Αφού είναι μέρες που λένε τα κάλαντα να κάνει εισαγωγή η στήλη με τις πρωτοχρονιάτικες ευχές που έψαλε (δια πένας Γ. Σουρή) το κουβέρνο του 1892: «Στους υπουργούς και βουλευτάς της πλειονοψηφίας/ χρόνους πολλούς κι ευδαίμονας, λουφέ κι υπερτροφίας/ Και στους Ρωμηούς που ξέχασαν το χρώμα της στερλίνας/ ένα σακκί με θησαυρόν αφράτης καβαλίνας».

Πέρασε πάνω από ένας αιώνας από τότε. Κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι αλλά κάποια πράγματα εξακολουθούν να είναι τα ίδια. Η αστική τάξη της χώρας μας και ο κυβερνητικός θίασος τα ίδια κάλαντα εξακολουθούν να ψέλνουν. Και το χειρότερο είναι ότι οι ευχές τους υλοποιούνται αφού αυτοί συνεχίζουν να κρατάν το μαχαίρι και το καρπούζι.

Ξεζουμίζουν τόσο πολύ την εργατική τάξη που έφτασε στο σημείο ακόμα και ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δασκαλόπουλος, να τους λέει να κάνουν λίγο κράτει στην ασυδοσία τους. «Η κοινωνική ανασφάλεια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε κοινωνικές αναταραχές» είπε, εκφράζοντας τον φόβο του ότι δεν θα μπορεί επ’ αόριστο η συνδικαλιστική γραφειοκρατία να κολαντρίζει τις αντιδράσεις των εργατών. Μέχρι εκεί όμως, γιατί συνέχισε το τροπάρι του μιλώντας για «υπευθυνότητα», «αντοχές της ελληνικής οικονομίας» και τα σχετικά.

Επιβεβαίωσε κι αυτός τον Μπέρτολντ Μπρεχτ που γράφει στο «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου»: «Αυτοί που αρπάνε το φαΐ από το τραπέζι/κηρύχνουν τη λιτότητα./ Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα/ ζητάν θυσίες.Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους/ για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν».

Φυσικά πέρα απ’ ότι λεν οι πλουτοκράτες και τα δεκανίκια τους, συνεχίζουν το πλιάτσικο στα λεφτά που προέρχονται από τον ιδρώτα της εργατικής τάξης χωρίς καθόλου φρενάρισμα. Σταγόνα στον ωκεανό ορισμένοι μεγαλοαπατεώνες που βγαίνουν στον αφρό. Το πιο πιθανόν είναι ότι κάποιες φορές δεν τα βρίσκουν στην μοιρασιά και αλληλοκαρφώνονται. Πάντως μην νομίζετε ότι και αν ακόμα κάποια λαμόγια κάτσουν στο σκαμνί μετά θα πάρουν τον δρόμο για την ψειρού.

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Για το «καρτέλ του γάλακτος»; Τους λωποδύτες του Χρηματιστηρίου; Δεν φτάνει που μας ληστεύουν νόμιμα οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι εδώ συμβαίνουν πράγματα που μόνο σε μπανανία της Αφρικής θα μπορούσες να συναντήσεις.

Να γράφω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πριν κάποιους μήνες το περιοδικό «Αντί» είχε γράψει για έναν τύπο ο οποίος «όταν ήταν προϊστάμενος στην ΣΔΟΕ παρεμπόδισε τις έρευνές για τη μεγάλη υπόθεση με φούσκες στο Χρηματιστήριο και «πυραμίδες», που έμεινε γνωστή ως «υπόθεση Τσιτσιρίγκου». Κι εδώ συνέβη το αυτονόητο. Δεν έγινε τίποτα και η καταγγελία πέρασε στο ντούκου. Αντίθετα αυτή η δραστηριότητα του τον έκανε να πάρει κυβερνητικά γαλόνια και σήμερα να έχει επεκτείνει τις επιχειρήσεις του. «Μίζα-μαμούθ δυο εκατομμυρίων ευρώ φέρεται να έλαβε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομίας προκειμένου να απαλλάξει μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία από φόρο μεταβίβασης ακινήτων ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ», διαβάζω σε εφημερίδα που αναφέρετε στο ίδιο πρόσωπο. Σιγά και τι έγινε. Θα το πηδήξει κι’ αυτό το παλούκι. Δεν νομίζω να αμφιβάλει κανείς γ’ αυτό αφού είναι δεδομένο ότι τέτοια μουτρόμουτρα χτενίζονται σε υψηλούς καθρέφτες.

Αλλωστε η δικαιοσύνη τους έχει να ασχοληθεί με ποιο σοβαρά ζητήματα. Με τους δυο εναερίτες της ΔΕΗ, π.χ που με μια συμβολική τους κίνηση κουκούλωσαν δυο χαφιεδοκάμερες που παρακολουθούσαν τους διαδηλωτές.. Εκεί ο εισαγγελέας έδρασε στο πιτς φυτίλι. Εβαλε τους ασφαλίτες να τους παρακολουθούν και όταν έληξε η συγκέντρωση έστειλε δύο διμοιρίες των ΜΑΤ και 30 μοτοσικλετιστές και τους συνέλαβαν. Πάλι καλά που δεν έστειλε και κανένα τεθωρακισμένο γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε με σκληρούς κακοποιούς.

Είναι βλέπετε εργάτες που δεν αποτελούν ανθρώπινα γρανάζια του καπιταλιστικού συστήματος. Μην τα κάνουμε όλα ίσα κι όμοια. Την ίδια αντιμετώπιση θα έχουν αυτοί που δουλεύουν πάνω στις κολώνες της ΔΕΗ, νύχτα μέρα, με κρύο και ζέστη με τα «δικά μας παιδιά»; Ε, και τι έγινε που –σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ΕΤΕ-ΔΕΗ- κάθε χρόνο σκοτώνονται 10-14 εναερίτες από ηλεκτροπληξία και άλλοι 5-10 βρίσκονται καθηλωμένοι σε αναπηρικά καρότσια γιατί πέφτουν από μεγάλο ύψος; Εργάτες είναι. Αναλώσιμο υλικό. Και αφού παρανόμησαν πρέπει να υποστούν τις συνέπειες. Τι διάολο, έχουμε κράτος ή δεν έχουμε;