Πηγή: Ελένη Καζαντζή – “Αγώνας της Κρήτης”

Αλήθεια γιατί γελάς;

Το βρίσκεις αστείο; Που σε κουβάλησε ο λαός και ο χώρος σου στις πλάτες του και συ τους έπαιξες μια και τους έριξες στον τάφο;

Και τώρα σα βρικόλακας κρατάς την ταφόπετρα και περιμένεις την Κυριακή χασκογελώντας;

Αλήθεια γιατί γελάς;

Έχεις εσωτερική ευτυχία με τα καμώματα σου, η οποία ευτυχία σου εκφράζεται δια του γέλιου;
Αλήθεια γιατί γελάς;

Γελάς, όταν ένα ολόκληρος λαός υποφέρει; Γελάς με την δυστυχία του άλλου;

Υπάρχουν τέτοιοι τύποι στην ζωή σαν και σένα που γελούν με τον πόνο του άλλου.

Αυτούς όμως τους περιφρονούμε αφάνταστα. Τους θεωρούμε ανθρωπάκια.

Γιατί γελάς αλήθεια;

Γιατί έκοψες την ελπίδα πριν καλά – καλά ανατείλει. Γιατί μας πρόδωσες;

Γιατί εξαπάτησες την αριστερά που ήταν τίμια και καθαρή μέχρι που τη λέρωσες;

Γελάς, γιατί έγινες συνεργάτης των δυναστών, επομένως και συ ως συνεργάτης νοιώθεις μεγάλος;

Γι’ αυτό γελάς;

Αλήθεια, αναρωτιόμαστε που βρίσκεις το αστείο και γελάς.

Γελάς, γιατί παρέλαβες μια ποδοπατημένη πατρίδα για να τη σηκώσεις και συ την πατάς στο κεφάλι και την αποτελειώνεις;

Γελάς, και ζητάς να σε ψηφίσομε πάλι και ανερυθρίαστα δηλώνεις για να εφαρμόσεις την συμφωνία; Δηλαδή το μνημόνιο;

Το 3ο χειρότερο απ’ όλα; Αυτό που ψήφισα με ψήφους του κατεστημένου όπως λες τώρα δηλαδή ΠΑΣΟΚ – Ν. Δημοκρατία.

Γελάς, γιατί είσαι αδίστακτος; Γιατί δεν έχεις κανέναν ηθικό ενδοιασμό;

Γιατί μεταπηδάς απ’ την μια στιγμή στην άλλη απ’ το ένα άκρο στο άλλο;

Γιατί ποδοπάτησες ένα ηχηρό δημοψήφισμα;

Γιατί έγκρουψες, στραγγάλισες με τα χέρια σου ένα ηχηρό ΟΧΙ του 62%. Γι’ αυτό γελάς; Λες, ποιος είμαι εγώ; Είμαι μεγάαλος. Γράφω στα τέτοια μου το δημοψήφισμα. Εδώ δεν το τόλμησε ο Βασιλιάς ν’ αμφισβητήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος όταν, τον καθαίρεσαν και το ‘κανα εγώ στο πίτσι –φυτίλι. Αυτό σκέφτεσαι και γελάς; Νοιώθεις μεγάαλος;

Σκέψου, ξεπέρασες σε αναισχυντία, σε ξεδιαντροπιά, σε ξετσιπωσιά ακόμα κι αυτόν τον εκπρόσωπο του πιο απολυταρχικού θεσμού που είναι η βασιλεία.

Είσαι πιο απολυταρχικός, αδιαφορείς για τις αποφάσεις του λαού πιο πολύ και απ’ τον πρώην βασιλιά. Ακόμα και αυτός ο Βαυαρός πρώην βασιλιάς σεβάστηκε και δεν αμφισβήτησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που έγινε τότε.

Γελάς, γιατί 7 μήνες μας δούλευες;

Σκεφτόσουν για το λαό που υπέφερε και ήλπιζε: «Όσο πιο πολύ αργώ τόσο οι χάνοι θα πιστέψουν πως παλεύω και ζορίζομαι. Και έτσι όταν θα υπογράψω τις εντολές των δυναστών θα έχω τους 7 μήνες άλλοθι».

Αυτό σκέφτεσαι και γελάς;

Και ξεκαρδίζεσαι;

Γιατί γελάς;

Γιατί μόλις υπέγραψες αντί να βγεις και να καταγγείλεις το μνημόνιο την πίεση που λες ότι υπέστης, να είσαι θλιμμένος για την μεγάλη καταστροφή που έφερες, να νοιώθεις ντροπιασμένος για κάτι που έκανες χωρίς να το θέλεις να νοιώθεις στις πλάτες σου το βάρος της πράξης σου, αντί να είσαι συντετριμμένος, σκυφτός και ντροπιασμένος να ζητήσεις συγνώμη απ’ τον Λαό βγήκες στητός και καμαρωτός και υπερασπίστηκες το μνημόνιο.

Δεν θα ξεχάσομε ποτέ το σοκ που νοιώσαμε ακούγοντάς σε:

«Βγαίνομε στις αγορές βγαίνομε στην ανάπτυξη»

Καρμπόν ο Σαμαράς 12 + 5 τότε, το βράδυ των εκλογών που βγήκε πρωθυπουργός.

Γελάς, γιατι νομίζεις πως μπορείς να μας πλασάρεις το παλιό για νέο; Μα στην πολιτική νέο δεν χαρακτηρίζεται απ’ τον χρόνο που δημιουργείται αλλά απ’ τη πολιτική που κουβαλά και συ κουβαλάς μνημόνια.

Είσαι το παλιό, το παλιό, το παλιό το επαχθές.

Ένα με το μνημόνιο το επαχθές!

Είσαι όλο το κατεστημένο, που έστησες, είσαι το παλιό, το καταδικασμένο στην συνείδηση μας.

Αλήθεια, πες μας, γιατι θα τρελαθούμε. Γιατί γελάς;

Γιατί μπορείς ακόμα και τη τελευταία στιγμή να μας κρύβεις την ΥΠΟΘΗΚΗ που έβαλες για να σου δώσουν το ενυπόθηκοδάνειο των 50 δις;

Τι υποθήκευσες;

Μήπως την Κρήτη, την Γαύδο και την Γαυδοπούλα και ότι υπάρχει στις θάλασσες τους; Όχι βέβαια τα χημικά του πλοίου που κυνήγησε ο Δασκαλογιάννης σου – τι ντροπή για τον ήρωα η προσομοίωση – ο Πολλάκης;

Τι έβαλες υποθήκη Τσίπρα;

Πες μας, τι υποθήκευσες για ενυπόθηκο δάνειο των 50 δις;

Γιατί γελάς; Επειδή κρατάς την ταφόπετρα και ελπίζεις πως θα μας αποτελειώσεις την Κυριακή; Την Κυριακή την ψήφο μας θα την καρφώσομε στην καρδιά του βρικόλακα.

Και βρικόλακας είσαι συ. Είσαι το νέο βαμπίρ.