Ένας σχολιασμός για τις σημερινές δηλώσεις του κου Κουρουμπλή

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ’ το στόμα, να μην τον γιατρέψεις από την ασθένεια που πάσχει, να τον βάλεις σε μια άθλια κατοικία, να τον εξοντώσεις βάζοντάς τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον στείλεις στον πόλεμο. Λίγοι μόνο απ’ αυτούς τους τρόπους είναι απαγορευμένοι στο κράτος μας.

Μπ. Μπρεχτ

Τα παραπάνω λόγια του αγαπημένου Γερμανού ποιητή και δραματουργού έχουν χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν ως «εισαγωγικά» για κείμενο του παρόντος μπλογκ σχετικό με ζήτημα δημόσιας υγείας σε αυτά τα μαύρα χρόνια της λιτότητας. Όχι τυχαία, μάλιστα, σε κείμενο που αφορούσε μειώσεις σε προληπτικές ιατρικές εξετάσεις από τον τότε υπουργό και νυν δελφίνο της ΝΔ Μάκη Βορίδη, ο οποίος είχε ξαναβγάλει τότε το τσεκούρι του για να κόψει κι άλλα κλαδιά από το ρημαγμένο δέντρο της δημόσιας υγείας στη χώρα μας, όπως έκαναν όλοι του οι προκάτοχοι στα μνημονιακά χρόνια. Επειδή, όμως, τα μνημόνια καλά κρατούν και στις εποχές της χρήσιμης και ρεαλιστικής αριστεράς, ο πέλεκυς έπεσε τώρα στα χέρια του κύριου Κουρουμπλή, για να συνεχίσει το κλάδεμα, κατά τα διεθνή καλλωπιστικά πρότυπα και τις εντολές των θεσμών/τρόικα-συν-ένα/κουαρτέτων, σεσημασμένων, τέλος πάντων, κοράκων.

Με χαρά μάθαμε, λοιπόν, σήμερα το πρωί ότι ο κύριος υπουργός δήλωσε σε έντυπο μέσο πως κατευθύνεται στο να θεσπίσει υποχρεωτικές προληπτικές εξετάσεις για τέσσερις συχνούς τύπους καρκίνου, του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου και του προστάτη. Αμπαλλαρισμένο με τη γνωστή κι από παιδί γυμνασίου διαπίστωση πως «η πρόληψη σώζει» μας πλασάρει το μέτρο αυτό ο κύριος Κουρουμπλής, μαζί με την επικίνδυνη γενίκευση ότι «οι Έλληνες αμελούν τα ζητήματα της υγείας τους», που θα σχολιάσουμε παρακάτω.

Πιθανόν, οι διάφοροι συριζοφρουροί να κάνουν λόγο για αναγκαίο και με θετικό πρόσημο μέτρο, αφού διδάσκει (έστω και με το βούρδουλα) την πρόληψη στον «αμελή» ελληνικό λαό. Για να προσεγγίσουμε έστω και λίγο αυτή την ανάγνωση, θα έπρεπε να μιλάμε, επίσης, και για πλήρη κάλυψη των εξετάσεων αυτών για όλες τις ηλικιακές ομάδες που το έχουν ανάγκη και για όλα τα εισοδήματα. Ιδού και ο λάκος της φάβας. Μήπως αγνοεί ο κύριος Κουρουμπλής τις περικοπές στα προληπτικά τεστ (μαστογραφίες, test-pap, PSA) που επέφερε ο προκάτοχός του κύριος Βορίδης; Μήπως δεν ξέρει τις ελλείψεις που αντιμετωπίζουν τόσο κεντρικά όσο και περιφερειακά νοσοκομεία και κέντρα υγείας σε επίπεδο υποδομών και προσωπικού, καθιστώντας ουτοπική την υπόθεση υποστήριξης τόσων εξετάσεων; Μήπως δεν έχει αντιληφθεί πως τα μνημόνια (τα οποία ράπιζε δια των λόγων του μαζί με τους «συντρόφους» του πριν καταλήξει στο ότι και το έσχατο ήταν από αναγκαιότητα έως ευλογία για τον τόπο) άδειασαν τα ασφαλιστικά ταμεία και δυσχέραναν την πρόσβαση του ασφαλισμένου στη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Για τους ανασφάλιστους δε συζητάμε καν, τα ανθρωπιστικά μοναστήρια ναν καλά. Φυσικά και κανείς δεν αγνοεί τα παραπάνω στα επιτελεία του Υπουργείου Υγείας. Φυσικά και κανείς δεν αγνοεί τις εμπειρίες από τις καταστροφικές επεμβάσεις ΔΝΤ και αντίστοιχων θεσμών σε άλλα συστήματα υγείας ανά τον κόσμο. Και κανείς, φυσικά, δεν έχει διάθεση να έρθει σε ρήξη με την κατεύθυνση της διάλυσης της δημόσιας υγείας, που χρόνια έχει μπει στο αυλάκι, και την ενίσχυση των κορακιών που περιμένουν στη γωνία, εν προκειμένω με τη μορφή ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, όπου θα κοστίζει ο κούκος αηδόνι, και ευρύτερα ιδιωτικών πρωτοβουλιών, μονοπωλίων, πολυεθνικών και λοιπών ομορφιών. Μια κατεύθυνση που θέλει την υγεία εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Υποχρεωτικές, λοιπόν, οι προληπτικές εξετάσεις. Υποχρεωτικές γιατί «δεν τον πάει ο Έλληνας το γιατρό». Δεν τον πάει ή δεν μπορεί να πάει, κύριοι του Υπουργείου; Εμείς παραπάνω απαντήσαμε γιατί θεωρούμε πως ως επί το «πολύ» πλείστον ισχύει το δεύτερο. Ακόμα, όμως, και αν υφίσταται θέμα μη σωστής νοοτροπίας του πληθυσμού ως προς τα ζητήματα υγείας, είναι βέβαιο πως δεν είναι το ενδεδειγμένο μέσο για τη διόρθωσή της η μέθοδος «απ’ το αυτί και στο γιατρό». Κι αν κάποιος, λοιπόν, δεν τηρήσει τους «κανόνες των υποχρεωτικών εξετάσεων»; Ένα ωχαδερφίστικο «ας πρόσεχε» φαντάζει απείρως καλύτερο από την πρόταση του κύριου Κουρουμπλή. Και ποια είναι αυτή; Ότι αν τον βρει τον άτυχο ο καρκίνος κι εκείνος δεν είχε λάβει τα μέτρα σου θα τιμωρείται ως αμελής μαθητής με 50% συμμετοχή στα έξοδα θεραπείας «δια παραδειγματισμόν». Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς γι’ αυτό το μνημείο ανθρωπισμού; Το ότι ο ήδη επιβαρυμένος ασθενής από τις αυξήσεις στη συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων θα πληρώνει κι έξτρα (γνωστές οι υψηλές τιμές των αντικαρκινικών); Το ότι με τον πιο πραγματικά ελεεινό τρόπο προσπαθεί να εξοικονομήσει χρήμα από τα κρατικά έξοδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Και δεν υπάρχει μόνο η οικονομική πλευρά, υπάρχει και η κοινωνική σκοπιά αυτής της πρότασης. Θα μιλάμε, πλέον, για ασθενείς-κατηγορούμενους, έστω και εξ αμελείας. Θα μιλάμε για δακτυλοδεικτούμενους καρκινοπαθείς που πληρώνουν δικαίως το τίμημα της «αμορφωσιάς» τους, της «απειθαρχίας στους κανόνες του παιχνιδιού» και που, αν «δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, τι να κάνουμε, συμβαίνουν αυτά στους φτωχούς». Τα χει πει και η Λυμπεράκη, οι φτωχοί κάνουν λάθος επιλογές. Όμορφες λογικές βγαλμένες από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Συγχαρητήρια κύριε Κουρουμπλή, ούτε με τους βιρτουόζους δεξιούς εξτρέμ προκατόχους σας τέτοιες επιτυχίες.

Μνημονίων συνέχεια, λοιπόν, και είδαμε κάποια δείγματα γραφής από το τι μας επιφυλάσσεται στον τομέα της υγείας από την αγαστή συνεργασία Υπουργείου-Θεσμών. Κι έχει ακόμα ο Θεός. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορεί να ξεφύγει και το κλείσιμο του κειμένου από τα τετριμμένα ανάλογων κειμένων: ότι είναι, δηλαδή, επιτακτική η ανάγκη απόκρουσης των νέων επιθέσεων που έρχονται στη ρημαγμένη δημόσια υγεία δια των νεομνημονιακών ροζ δυνάμεων και αντίστασης στην εφαρμογή νέων βάρβαρων πολιτικών στον εν λόγω χώρο. Ότι είναι ένας αγώνας που πρέπει να δοθεί από τους υγειονομικούς αλλά και συνολικά όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας ενάντια στις βουλήσεις της κυβέρνησης και των Ευρωπαίων συνομιλητών τους, ενάντια σε όσους θέλουν την υγεία εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό. Χιλιοειπωμένα πράγματα; Μάλλον, αλλά είναι, πλέον, ο μόνος ρεαλισμός.

ΥΓ: Και για να μην ξεχνιόμαστε, κύριε Κουρουμπλή, once ΠΑΣΟΚ forever ΠΑΣΟΚ

Πηγή: Πρωτοβουλία Αριστερών Φοιτητών – Π.Α.Φ. ΕΑΑΚ