Του Γιώργου Δελαστίκ – “Επίκαιρα”

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η κυβερνητική επιχείρηση υποβάθμισης σε βαθμό «εξαφάνισης» της εξαιρετικά δυσάρεστης γι’ αυτήν έκθεσης του ΔΝΤ! Άκρως αποτελεσματικό αποδείχτηκε το κόλπο της μετάθεσης κατά τέσσερις μέρες της δημοσιοποίησης της έκθεσης – αντί για την Παρασκευή πριν από τον ανασχηματισμό μετακινήθηκε την Τρίτη μετά τον ανασχηματισμό. Με τη συνενοχή, φυσικά, και των ΜΜΕ, το θέμα της έκθεσης του ΔΝΤ μόλις και μετά βίας εμφανίστηκε φευγαλέα την Τετάρτη και κατόπιν «ξεχάστηκε» σαν να μην υπήρξε!

Με μια πρώτη ματιά στην έκθεση αντιλαμβάνεται κάποιος αμέσως για ποιο λόγο η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου μόχθησε τόσο πολύ και τελικά πέτυχε να την «εξαφανίσει» από τη δημόσια συζήτηση. Νέο δάνειο από την EE, νέο Μνημόνιο, νέα αντιλαϊκά μέτρα είναι το ουσιαστικό μήνυμα της περί ης ο λόγος έκθεσης. Με άλλα λόγια, ετοιμαστείτε για νέες περικοπές ακόμη και στον κατώτατο μισθό, νέες μειώσεις των κύριων συντάξεων και σταδιακό μηδενισμό των επικουρικών. Και, βεβαίως, ξεχάστε για πολλά χρόνια τον τραπεζικό δανεισμό.

Τέρμα τα κεφάλαια κίνησης στις επιχειρήσεις τέρμα τα στεγαστικά δάνεια – καλά, περί καταναλωτικών δανείων ούτε λόγος! Κι όλα αυτά παράλληλα με μια εργασιακή ζούγκλα και τη συνέχιση της φορομπηξίας, για να σωθεί κυρίως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, που σαφέστατα είναι «εύθραυστο», όπως λέει η έκθεση του ΔΝΤ – δηλαδή συνεχίζει να απειλείται με άμεση χρεοκοπία!

Το 2015 λείπουν 12,6 δις ευρώ

Το σημαντικότερο στην έκθεση του ΔΝΤ είναι ότι επαναλαμβάνει πως για τον επόμενο χρόνο η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει χρηματοδοτικό κενό ύψους 12,6 δις ευρώ. Πού θα τα βρει; Όσο κι αν προσπαθήσει να το κρύψει, δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο πέρα από αυτό που μήνες τώρα λέει και ξαναλέει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: η Ελλάδα θα πάρει δάνειο καμιά δεκαριά δις από την EE! Αυτό, φυσικά, συνεπάγεται την υπογραφή νέου Μνημονίου, πράγμα που, βεβαίως, συνεπιφέρει νέο κύμα αντιλαϊκών μέτρων.

Λείπουν στον Σαμαρά και τον Βενιζέλο 12,6 δις ευρώ, λέει το ΔΝΤ. Τα ίδια λέει και η EE, αν και αυτή προσδιορίζει το ποσό στα 12,3 δις. Δυστυχής παρηγορία!… Δεν λείπουν όμως μόνο αυτά. Το ΔΝΤ υπενθυμίζει ότι, βάσει όσων έχουν ήδη υπογράψει οι ελληνικές κυβερνήσεις, έχουν συμφωνήσει να επιβάλουν νέα δημοσιονομικά μέτρα εναντίον του ελληνικού λαού για να εξοικονομήσουν 7,5 δις ευρώ την ερχόμενη τριετία – 2 δις το 2015, 3,7 δις το 2016 και 1,8 δις το 2017.

Σφαγή των εργαζομένων

Η έκθεση του ΔΝΤ επιβεβαιώνει ότι, βάσει των όρων των Μνημονίων, από το 2017 και μετά οι τριετίες δεν θα ισχύουν πλέον για τον κατώτατο μισθό! Δεν θα υπάρχει, δηλαδή, καμία αυτόματη αύξηση του μισθού των εργαζομένων, έστω και υποτυπώδης. Για τον κατώτατο μισθό αυτό συνιστά σοβαρό πλήγμα, γιατί οι τριετίες προσθέτουν από 10% έως 30% στους παλιούς εργαζόμενους. Όταν ο μισθός κάποιου είναι μόνο 580 ευρώ μεικτά, ακόμη και τα 175 ευρώ μεικτά που εκπροσωπεί το προαναφερθέν ποσοστό του 30% επιπλέον είναι ζωτικής σημασίας. Βάσει δε των όσων έχουν υπογράψει Σαμαράς και Βενιζέλος, υπάρχει πλέον η θεωρητική δυνατότητα με όποιον μισθό μπει σε μια επιχείρηση ένας 25χρονος νέος, με τον ίδιο μισθό ακριβώς να ..  συνταξιοδοτηθεί μετά από σαράντα χρόνιας δουλειάς!

Το ΔΝΤ προβάλλει και δύο απαιτήσεις στην έκθεση του. Η πρώτη είναι η πλήρης απελευθέρωση των απολύσεων. Να μπορεί δηλαδή, ο κάθε εργοδότης να απολύει ακόμη και όλους τουςεργαζόμενους και να τους  αντικαθιστά με όσους άλλους φθηνότερους  θέλει ανά πάσα στιγμή. Η δεύτερη απαίτησή του είναι να ξαναγίνει νόμιμο το λοκ- άουτ, το να κλείνει, δηλαδή, ο εργοδότης προσωρινά και για όσο διάστημα θέλει την. επιχείρησή του για να εκβιάζει τους εργαζόμένους. Κοντεύουν είκοσι χρόνια από τότε που πέθανε ο Ανδρέας Παπανδρέου, και δεκαπέντε σχεδόν χρόνια πριν από το θάνατό του είχε καταργήσει αυτό το δικαίωμα που αναγνώριζε η Δεξιά στους εργοδότες, Αυτός είναι ο «εκσυγχρονισμός» της ελληνικής οικονομίας κατά τον Αντώνη Σαμαρα – επιστροφή στην εργοδοτική ασυδοσία των δεκαετιών του… 1950 και του 1960!

Μείωση κύριων συντάξεων

Μαύρα μαντάτα και για τους συνταξιούχους, την τελευταία κοινωνική ομάδα που έχει μείνει πιστή στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, εκτός, φυσικά, από την αστική τάξη της χώρας. Το ΔΝΤ απαιτεί να έχει ολοκληρωθεί σε τρεις μήνες, μέχρι το Σεπτέμβριο, νέα αναλογιστική μελέτη που θα εξετάζει τη βιωσιμότητα όλου του ασφαλιστικού συστήματος – θα αφορά, δηλαδή, και στις κύριες συντάξεις και στις επικουρικές και στους φορείς πρόνοιας. Σε δέκα μέρες, μέχρι το τέλος Ιουνίου, πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η κατά την τεχνοκρατική ορολογία «διαδικασία εναρμόνισης εισφορών – παροχών». Σε πέντε μήνες, μέχρι το Νοέμβριο, πρέπει να έχουν νομοθετηθεί οι αλλαγές που θα γίνουν στο συνταξιοδοτικό σύστημα, που θα τεθούν σε εφαρμογή από την 1 η Ιανουαρίου του 2015.

Επειδή, φυσικά, όλα τα Ταμεία θα κριθούν μη βιώσιμα αν δεν παίρνουν κρατική επ-χορήγηση -την οποία ήδη το ΔΝΤ επικρίνει ως πολύ υψηλή-, η «επίτευξη της αναλογιστικής δικαιοσύνης» θα επιτευχθεί καταρχάς με μείωση της κύριας σύνταξης και πιθανόν θα συνοδεύεται κι από νέα αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης. Όσο για τις επικουρικές συντάξεις, αυτές σύντομα θα πάψουν να υπάρχουν και θα αποτελούν ανάμνηση του παρελθόντος.

Από την 1 η Ιουλίου, αφενός καταργούνται όλες οι επιβαρύνσεις που χρηματοδοτούν επικουρικά ταμεία και αφετέρου απαγορεύεται στα Ταμεία αυτά να έχουν έλλειμμα έστω και ενός ευρώ – εφαρμόζεται, δηλαδή, η αποκαλούμενη «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος». Σε έξι μήνες, από την 1 η Ιανουαρίου, καταργείται κάθε κρατική επιχορήγηση προς τα επικουρικά ταμεία, που πλέον θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις εισφορές των μελών τους.

Μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ανεργίας αλλά και λεηλασίας των αποθεματικών των Ταμείων, μέσω της κλοπής της περιουσίας τους από την κυβέρνηση με το κόλπο του «κουρέματος» των κρατικών ομολόγων, καθώς διά νόμου επέβαλε στα Ταμεία να έχουν τα λεφτά τους σε κρατικά ομόλογα, είναι βέβαιη η σταδιακή μείωση των επικουρικών συντάξεων με τάσεις μηδενισμού τους.

Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε στο μυαλό μας για το Ασφαλιστικό είναι ότι, όπως γράφει η έκθεση του ΔΝΤ, «θα επανεξεταστεί μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014 και θα νομοθετηθεί μέχρι το Νοέμβριο του 2014 η κατάργηση των πόρων με τους οποίους χρηματοδοτούνται συντάξεις».
To αποτέλεσμα θα είναι να μειωθούν οι συντάξεις, να αυξηθούν οι εισφορές των εργαζομένων και ταυτόχρονα να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών. Έκτακτα!

Ξεχάστε τα δάνεια!

Σαν να μην έφταναν αυτά, όλα δείχνουν ότι οι Έλληνες πρέπει να πάψουν για πολλά χρόνια να υπολογίζουν στη βοήθεια του τραπεζικού δανεισμού. Αυτό επισημαίνει εμμέσως το ΔΝΤ στην έκθεσή του. Αναφερόμενο στα τεστ αντοχής που πραγματοποίησε η Τράπεζα της Ελλάδος στις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες (Πειραιώς, Εθνική, Alpha, Eurobank), χαρακτηρίζει «αισιόδοξες» κάποιες παραδοχές του δυσμενούς σεναρίου. Εν ολίγοις, το ΔΝΤ δεν δέχεται τις εκτιμήσεις της ΤτΕ, ότι στη χειρότερη περίπτωση οι κεφαλαιακές ανάγκες των ελληνικών τραπεζών θα ανέλθουν σε 9,4 δις ευρώ. Εκτιμά ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα μπορεί να χρειαστεί πάνω από 60% περισσότερα χρήματα, ανεβάζοντας τις κεφαλαιακές ανάγκες του στην περίπτωση κακής πορείας των πραγμάτων σε 15,4 δις ευρώ.

Αυτό αυξάνει τον εκνευρισμό των Ελλήνων τραπεζιτών ενόψει των τεστ αντοχής που διενεργούνται σε όλες τις συστημικές τράπεζες της Ευρωζώνης από την ΕΚΤ. Τα αποτελέσματα των τεστ θα ανακοινωθούν τον Οκτώβριο, και αυτή τη φορά οι όροι τους είναι πραγματικά σκληροί, γιατί από το Νοέμβριο θα αναλάβει η ίδια η ΕΚΤ τον έλεγχο όλων αυτών των συστημικών τραπεζών. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ούτε μέχρι τον Οκτώβριο θα δίνουν δάνεια οι τράπεζες, γιατί προσπαθούν πάση θυσία να περάσουν το τεστ αντοχής, αλλά ούτε και μετά τον Οκτώβριο υπάρχει ελπίδα χαλάρωσης της πιστωτικής πολιτικής των ελληνικών τραπεζών, αφού πλέον θα βρίσκονται υπό το διαρκή έλεγχο και την επί-βλεψη της ΕΚΤ!

Οι αριθμοί αποδεικνύουν του λόγου το αληθές: το 2009, στο 82% των αγοραπωλησιών ακινήτων υπήρχε συμμετοχή τραπεζικού δανεισμού. Τέσσερα μόλις χρόνια αργότερα, το 2013, το ποσοστό αυτό είχε καταποντιστεί στην άβυσσο του… 17%! Επιπροσθέτως, το 2009 ο τραπεζικός δανεισμός κάλυπτε κατά μέσο όρο το 70% της αξίας του ακινήτου. Το 2013 όμως ακόμη και τα ελάχιστα στεγαστικά που χορηγούσαν οι τράπεζες δεν κάλυπταν παρά το 35% της αξίας του.