“Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια…”

Τα αποσπάσματα που παρατίθενται περιέχονται στο βιβλίο: “Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια…”2004-Έκδοση “Εταιρία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων 1940-1974 (ΕΔΙΑ)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

`Η έκδοση αυτή αποτελεί ένα Εθνικό και Πολιτικό μνημόσυνο γιά τους πατριώτες που στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με υπερηφάνεια και αγάπη γιά την πατρίδα.
Οι ιερείς τους οποίους έστελνε η Μητρόπολη της Αθήνας να παραστούν στις εκτελέσεις των αντιστασιακών, τους οποίους είχαν καταδικάσει σε θάνατο τα «δικαστήρια» τους, καταγράφουν τα ονόματα και περιγράφουν τις τελευταίες ώρες των πατριωτών. Πρόκειται βέβαια μόνο για τις εκθέσεις που βρέθηκαν στα αρχεία της Αρχιεπισκοπής και δημοσιεύτηκαν και τις παραθέτουμε.

Η Ιωάννα Τσάτσου σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία στη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε σε μιά οργάνωση Εθνικής Αλληλεγγύης υπό την αιγίδα του πατριώτη Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, δημοσίευσε με την σφραγίδα της Αρχιεπισκοπής γιά πρώτη φορά το 1947 τις εκθέσεις εκτελέσεων των πατριωτών τις οποίες είχαν συντάξει οι ιερείς που τις παρακολούθησαν. Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση αυτή και εξήντα χρόνια από τις εκτελέσεις των πατριωτών, ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος διέπραξε το ατόπημα να λογοκρίνει ή να εξαφανίσει τα τελευταία λόγια των ηρώων, που είπαν λίγα λεπτά πριν την εκτελεσή τους, γιά όσους δήλωσαν ότι ανήκαν σε οργάνωση μη αρεστή σ΄ αυτόν! Αυτό έγινε σε νέα έκδοση της Αρχιεπισκοπής του 2001 την οποία προλογίζει ο Αρχιεπίσκοπος.

Στις σελίδες που ακολουθούν επισημαίνονται αρκετές παράγραφοι που δεν υπάρχουν ή έχουν αλλοιωθεί στην τελευταία έκδοση της Αρχιεπισκοπής.

Παραθέτουμε στη συνέχεια τον κατάλογο και τα στοιχεία 801 εκτελεσμένων στην Αθήνα πατριωτών το  1941-1944, όπως τον κατέγραψε η Ιωάννα Τσάτσου, η οποία υπολογίζει ότι ο αριθμός των εκτελεσθέντων σ΄ όλη την Ελλάδα την ίδια περίοδο υπερβαίνει τις 20.000!

Μιά άλλη αδιάψευστη εικόνα, δίνουν οι εκθέσεις εκτελέσεως 383 Αγωνιστών της Αντίστασης, δικασμένων από τα κακουργοδικεία της εποχής, που δημοσιεύονταν υποχρεωτικά στην εφημερίδα της κυβερνήσεως και παρατίθενται στο δεύτερο μέρος του βιβλίου μας.

Η συμφωνία της Βάρκιζας άφηνε ανοιχτή την πόρτα των διώξεων. Οι υπογράφοντες από την πλευρά του ΕΑΜ την αμνήστευση μόνο των ηθικών αυτουργών για αδικήματα της αντιστασιακής περιόδου, δεν πρόβλεψαν το «νομότυπο» μακελειό που θα ακολουθούσε.
Καθεμιά από τις δίκες που ακολούθησαν έχει την δική της ιστορία, όσον αφορά τη μεθόδευση της δίωξης, της συγκρότηση του κατηγορητηρίου, την καθοδήγηση των μαρτύρων κατηγορίας. Τα φοβερά εμπόδια στη νομική υπεράσπιση με μάρτυρες και συνηγόρους.

Πέρα από τα στοιχεία αυτά, που διαμόρφωσαν το κλίμα στις δίκες των Αγωνιστών της Αντίστασης, η νομική επιστήμη δεν θα νομιμοποιήσει ποτέ τον τρόπο επιλογής των ενόρκων, της σύνθεσης των καταλόγων των ενόρκων, από τους οποίους κληρώνονταν οι ένορκοι σε κάθε δίκη, γιά να είναι σίγουρα θανατοδίκες…

Β. Β. Β.(Βαρδής Β. Βαρδινογιάννης)

Έκθεσις του Αρχιμανδρίτου Δαμασκηνού Ασημακοπούλου, υποβληθείσα την 27ην Ιουνίου 1943, δια την εκτέλεσιν δέκα Γερμανοκρατουμένων, ήτις εγένετο την 17ην Ιουνίου 1943.

2Αποσταλείς, παρά της Υμετέρας Μακαριότητος, όπως εκτελέσω θλιβεράν εντολήν και ύψιστον καθήκον, προς τους εκτελεσθέντας, εν συνεργασία μετά του Αρχιμανδρίτου Γερμανού Τζερεφού, εν Νικαία, μετά ψυχικού πόνου και πολλής οδύνης.

Κατα την 4ην πρωϊνήν της 17ης Ιουνίου, οδηγήθημεν υπό της αρμοδίας υπηρεσίας των Γερμανικών στρατευμάτων, εγώ τε και ο αναφερόμενος συνάδελφος, εκ των γυναικείων φυλακών Εμπειρικείου, ένθα είχομεν διέλθει τας πρώτας ώρας της νυκτός, εις τας φυλακάς Αβέρωφ, ένθα εκρατούντο οι μελλοθάνατοι αδελφοί μας.

Άμα τη εμφανίσει μας, ερρίφθησαν εις την αγκάλην μου δακρύοντες καθόσον οι περισσότεροι ήσαν γνωστοί μου, ως πότε συγκρατούμενοι μαζί μου, εις τας φυλακάς Αγ. Διονυσίου Πειραιώς, ότε κ΄ εγώ είχον συλληφθή ως όμηρος και παρέμεινα μετ΄ αυτών μήνας τρείς. Η ώρα αυτή υπήρξε τόσον δι΄ αυτούς όσον και δι΄ εμέ, τραγική και άκρως συγκινητική.

Κατόρθωσα, θεία χάριτι, να κυριαρχήσω επί του εαυτού μου, ως πνευματικός απεσταλμένος, διά την σκληράν και υψίστην αυτήν διακονίαν, παραμερίσας προς στιγμήν τον αλγούντα φυσικόν μου άνθρωπον και δακρυρροών. Ως πότε ο Χριστός μας επί του τάφου του φίλου Του Λαζάρου, παρέστησα εις αυτούς το μάταιον του παρόντος κόσμου, την αξίαν της ψυχής εν τη αιωνιότητι της αποθνησκούσης εν πίστει και ευσεβεία και δη τονίσας εις αυτούς τον αμάραντον της δόξης στέφανον του μαρτυρίου, εξωμολόγησα και εκοινώνησα αυτούς των Αχράντων Μυστηρίων, εγώ τους 5 και ο συνάδελφός μου τους άλλους πέντε. Ου μόνον εδέχθησαν να κοινωνήσωσι των Αχράντων Μυστηρίων, εξομολογηθέντες ειλικρινώς, αλλά και μετά χαράς και πολλής ανακουφίσεως έλαβον τα τελευταία εφόδια της Αγίας Μητρός μας Εκκλησίας, πλην ενός κομμουνιστού του Αρμενίου Σεφεράν Μικιρδίτου, ο οποίος δεν εδέχθη τα εφόδια της Εκκλησίας, ως μοι είπεν, ο συναδελφός μου Αρχανδρίτης, εις τη πεντάδα του οποίου ανήκεν ούτος.

Κατόπιν της εκτελέσεως του καθήκοντος αυτού, ωδηγήθημεν μετά των μελλοθανάτων, εις τον τόπον της εκτελέσεως (σκοπευτήριον Καισαριανής), ένθα ερωτηθέντες οι μελλοθάνατοι περί της τελευταίας θελήσεως των παρά του αξιωματικού του εκτελεστικού αποσπάσματος των γερμανών, απήντησαν πάντες «αποθνήσκομεν ως Χριστιανοί και Έλληνες», πλήν του αναφερθέντος Αρμενίου κομμουνιστού ο οποίος απήντησεν, ότι αποθνήσκει ως κομμουνιστής. Προσπάθησα, έστω και την τελευταίαν στιγμήν, να τον φέρω πλησίον του Χριστού, δια της τελευταίας του ομολογίας, λέγων εις αυτόν «Παιδί μου, να πεθάνης, ως χριστιανός και όχι ως κομμουνιστής, διότι εις την άλλην ζωήν, εις την οποίαν πορεύεσαι την στιγμήν αυτήν, ούτε τον κομμουνισμόν ούτε άλλην τινά ιδέαν, εξ όσων απορρέουν εκ της ύλης, θα εύρης ει μη μόνον τον Χριστόν, Σωτήρα και λυτρωτήν των πόνων σου». Δυστυχώς όμως τόσον τον είχε δηλητηριάσει ο κομμουνισμός ώστε εις μάτην απέβη και η δική μου τελευταία προσπάθεια *. Την πλέον χριστιανικήν απάντησιν, εις την ερώτησιν της τελευταίας του θελήσεως, έδωσεν ο δημοδιδάσκαλος Μιχαήλ Πετρόπουλος, ειπών: «παν ό, τι έπραξα το έπραξα εν συνειδήσει ως Έλλην και χριστιανός. Ήδη δεν έχω να ειπώ άλλο τι, ει μη να ευχηθώ, όπως το αίμα που χύνεται σήμερα, να είναι το τελευταίο Ελληνικό αίμα και να θέσει τέρμα ο Θεός εις τα δεινά ημών των Ελλήνων, υμών των Γερμανών και του κόσμου ολοκλήρου, δια της παγκοσμίου ειρήνης».

3Συνεχάρην αυτόν δια την λαμπράν χριστιανικήν ευχήν και ομολογίαν του και βαθύτατα συγκεκινημένος απηύθυνα προς αυτόν και τους άλλους τας τελευταίας υποθήκας περί αιωνιότητος, ενθαρρύνας αυτούς εις τον αιώνιον ταξείδιόν των.

Ο Αξιωματικός του αποσπάσματος, ο και διερμηνεύς Γερμανός ελληνομαθής, λίαν συγκεκινημένος εκ των όσων μέχρι της στιγμής εκείνης είχεν είδει και ακούσει, μου είπε: «Πάτερ, ο κανονισμός λέγει, ότι πρέπει να παραστήτε και εις την εκτέλεσιν, ενισχύοντες τους μελλοθανάτους, αλλ΄ επειδή σας βλέπω συγκεκινημένον πολύ και αφού εξετελέσατε πλήρως μέχρι τούδε το καθήκον σας, είσθε ελεύθερος, αν θέλετε, να μη παραστήτε εις την εκτέλεσιν».

Την στιγμήν αυτήν όλων τα μάτια εστράφησαν προς ημάς και τότε ηρώτησα τους αδελφούς μας μελλοθανάτους, λέγων αυτοίς: «Παιδιά μας , η καρδιά μας δεν αντέχει να ιδή το τραγικόν αλλ΄ ένδοξον τέλος σας, αν όμως η ψυχή σας το ζητεί θα έλθωμεν εις τούτο». Τότε πάντες ως δι΄ ενός στόματος απήντησαν: «Να έλθετε, να έλθετε, πάτερ Δαμασκηνέ, διότι Σεις την στιγμήν αυτήν αντιπροσωπεύετε την Θρησκείαν μας, την Πατρίδα μας, τας οικογενείας μας και όλους τους προσφιλείς μας». Τότε, εκ του τόπου της προβαθμίδας της δόξης, ωδηγήθημεν εις τον τόπον του μαρτυρίου και της αθανασίας, ολίγα βήματα απέχοντος, ένθα εστήθησαν πρώτον οι 4, οίτινες και εξετελέσθησαν και κατόπιν οι 3 και τέλος οι τελευταίοι 3. Κατά την εκτέλεσιν, ήτις εγένετο δι΄αποσπάσματος εκτελεστικού εκ Γερμανών στρατιωτών, δι΄ όπλων, παριστάμεθα αμφότεροι οι Αρχιμανδρίται, υψούντες τον Σταυρόν, ενθαρρύνοντες αυτούς και λέγοντες: «Άνω σχώμεν τας καρδίας, παιδιά μου». Ιδού ο Χριστός μας. Σας αναμένει κρατών τους μαρτυρικούς στεφάνους, δια να Σας στεφανώση ως μάρτυρας». Αι τελευταία λέξεις πάντων ήσαν: «Πεθαίνομεν ως χριστιανοί και ως Έλληνες. Ζήτω η Πατρίς μας. Ζήτω η Ελλάς». Είς και μόνος, ο δυστυχής Αρμένιος κομμουνιστής, αυτός έπεσε με τας λέξεις «Ζήτω το Ε.Α.Μ.»».

4Αλλά ο θάνατος των εννέα (9) υπήρξε παραδειγματικώς χριστιανικός και δια σημείου εκ του ουρανού μαρτυρομένου, διότι όλοι και οι 9, έπεσαν ύπτιοι και εξέπνευσαν αμέσως με την χαριστικήν βολήν, ενώ ο κομουνιστής, αυτός και μόνος έπεσε δε εδέχθη, εκτός της αμοβροντίας και 3 ιδιαιτέρας χαριστικάς βολάς, διατηρήθη εν ζωή σφαδάζων, τιμωρούμενος παραδειγματικώς ως ασεβής, επ’ αρκετήν ώραν.

Εις τους εννέα, επειδή απέθανον με χριστιανικά τα τέλη της ζωής των, τους αξίωσεν ο Θεός ν΄ ατενίσουν τον ουρανόν, την πραγματικήν πατρίδα των. Ως τέκνα του ουρανού. Τον κομμουνιστήν, επειδή απέθανεν ως άπιστος, δεν τον ηξίωσεν ο Θεός της τιμής αυτής, αλλά του είπε: «συ είσαι τέκνον της γης και όχι του ουρανού, δεν έχεις το δικαίωμα ούτε ν΄ ατενίσης τον ουρανόν, δια τούτο πρηνής πέσε, την ύλην και την γην, ιδέ ως τέκνον αυτής και όχι του ουρανού, του πνεύματος και της δόξης».

Κατόπιν τούτων εξετελέσαμεν και το τελευταίον καθήκον της νεκρωσίμου ακολουθίας και επιστρέψαμεν βαρυαλγούντες προς την τεθλιμμένην Μητέρα μας, την Εκκλησίαν, αντιπροσωπευομένην δια της Υμετέρας Μακαριότητος, προς Ήν και ανηγγείλαμεν προφορικώς πάντα τ΄ ανωτέρω, άτινα Υμείς ανηγγείλατε εις τους τεθλιμμένους οικείους και συγγενείς αυτών.

Των εθνομαρτύρων αδελφών τα ονόματα εισί:

1) Αβραμίδης Ευθύμιος του Δημ. Κλάσεως 1911

2) Κρομμύδας Βασίλειος του Κωνστ. Κλάσεως 1903

3) Μαρκετάκης Μύρων (Κρής)

4) Παρασκευόπουλος Θεμιστ. του Κ. κλάσεως 1906

5) Πετρόπουλος Μιχαήλ του Βασιλ. Κλάσεως 1908

6) Ράνιος Γεώργ. του Δημ. Κλάσεως 1904

7) Σεφεριάν Μικιρδίτης (Αρμένιος κομμουνιστής) κλάσεως 1917

8) Τεμπεκεντζόγλου Ιωάν. του Κ. κλάσεως 1913

9) Θεοδοσιάδης Ιωάν. του Αλ. κλάσεως 1914

10) Τορβακόπουλος Αντώνιος του Νικ. Κλάσεως 1916Των εθνομαρτύρων τούτων αδελφών μας, επετελέσαμεν σήμερον Μνημόσυνον εν τω ημετέρω Ι. Ναώ, ημείς οι συναιχμάλωτοι και διασωθέντες όμηροι, εις μνήμην Αιωνίαν.
*Σημείωση του Επιμελητή της έκδοσης του βιβλίου. Η υπογράμμιση με μαύρα στοιχεία στα κείμενα είναι δική μας και υποδεικνύει τις σκόπιμες περικοπές από την Αρχιεπισκοπή κατά την επανέκδοση του βιβλίου της Ιωάννας Τσάτσου.

“‘Εκθεσις του Ιερέως Νικοδήμου Γραικού, υποβληθείσα εις την Αρχιεπισκοπήν την 4ην Φεβρουαρίου 1943, δια τας εκτελέσεις τεσσάρων καταδίκων.”

6Εις εκτέλεσιν της δοθείσης μοι εντολής υπό του Αγίου Πρωτοσυγκέλου, όπως μεταβώ εις τας γερμανικάς φυλακάς Αβέρωφ κατά το απόγευμα της 3ης τρέχοντος μηνός Φεβρουαρίου και δεχθώ εις εξομολόγησιν μελλοθανάτους τινάς και μεταδώσω αυτοίς τα Άχραντα Μυστήρια, υποβάλλω υμίν κατωτέρω, μετά σεβασμού, την παρούσαν έκθεσιν.

Ότε μετέβην την 5ην απογευματινήν εις τας ως άνω φυλακάς, μοι ανακοινώθη, ότι την εποιούσαν πρόκειται να εκτελεσθώσι τέσσαρα άτομα, με τα οποία θα επεκοινώνουν την πρωίαν, με ωδήγησαν δε, όπως διανυκτερεύσω εις τας προσωρινάς γυναικείας φυλακάς (Εμπειρίκειον).
Την Πρωϊαν της 4ης Φεβρουαρίου και περί ώραν 5.20 π.μ. ήλθον εις επαφήν με τους μελλοθανάτους , των οποίων τα στοιχεία είναι τα εξής:

1ος.- Κωσταντίνος Περίκος, υποσμηναγός, ετών 37, έγγαμος, κάτοικος Αθηνών, οδός Μιχαήλ Βόδα 137, καταλιπών σύζυγον και τρία τέκνα.

2ος.- Ηλίας Ντάϊκος οδηγός αυτοκινήτων, ετών 37, έγγαμος, κάτοικος Αθηνών, οδός Λομβάρδου 68, καταλιπών μητέρα, αδελφούς, σύζυγον και τέκνα.

3ος.- Κωσταντίνος Λαμπρόπουλος, οδηγός αυτοκινήτων, ετών 36, άγαμος κάτοικος Αηνών, οδός Αγίας Σοφίας 153, καταλιπών μητέρα και

4ος.- Σάββας Μιχαλόπουλος, εργατικός, ετών 21, άγαμος, κάτοικος Πειραιώς, οδός Χαρμοβίτου 153α, καταλιπών μητέρα και 6 μικρότερα αδέλφια.

Άπαντες με εδέχθησαν μετά προθυμίας και θάρρους, εξωμολογήθησαν ειλικρινώς και μετέλαβον των Αχράντων Μυστηρίων μετά κατανύξεως.

Μερικά σημειώματα, εκείνην την στιγμήν γραφέντα παρ΄αυτών, παρεδόθησαν εις την παρισταμένην διερμηνέα των φυλακών.
Άπαντες με παρεκάλεσαν, όπως επισκεφθώ τας οικογενείας των διαβάσω αυταίς τον τελευταίον των χαιρετισμόν.

6Επίσης παρακαλούν την Υμετέραν Μακαριότητα, όπως λάβη πρόνοιαν διά τα ορφανά τέκνα των.
Ιδιαιτέρως ο υποσμηναγός Κωνστ. Περίκος υποβάλλει τας ευχαριστίας του προς την Υμετέραν Μακαριότητα δια τας ενεργείας και τους κόπους ούς κατέβαλεν, όπως επιτύχη να του δοθή χάρις.

Η εκτέλεσις των ανωτέρω εγένετο εις το Σκοπευτήριον της Καισαριανής υπό γερμανικού αποσπάσματος κατά την εξής σειράν:

1ος) Την 7 π.μ. εξετελέσθη ο Κωσταντίνος Λαμπρόπουλος, ποιήσας προ της εκτελέσεως το σημείον του Τιμίου Σταυρού.

2ος) Την 7.10΄ο Σάββας Μιχαλόπουλος.

3ος) Την 7.30΄π.μ. ο Υποσμηναγός Κωσταντίνος Περίκος, ο οποίος προ της εκτελέσεως του, είπε τα εξής περίπου προς τους παρισταμένους γερμανούς: «Δεν αισθάνομαι εναντίον σας τίποτε. Εσείς εκάματε το καθήκον σας. Ομοίως και εγώ έκανα το καθήκον μου. Είμαι Έλλην αξιωματικός της Αεροπορίας, υποσμηναγός. Σας ευχαριστώ πολύ». Οι δε παριστάμενοι Γερμανοί αξιωματικοί εχαιρέτησαν άπαντες στρατωτικώς.
Ολίγων δε προ της εκτελέσεως του ανεφώνησε «Ζήτω η Ελλάς».
Και 4ος) Την 7.40΄π.μ. ο Ηλίας Ντάϊκος.
Άπαντες μέχρι της εκτελέσεως τους ετήρησαν ψυχραιμίαν και θάρρος απαράμιλλον.

Μετά την εκτέλεσιν τα πτώματα ετέθησαν εντός φερέτρων και παρεδόθησαν εις κληθέντα αστυφύλακα επί αποδείξει, αφου προηγουμένως εψάλη υπ΄ εμού Τρισάγιον.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΝ (ΦΕΚ) ΑΠΟ 383 ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ 1945-1949 ΚΑΙ ΚΑΤΆΛΟΓΟΣ ΑΥΤΏΝ
(Φυσικών αυτουργών εγκλημάτων και κανενός ηθικού αυτουργού !!!!!!)

AΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΟ ΒΗΜΑ” ΤΗΣ 19ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1948

10 Μαρτίου 1948, ΦΕΚ 25

Έκθεσις εκτελέσεως καταδικαστικών εις θάνατον αποφάσεων

7Εν Ναυπλίω σήμερον την 19ην Φεβρουαρίου 1948 έτους ημέραν Πέμπτην και ώραν 7ην προ μεσημβρίας ημείς ο παρά Πλημ/καις Αντεισαγγελεύς Σταύρος Φαρμάκης, ορισθέντες του Εισαγγελέως των ενταύθα Πλημ/κών όπως παραστώ κατά την εκτέλεσιν.

1) Της υπ΄ αριθ. 23 και από 9 8/βρίου 1946 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ής κατεδικάσθη εις ποινήν του θανάτου ο Νικήτας Ιωάννου Σαμαρζής, ετών 37, γεννηθείς και κατοικών εν Καλυβίοις Κορινθίας, γεωργός και χριστιανός ορθόδοξος.

2) Της υπ΄ αρίθ. 23 και από 9 8/βρίου 1946 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Βλάσσιος Παναγ. Οικονομόπουλος, ετών 31, γεννηθείς και κατοικών εν Καλυβίοις Κορινθίας, γεωργός και χριστιανός ορθόδοξος.

3) Της υπ΄ αρίθ. 11 και από 7 Σ/βρίου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Νικόλαος Ιωάννου Σμυρλής, γεννηθείς και κατοικών εν Προνοία Ναυπλίου, ετών 32, τυροκόμος και χριστιανός ορθόδοξος.

4) Της υπ΄ αρίθ. 12 και από 4 Απριλίου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Περίανδρος Γεωργίου Διακουσιώτης ή Τίγρης, γεννηθείς και κατοικών εν Βασιλικώ Κορινθίας, ετών 28, αγρότης και χριστιανός ορθόδοξος.

5) Της υπ΄ αρίθ. 7 και από 11 Ιανουαρίου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Παναγ. Σταμ. Τσόχλας ή Βόλγας, γεννηθείς και κατοικών εν Καλαμακίω Κορινθίας, ετών 37, θερμαστής και χριστιανός ορθόδοξος.

6) Της υπ΄ αρίθ. 27 και από 13 Ιουνίου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Ιωάννης Αθαν. Πανάγου, γεννηθείς και κατοικών εν Βασιλικώ Κορινθίας, ετών 35, κτηματίας και χριστιανός ορθόδοξος.

7) Της υπ΄ αρίθ. 37 και από 22 8/βρίου 1946 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Νικόλαος Γεωργ. Αποστολάκης ή Αράπης ή Μαύρος, γεννηθείς και κατοικών εν Κανάβοις του Ηρακλείου Κρήτης, ετών 34, εργάτης και χριστιανός ορθόδοξος.

88) Της υπ΄ αρίθ. 41 και από 17 Μαρτίου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Κων/νος Σταύρου Γλυκός ή Σερπέτης, γεννηθείς εις Οξύλιθον Ευβοίας και κατοικών εις Στόμιον Κορινθίας, ετών 43, ξυλουργός και χριστιανός ορθόδοξος.

9) Της υπ΄ αρίθ. 31 και από 16 Μαϊου 1947 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Γεωργ. Μπαλάση Κατιρλιώτης, γεννηθείς και κατοικών εν Κίω Μ. Ασίας και κατοικών εν Ν. Κίω Άργους, ετών 35, γεωργός και χριστιανός ορθόδοξος.

10) Της υπ΄ αρίθ. 11 και από 7 Δ/βρίου 1946 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Ιωάννης Ανδρ. Κανελλόπουλος, γεννηθείς και κατοικών εν Δερβενίω και κατοικών εν Ζευγολατίω Κορινθίας, ετών 37, ράπτης και χριστιανός ορθόδοξος.

11) Της υπ΄ αρίθ. 29 και από 21 Ν/βρίου 1946 αποφάσεως του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων, δι΄ ης κατεδικάσθη εις την ποινήν του θανάτου ο Σεραφείμ Γεωργ. Γκιώκας ή Καπετάν Θύριος, γεννηθείς και κατοικών εν Ερυθραίς Μεγαρίδος, ετών 29, σωφέρ και χριστιανός ορθόδοξος.

Κηρυχθέντες ένοχοι φόνων και ήδη κρατούμενοι εν ταις ενταύθα φυλακαίς Ακροναυπλίας, παραλαβόντες και τον Δικαστικόν Γραμματέα της αυτής Εισαγγελίας Γεώργιον Δράσσαν, μετάβημεν εις τον τόπον της εκτελέσεως, ανατολικήν πλευράν του ενταύθα Νεκροταφείου, ένθα παρίστατο ο ιερεύς Νικολ. Σαγκιώτης και ο Δήμαρχος Ναυπλιέων Δημ. Σαγιάς. Προσαχθέντες οι εις θάνατον καταδικασθέντες.

1) Νικήτας Ιωαν. Σαμαρτζής. 2) Βλάσιος Παναγ. Οικονομόπουλος. 3) Νικόλαος Ιωαν. Σμυρλής. 4) Περίανδρος Γεωργ. Διακουργιώτης ή Τίγρης. 5) Παναγ. Σταμ. Τσόχλας ή Βόλγας. 6) Ιωαν. Αθαν. Πανάγος. 7) Νικολ. Γεωργ. Αποστολάκης. 8)Κωνστ. Σταύρου Γλυκός ή Σερμπέτης. 8) Γεωργ. Μπαλάση Κατιρλιώτης. 10) Ιωάννης Ανδρ. Κανελλόπουλος. 11) Σεραφείμ Γεωργ. Γκιόκας περί της ταυτότητος των οποίων εβεβαιώθημεν υπό του επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος Μοιράρχου κ. Γεωργ. Αλεξοπούλου, αλλά και εξ αυτών των ιδίων καταδίκων οίτινες ερωτηθέντες εδήλωσαν ότι ουδέν έχουν να ειπούν.
Μεθ΄ ο τοποθετηθέντων των καταδίκων έναντι του εκτελεστικού αποσπάσματος αναγνώσθησαν υπό του Γραμματέος εις επήκοον πάντων των παρισταμένων αι μνησθείσαι ανωτέρω υπ΄ αριθ. 23/1946, 23/1946, 11/47 12/47, 7/47, 27/47, 37/46, 41/47, 31/47,11/47, 29/47, αποφάσεις του Δικαστηρίου των εν Ναυπλίω Συνέδρων και εξετελεσθησαν υπό του εκτελεστικού αποσπάσματος διά τυφεκισμού θανατωθέντων των καταδίκων και διαπιστωθέντος του θανάτου αυτών υπό του ιατρού Εφέδρου Ανθυπιάτρου παρά το Κ.Ε.Μ. Αλέξανδρου Μαντά.
Εφ΄ ω συνετάγη η παρούσα έκθεσις ήτις αναγνωσθείσα και βεβαιωθείσα υπογράφεται ως έπεται.

Ο Αντισαγγελεύς                                               Ο Γραμματεύς

ΣΤ. ΦΑΡΜΑΚΗΣ                                           ΓΕΩΡΓ. ΔΡΑΣΣΑΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *