Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ
Σπάει ταμεία ο «Καποδίστριας» του Σμαραγδή (θυμάστε, σίγουρα, την αποθεωτική μαντινάδα που είχε γράψει για τον Αντώνη Σαμαρά). Και πάνω στο πικ, λίγο προτού αρχίσει το ξεφούσκωμα, ο σκηνοθέτης έκανε μια κίνηση για να μπουστάρει την προσέλευση θεατών. Χτύπησε τη φλέβα της θρησκοληψίας, η οποία -ως γνωστόν- πάει μαζί με τη φλέβα του εθνικισμού. Εκλεισε ένα ραντεβού με τον Τζερόνυμο στην αρχιεπισκοπή και του ανακοίνωσε ότι τα έσοδα μίας ή δύο ημερών από την προβολή της ταινίας θα τα δώσει για ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της Εκκλησίας. Δεν διευκρινίστηκε τι περιλαμβάνει ο όρος «έσοδα». Νομίζουμε όχι το αντίτιμο των εισιτηρίων που θα κοπούν, αλλά τα δικά του (του Σμαραγδή) έσοδα από τα δικαιώματα. Θα είχε ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε για τι ποσό μιλάμε, αλλά μάλλον με την προσδοκία θα μείνουμε. Αυτές είναι κουβέντες που λέγονται «πριν» και όχι «μετά».
Οπως διαβάσαμε, ο Τζερόνυμο «σύντομα θα παρακολουθήσει την ταινία» (καλά, ακόμα δεν πήγε;). Σχολίασε, πάντως ότι «η ανταπόκριση του κόσμου είναι έντονα συναισθηματική, καθώς όσοι παρακολούθησαν το έργο εκφράζουν βαθιά συγκίνηση, συχνά με δάκρυα». Αυτά τα δάκρυα, μάλιστα, δεν είναι απλώς δάκρυα, αλλά ένα «συναισθηματικό εμβόλιο»! Πώς πάει αυτό; Οποιοι κλαίνε εμβολιάζουν συναισθηματικά τους υπόλοιπους; Μάλλον έτσι πάει, γι’ αυτό κι εμείς επιμένουμε στον τίτλο του σχολίου.
Γιατί σπάει ταμεία η ταινία του Σμαραγδή; Για τον ίδιο λόγο που δεν έσπασε ταμεία ο «Byron» του μακαρίτη του Κούνδουρου. Ο Κούνδουρος, αν και φορέας του μικροαστικού εθνικισμού, είχε φτιάξει μια ταινία σκληρή, χωρίς ωραιοποιήσεις, «δύσκολη». Ενώ ο Σμαραγδής έφτιαξε μια ευτελή ταινία άκρατου εθνικισμού, κυνηγώντας την ταύτιση εκείνων που έχουν ανάγκη από ψεύτικες «εθνικές ανατάσεις» και ονειρώξεις «μεγαλείων».
Αφήστε μια απάντηση