«Δεν αντέχω άλλο, μετά τρία χρόνια βίας», έγραψε ο Κερκυραίος φοιτητής Κώστας Γεωργάκης στον πατέρα του, από τη Γένοβα όπου σπούδαζε. «Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο». Ενήργησε, όπως νόμιζε ότι ήταν καλύτερα για να ξεσηκώσει τη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον της στρατιωτικής χούντας των Αθηνών. Αυτοπυρπολήθηκε, τα ξημερώματα της 19ης Σεπτεμβρίου 1970…
Έκπληκτοι αρχικά, αλλόφρονες στη συνέχεια, κάποιοι οδοκαθαριστές στην πλατεία Ματεότι, στη Γένοβα, είδαν τη σκηνή: Ένας νέος, ο Κώστας Γεωργάκης, φλεγόμενος, φώναζε μπροστά από το δικαστικό μέγαρο: «Ζήτω η Ελεύθερη Ελλάδα, κάτω η δικτατορία». Πέθανε εννιά ώρες αργότερα, σε κοντινό νοσοκομείο. Ήταν 22 ετών, γεννημένος στις 23 Αυγούστου 1948.
Γιος ράφτη, από την Κέρκυρα, ο Κώστας τελείωσε το σχολείο ως αριστούχος. Έφυγε στην Ιταλία, για να σπουδάσει Γεωλογία, τον Αύγουστο του 1967, δηλαδή όταν η – αφόρητη για τον ίδιο- χούντα «μετρούσε» τέσσερις μήνες στην εξουσία.
Στην Ιταλία, το 1968, έγινε μέλος της ΕΔΗΝ, της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, προσεγγίζοντας την αριστερή της «πτέρυγα». Συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα της Ιταλίας, καταγγέλλοντας μάλιστα, σε γενοβέζικο περιοδικό, κάτι που είχε ο ίδιος διαπιστώσει: Ότι άνθρωποι της χούντας, κοινώς χαφιέδες, είχαν ενταχθεί σε ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις, στην Ιταλία.
Λίγο καιρό αργότερα, του επιτέθηκαν τραμπούκοι. Κι άρχισαν τα «περίεργα»… Άρχισαν να εμφανίζονται προβλήματα με την αναβολή στράτευσής του, μολονότι ήταν ήδη φοιτητής. Ταυτοχρόνως, στην Κέρκυρα η οικογένειά του γινόταν αποδέκτης «συστάσεων» και πιέσεων.
Ο Κώστας αποφάσισε να κάνει ό,τι δραστικότερο μπορούσε, για να καταγγείλει το δικτατορικό καθεστώς. Χρειάστηκαν για αυτό, πέραν της μεγάλης απόφασης, τρία μπουκάλια βενζίνη. Τα φόρτωσε στο αυτοκίνητό του και έφθασε στην πλατεία Ματεότι… Κηδεύτηκε στη Γένοβα, στις 23 Σεπτεμβρίου.
Στην Κέρκυρα υπάρχει πλατεία με το όνομα και τον ανδριάντα του Κώστα Γεωργάκη. Αναμνηστική πλάκα, με επιγραφή στα ιταλικά, έχει αναρτηθεί και στη Γένοβα , στο σημείο στο οποίο αυτοπυρπολήθηκε ο Κώστας
Στη θυσία του αφιέρωσε ο Νικηφόρος Βρεττάκος το ποίημα η «Η Θέα του Κόσμου»: «Ήσουν η φωτεινή περίληψη του δράματός μας (…) στην ίδια λαμπάδα τη μία, τ’ αναστάσιμο φως κι ο επιτάφιος θρήνος μας»…
Πηγή: “105,5 Στο Κόκκινο”
0 Comments