλήρως, από κοινού, η ΝΔ και η συγκυβερνώσα, «ελέγχουσα» Ελιά (εμείς φταίμε που σιγά σιγά ξεχνάμε το όνομα ΠΑΣΟΚ;). Αλίμονο: μέγα ζητούμενο είναι να αποτραπεί ο «ρυθμιστικός» ρόλος της ΧΑ κι όχι η ολοκληρωτική απορύθμιση του κυβερνητικού συρφετού… Μα δεν το βλέπουμε, καημένε;

Αίφνης λοιπόν οι πάντες στο Τάγμα της Ενημέρωσης αποδέχονται -έστω και διά της σιωπής τους- πως η παράνομη υποκλοπή είναι κάκιστη πρακτική. Το διασκεδαστικό είναι ότι ορισμένοι εξ αυτών έχτισαν καριέρες πάνω σε κοριούς και κρυμμένες κάμερες που ξεγύμνωναν τα πάντα, σημαντικά ή μη, παγιδεύοντας τους πάντες: δημόσιους λειτουργούς, υπαλλήλους ιδιωτικών εταιρειών, καλλιτέχνες, κοινούς θνητούς που ομολογούσαν ότι θα λάδωναν για να εξυπηρετηθούν, ιεράρχες που συζητούσαν για τη σημασία των αιμορροΐδων ως αιτίας αναβολής ομοφυλοφιλικών περιπτύξεων. Τώρα όμως, με τη ΧΑ και τις σχέσεις «πιτσουνιών» στη βρομερή φωλιά, μούγκα στη στρούγκα…

Κάποιος θα παρατηρήσει ότι δεν απαρτίζεται ολόκληρο το τάγμα από βιρτουόζους της παγίδευσης, ούτε από όσους γεύθηκαν ύψιστες δημοσιογραφικές επιτυχίες εξασφαλίζοντας οπτικό ή ακουστικό υλικό το οποίο είχε προκύψει από παρακολουθήσεις άλλων (π.χ. της ΕΥΠ). Σωστά. Κανείς όμως από τους υπόλοιπους δεν συμπεριφέρθηκε σφυρίζοντας αδιάφορα, ούτε θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο.

Αρνήθηκε ποτέ κανείς να συζητήσει, να σχολιάσει, να θεμελιώσει συμπεράσματα πάνω σε γεγονότα ή πληροφορίες που αποκαλύφθηκαν λόγω τέτοιων ηχογραφήσεων ή βιντεοσκοπήσεων; Αστεία πράγματα. Από τους παλιούς διάλογους παραγόντων του ποδοσφαίρου έως τις τηλεφωνικές συνομιλίες του σημερινού Ερντογάν, ουδείς ποτέ διανοήθηκε να κηρύξει το δόγμα «είναι προϊόν υποκλοπής, άρα δεν υπάρχει για εμένα». Κι αν προσφάτως εδώ στην Ελλάδα σχολιάστηκαν ανεπαρκώς ή καθόλου ορισμένα προϊόντα υποκλοπών που αφορούσαν τα της Ουκρανίας, όπως λ.χ. η ανατριχιαστικά αποκαλυπτική συνομιλία του υπουργού Εξωτερικών της Εσθονίας Ούρμας Πάετ με τη διπλωματική υπεύθυνη της EE Κάθριν Άστον, αυτό προφανέστατα οφειλόταν στο .. πολιτικά ασύμφορο της αποκάλυψης κι όχι σε κανένα όψιμο, γενικό εμπάργκο εναντίον των «ανορθόδοξων» ηχητικών ή οπτικών καταγραφών.

Αντιγράφουμε από ένα παλιότερο άρθρο εναντίον της προληπτικής λογοκρισίας: «Τα συντάγματα σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν συνταχθεί για να προστατεύουν τις ελευθερίες των πολιτών (και κατά συνέπεια του Τύπου) από τις συντεταγμένες εξουσίες και όχι τις συντεταγμένες εξουσίες από τογ έλεγχο των δεύτερων. Σε αυτή τη βάση πρέπει να ερμηνεύουμε τις συνταγματικές επιταγές (…) Τον Δεκέμβριο του 2003, στο Συμβούλιο Κορυφής της EE ο Κώστας Σημίτης πήρε σε μια γωνιά τον Τόνι Μπλερ και του ζήτησε να επισπεύσει τη διαδικασία επιστροφής των Ελγινείων διότι, όπως είπε ο έλληνας πρωθυπουργός, “σε λίγο καιρό θα έχω εκλογές”. Η συνομιλία αυτή κατεγράφη από κάμερα (χωρίς τη συναίνεση των δύο) και μεταδόθηκε από όλα τα ελληνικά κανάλια. Στην ουσία τα κανάλια μετέδωσαν ένα ιδιότυπο αλλά καραμπινάτο προϊόν υποκλοπής. Αν υπήρχε νόμος που να απαγορεύει μετάδοση προϊόντων υποκλοπής δεν θα μαθαίναμε ποτέ γι’ αυτή τη συνομιλία. Οι νόμοι έχουν γενική ισχύ και δεν αφορούν μόνο κοριούς. Αφορούν κυρίως την αέναη προσπάθεια κάθε εξουσίας να περιορίσουν την ενημέρωση στο όνομα της κακής πληροφόρησης».

Αυτά τα ενδιαφέροντα δεν τα έγραφε κανένας αντισυστημικός σχολιαστής. Τα έγραφε ο Πάσχος Μανδραβέλης στην Απογευματινή της 8/2/2005. Υπέπεσαν στην αντίληψή σας ανάλογες ενστάσεις, από την πλευρά του Τάγματος για τα των σχέσεων κυβέρνησης – ΧΑ; Μάλλον όχι, ε; Είπαμε: τώρα που το κυβερνητικό στρατόπεδο κινδυνεύει να γίνει κομμάτια, η Σιωπή διαθέτει περισσότερα καράτια…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *