Του Γιώργου Παπανικολάου

Σ. Κοσιώνη (SKY): Είναι πολλά στελέχη της Λαϊκής Ενότητας που μιλούν ανοιχτά για δραχμή. Ο κ Λαφαζάνης είπε προχθές ότι αναγκαστικά θα πάμε στη δραχμή είτε το θέλουμε είτε όχι. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Ζ. Κωνσταντοπούλου: Αυτό που τίθεται σαν μείζον ερώτημα με την καταγραφή της λειτουργίας της ευρωζώνης και με τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν οι λεγόμενοι εταίροι, οι οποίοι στην πραγματικότητα προσέλαβαν το ρόλο του εκβιαστή και όχι του ισότιμου κράτους/μέλους μιας διεθνούς περιφερειακής ένωσης, το ερώτημα το κεντρικό που τίθεται είναι αν μπορεί να συνεχίσει η ευρωζώνη να παραβιάζει τους βασικούς, τους θεμελιώδεις κανόνες λειτουργίας της ΕΕ. Θεμελιώδης κανόνας της ΕΕ είναι ο σεβασμός στην κυριαρχία των κρατών/μελών της, στη δημοκρατική λειτουργία και στην αυτονομία των κοινοβουλίων τους, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις θεμελιώδεις ελευθερίες.

Αυτή τη στιγμή το καταγεγραμμένο έγκλημα εκείνων οι οποίοι ανέλαβαν να στραγγαλίσουν τον ελληνικό λαό, είναι ότι αδιαφορώντας για τις παραδεδεγμένες και κεκτημένες αρχές και αξίες, είπαν ότι θα πρέπει να υποκύψετε σαν λαός σε μια συνθήκη αυτόϋποδούλωσης, σε μια συνθήκη αποικιοποίησης, να ξεχάσετε τη δημοκρατία, δεν έχετε κοινοβούλιο, το κοινοβούλιο πρέπει να ψηφίσει αυτό που εμείς δίνουμε προκατασκευασμένα, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, χωρίς να έχουν διαβάσει οι βουλευτές σας τι ψηφίζουν (κι αυτό έγινε 3 φορές, 15 και 22 Ιουλίου και 14 Αυγούστου), πρέπει να ακυρώσετε αυτά τα οποία έχετε ψηφίσει, δηλαδή να ακυρωθεί η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας μέσα από το κοινοβούλιο, και δεν πρέπει να ξανανομοθετήσετε ο,τιδήποτε από το κοινοβούλιο, χωρίς να έχουν εγκρίνει τους νόμους οι δανειστές.

Αυτή η λειτουργία δεν έχει καμιά σχέση ούτε με νομισματική ένωση, ούτε με τους βασικούς κανόνες της ΕΕ. Και δεν είναι αποδεκτή, διότι το δίλημμα που θέτει είναι ευρώ ή δημοκρατία. Στο δίλημμα λοιπόν ευρώ ή δημοκρατία, εγώ απαντώ ξεκάθαρα δημοκρατία, όπως και στο δίλημμα δραχμή ή δημοκρατία, απαντώ δημοκρατία. Εκείνοι που επιλέγουν κάτι άλλο απ τη δημοκρατία έχουν το πρόβλημα, κι εγώ θα ήθελα να το εξηγήσουν.

Το σίγουρο όμως είναι ότι αυτή τη στιγμή το ζήτημα πρέπει να τεθεί με αυτή του τη διάσταση, ν αναδειχθεί ότι έχουμε μια ολοκληρωτική συμπεριφορά, μια συμπεριφορά που προσιδιάζει στις συμπεριφορές του 2ου παγκοσμίου πολέμου με οικονομικούς όρους. Σε αυτό πρέπει ν αντισταθούμε. Και να μην το συρρικνώνετε σ ένα ερώτημα που έχει βαρεθεί κι ο κόσμος να το ακούει και στην πραγματικότητα δεν αντιπροσωπεύει το πραγματικό διακύβευμα.