Τα τελευταία χρόνια περνάμε ως κοινωνία μία από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας μας. Φτώχεια, εξαθλίωση, ανεργία, καταστολή, φόροι, κατασχέσεις και πάει λέγοντας είναι η καθημερινότητα που μας έχουν επιβάλλει οι κυβερνώντες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι δεδομένη και η υποβάθμιση συνολικά της ποιότητας ζωής μας. Υποδομές υγείας, παιδείας και γενικότερα κοινωνικής πρόνοιας κλείνουν ή διαλύονται ενώ υπηρεσίες από αυτές που βοηθούν η ανακουφίζουν την πολύ δύσκολη καθημερινότητα του κόσμου όχι απλά δεν ενισχύονται αλλά αντίθετα απορυθμίζονται και οδηγούνται και αυτές σε αναπόφευκτο μαρασμό.

Πίσω από όλα αυτά κρύβεται φυσικά η ασκούμενη πολιτική των κυβερνήσεων και των ισχυρών μέσα και έξω από αυτόν τον τόπο. Ισχυρών που στον βωμό των κερδών και του ξεπεράσματος (πάντα προς όφελος τους) της κρίσης που οι ίδιοι δημιούργησαν δε διστάζουν να θυσιάσουν ολόκληρους λαούς είτε καταδικάζοντάς τους στη φτώχεια και την υπανάπτυξη είτε οδηγώντας τους ακόμα και σε πολεμικές συγκρούσεις -πάντα για το συμφέρον των λίγων, πάντα για το συμφέρον των ισχυρών.

Θύμα αυτής της πολιτικής είναι κι ο λαός μας, όπως εξάλλου και άλλοι λαοί στη γειτονιά μας ή μακρύτερα που βρίσκονται στην ίδια ή και χειρότερη μοίρα με εμάς. Λαοί που καταφεύγουν στην προσφυγιά και τη μετανάστευση για να γλιτώσουν είτε από τον πόλεμο είτε από την πείνα που τους επιβάλλουν.

Εχθρός μας δεν είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, αλλά το σύστημα που έφερε κι αυτούς κι εμάς σε αυτήν την κατάσταση. Ο κόσμος της προσφυγιάς, οι φτωχοί αυτού του κόσμου, αποτελούν σύμμαχό μας στην προσπάθεια να αντισταθούμε στην καταστροφή που μας οδηγούν οι κυβερνώντες, φανεροί και αφανείς. Αποτελούν σύμμαχο στην προσπάθεια να διεκδικήσουμε καλύτερη ποιότητα ζωής για εμάς και τους γείτονές μας.

Στη ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ, στην ΤΟΥΜΠΑ της προσφυγιάς και της φτωχολογιάς δεν αρμόζει η διχόνοια και ο σπαραγμός σε ανθρώπους με κοινά προβλήματα και συμφέροντα.

Υποδεχόμαστε και στηρίζουμε την εγκατάσταση των πολιτικών προσφύγων στη γειτονιά μας και το υπό δημιουργία Φιλοξενείο, αλλά δεν μένουμε εκεί.

Στόχος μας δεν είναι να στηρίξουμε τη δημοτική αρχή, που την βαρύνει εξάλλου η πλήρης στήριξη των κυβερνητικών επιλογών έως τώρα. Στόχος μας είναι να διεκδικήσουμε από αυτήν τη δημοτική αρχή το καλύτερο για τη γειτονιά μας.

Ντόπιοι και μετανάστες να ζήσουμε μαζί και να διεκδικήσουμε από κοινού :

– ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης των πολιτικών προσφύγων στο χώρο του Φιλοξενείου.

– την μετεγκατάσταση του παιδικού σταθμού στη γειτονιά σε πιο καινούριο και γενικά καταλληλότερο κτήριο από αυτό που βρίσκεται.

– την επισκευή και λειτουργία του γηπέδου μπάσκετ στον χώρο του ρέματος για την άθληση των παιδιών μας.

– την ανακατασκευή και διεύρυνση του πάρκου και της παιδικής χαράς δίπλα στη μάντρα του δήμου.

– να επιβάλλουμε στον δήμο και το υπουργείο την επαναλειτουργία του νοσοκομείου Λοιμωδών (που έκλεισε στο πλαίσιο των περικοπών πέρσι), ώστε να εξυπηρετούνται τόσο οι κάτοικοι της γειτονιάς όσο και όλοι οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης.

Όλα αυτά μπορούμε και πρέπει να τα διεκδικήσουμε παλεύοντας ενωμένοι, ο ένας δίπλα στον άλλο, με αποφασιστικότητα και δυναμισμό, πάνω απ’ όλα με αλληλεγγύη. Για να σταματήσουμε την κατηφόρα, για να μη βρει πρόσφορο έδαφος να φυτρώσει στη γειτονιά μας η μισαλλοδοξία, το ρατσιστικό μίσος και ο φασιστικός λόγος, για να κερδίσουμε το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Το Σάββατο 15/11 η γειτονιά μας συναντιέται στους παλιούς στάβλους Παπάφη με:

α) παιδότοπο από τις 11:00

β) ανοικτή συζήτηση κατοίκων 12:00

γ) μεταναστευτική κουζίνα με συντροφιά μουσικής 15:00

Άνδρου και Μυκόνου γωνία

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ και ΚΑΤΟΙΚΟΙ της ΤΟΥΜΠΑΣ

(Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσ/νίκης – Αντιφασιστική Επιτροπή Τούμπας – Πρωτοβουλία κατοίκων Τούμπας)