Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Η γελοιότητα του Γιάννη Σμαραγδή δεν έχει όρια. Με την νέα του ταινία «Καποδίστριας» (που έκοψε 144.712 εισιτήρια μόνο το τετραήμερο των Χριστουγέννων 2025, γεμίζοντας αίθουσες με πατριωτικό κιτς), ο σκηνοθέτης των εθνικο-θρησκοληπτικών βιογραφιών ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.
Δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με αυτή την αγιογραφία ενός από τους πιο αντιδραστικούς πολιτικούς της ελληνικής ιστορίας.
Ο Σμαραγδής παρουσιάζει τον Καποδίστρια ως «άγιο της πολιτικής», σχεδόν χριστιανικό μάρτυρα που συγχωρεί τους δολοφόνους του, με θεωρίες για ξένα σχέδια πίσω από τη δολοφονία και άφθονο «θεϊκό φως» να οδηγεί τα γυρίσματα (όπως έχει πει ο ίδιος: «αισθανόμασταν ότι κάποιος οδηγούσε την ταινία και δεν ήταν ο σκηνοθέτης»).
Και το κερασάκι; Σε συνέντευξή του στον Δημήτρη Δανίκα στο Πρώτο Θέμα (17/12/2025), αποκάλυψε ότι ο πρωταγωνιστής Αντώνης Μυριαγκός (με την εντυπωσιακή ομοιότητα) υποβλήθηκε σε ύπνωση, είδε τον Καποδίστρια και πήρε την… ευλογία του για να τον υποδυθεί!
Μεταφυσική αρλουμπολογία στο φουλ, για να δικαιολογήσει την «πνευματική» προσέγγιση.
Αλλά ας θυμηθούμε και τα παλιά μεγαλεία της αυλοκολακείας. Το 2013, σε εκδήλωση στην Πύλο, ο Σμαραγδής απήγγειλε στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά τη θρυλική μαντινάδα:
«Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός / στης Αμερικής τ’ αλώνι / κι έλαμψες και ήρθες νικητής / και σ’ αγαπάμε όλοι».
Δύο μέρες μετά, εισέπραξε 50.000 ευρώ από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου για «προώθηση» της προηγούμενης ταινίας του. Ο τότε πρόεδρος Γιώργος Παπαλιός κατήγγειλε παρέμβαση του υπουργείου Πολιτισμού – η χρονική σύμπτωση τα λέει όλα.
Τώρα, ο Σμαραγδής αγιοποιεί έναν Καποδίστρια που η αστική ιστοριογραφία λατρεύει, αλλά η ταξική ανάλυση τον ξεμπροστιάζει ως συντηρητικό γραφειοκράτη και υπηρέτη των Μεγάλων Δυνάμεων.
Μεγάλος γαιοκτήμονας ο ίδιος, «φυτευτός» Κυβερνήτης από τις Μεγάλες Δυνάμεις (εκλεγμένος με μεθοδεύσεις στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας το 1827), το πρώτο που έκανε ήταν να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του, μετατρεπόμενος σε ιδιόμορφο δικτάτορα.
Κατέλυσε πραξικοπηματικά το Σύνταγμα της Τροιζήνας, κατάργησε τους επαναστατικούς δημοκρατικούς θεσμούς (αντικαθιστώντας τους με το ελεγχόμενο Πανελλήνιον), και εξαπέλυσε ανελέητες διώξεις κατά αστικοφιλελεύθερων ιδεών και εκπροσώπων τους (Πολυζωίδης, Φαρμακίδης κ.ά.).
Πλεύρης για Καποδίστρια pic.twitter.com/qB5W5NWVhG
— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) December 30, 2025
Ο Γιάννης Κορδάτος τον χαρακτήριζε «συντηρητικό ως το κόκαλο και πιστό υπηρέτη της Ρωσικής πολιτικής». Ο Τάσος Βουρνάς έγραφε ότι ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες», που στα Επτάνησα (1804) ως πληρεξούσιος της ρωσικής κατοχής έπνιξε στο αίμα αγροτική εξέγερση στην Κεφαλονιά, υπέρ του φεουδαρχισμού.
Ακόμα πιο επικριτικός ο κομμουνιστής ιστορικός Γιάννης Ζέβγος (Γιάννης Ταλαγάνης): «Αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού».
Και η εχθρική στάση του απέναντι στην Επανάσταση του 1821; Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Σκαρίμπα «Το ’21 και η αλήθεια»:
«Η δε Υψηλότερη Ελληνική Προσωπικότητα, ο Καποδίστριας, όχι μόνον εφρύαξε στο άκουσμα των πρώτων καρυοφυλλιών από τη Μάνη, αλλά και πριν, στην πρόταση της Φιλικής να ηγηθεί του αγώνα, απείλησε τους απεσταλμένους (τον Ξάνθο) με απέλαση και ότι θα τους έδενε ωραία!…
Στον Γαλάτη, που πρώτος τού μίλησε για επανάσταση, ο Καποδίστριας είπε τούτα:
«Διά να σκέπτεται κανείς, κύριε, περί τοιούτον σχεδίου, πρέπει να είναι τρελλός. […] Η μόνη συμβουλή την οποίαν ημπορώ να σας δώσω, είναι να μην ειπήτε τίποτε εις κανένα περί τούτου και χωρίς ν’ αναβάλλετε ούτε μίαν ώραν, να επιστρέψητε, ίνα ειπήτε εις τους εντολείς σας ότι αν δεν θέλουν να χαθούν οι ίδιοι και να καταστρέψουν μαζί τους το αθώον και δυστυχές έθνος των πρέπει ν’ αφήσσοντας επαναστατικάς σκευωρίας των και να ζουν όπως πριν…»
Η δολοφονία του από Μαυρομιχάληδες δεν ήταν παρά κατάληξη της αντιπαράθεσης με τις τοπικές εξουσιαστικές κάστες – όχι ξένο σχέδιο, όπως πουλάει ο Σμαραγδής.
Στην περίπτωση αυτού του σκηνοθέτη βλέπουμε την αστική προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο: Αυλοκολακεία εξουσιών (από Σαμαρά μέχρι… πνεύματα), εθνικιστικό κιτς, θρησκοληψία και αγιοποίηση αντιδραστικών φιγούρων. Με δημόσια χρηματοδότηση και sold-out αίθουσες, το σύστημα πουλάει ψεύτικους ήρωες για να κρύψει την ταξική αλήθεια.
Η πραγματική ιστορία είναι ταξική πάλη, όχι μεταφυσικές επικοινωνίες και μαντινάδες.




β! Το δεύτερο βασικό σημείο του εκπαιδευτικού προγράμματος ήταν η θρησκευτική χριστιανική αγωγή. Έπρεπε το σχολείο να εμφυτέψει στην καρδιά της νεολαίας τις χριστιανικές αρετές, και πρώτα απ’ όλα την πίστη στο Θεό και τα δόγματα, και την αδιαμαρτύρητη υπακοή «δια καθίστανται οι διδασκόμενοι να εκτελούν τα καθήκοντα». Να μη λησμονάμε, πως ο Καποδίστριας είχε φεουδαρχικές απολυταρχικές αντιλήψεις και αντιπαθούσε κάθε φιλελεύθερη δημοκρατική ιδέα. Ήθελε λοιπόν να διαπαιδαγωγηθεί η νεολαία, και γι αυτό βάλθηκε να ανοίγει σχολεία. Ήθελε όμως η διαπαιδαγώγηση να διαποτιστεί από τις φεουδαρχικές αντιλήψεις, και η παιδεία να εξυπηρετεί τη γενικότερη κοινωνική και κυβερνητική πολιτική του. Για το σκοπό αυτό έπρεπε να ενισχυθεί το θεοκρατικό φεουδαρχικό πνεύμα[22]
Συμπέρασμα: Παρ’ όλη τη σχετική ποσοτική ανάπτυξη, δε βελτιώθηκε ποιοτικά η παιδεία. Δε λυτρώθηκε ούτε από το θεοκρατικό πνεύμα, ούτε από το βραχνά της αρχαϊκής γλώσσας. Η παιδεία στα χρόνια του Καποδίστρια κυριαρχείται από τη βυζαντινοεκκλησιαστική παράδοση και είναι στο βάθος αντιλαϊκή.
https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2015/03/1964.html
Την επταετία της χούντας γύριζε ταινίες ο Τζέιμς Πάρις. Τώρα στα επτάχρονα της δεξιάς χούντας γυρίζει ταινίες ο σκηνοθέτης της Ν.Δ. Γιάννης Σμαραγδής. Αυτό που πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, είναι η μεγάλη προσέλευση θεατών να παρακολουθήσουν τα “κατορθώματα” της απολυταρχίας του Ι. Καποδίστρια…