Addison Flame, Off-Guardian.org, Zero Hedge, 2-2-2019

Μετάφραση: Μιχαήλ. Στυλιανού

Εάν  αντιδράτε όπως εγώ, θα πάθατε αποπληξία την περασμένη εβδομάδα παρακολουθώντας τις ΗΠΑ να ενορχηστρώνουν το πραξικόπημα στην Βενεζουέλα. Ηταν πράγματι φριχτό να βλέπεις την επιχείρηση στην συνεχή εξέλιξή της. Πόσο αδίστακτα και προκλητικά έχουν γίνει αυτά τα κακοποιά υποκείμενα! Διαπράττουν πλέον τις ανομίες τους εντελώς απροκάλυπτα, χωρίς την παραμικρή απόπειρα συγκάλυψης.

Βέβαια επιχειρούν να τα εξωραΐσουν με την συνηθισμένη προπαγάνδα. Συσκοτίζουν τα  κύρια χαρακτηριστικά. Παρουσιάζουν τον Μαδούρο ως εγκληματία. Φωνάζουν φτηνά συνθήματα παραπλάνησης. Κάποτε μας έλεγαν «Είστε ή μαζί μας ή με τους τρομοκράτες» τώρα λένε «Είτε είστε με τις δυνάμεις της ελευθερίας, ή με τον Μαδούρο και το μακελειό του». Είναι αηδιαστικό.

 Είναι αηδιαστικό και αποτροπιαστικό και προκαλεί κατάθλιψη, αλλά υπάρχει κάποιο όφελος από την παρακολούθηση της εξέλιξης αυτής της τραγωδίας, αυτό είναι η αποσαφήνιση, το ξεκαθάρισμα της κατάστασης που επικρατεί στον σημερινό κόσμο. Ξεκαθαρίζει ότι η σύρραξη είναι αναπόφευκτη. Και δεν μιλώ για σύρραξη στην Βενεζουέλα,  αν και εκεί είναι πιθανό να εκδηλωθεί. Αυτό που εννοώ είναι μια πολύ μεγαλύτερη σύρραξη. Μιλώ για μιαν παγκόσμια σύρραξη, που θα πρέπει τελικά να εκραγεί μεταξύ δύο ιδεολογικά ασυμβίβαστων στρατοπέδων.

Υπάρχει μια  τάξη ανθρώπων που θεωρούν τον πόλεμο ως αναγκαίον και ως υπόθεση ρουτίνας. Ορισμένοι αυτής της τάξης βγάζουν τα λεφτά τους κατασκευάζοντας και πουλώντας βόμβες και όπλα, τανκς και πυραύλους. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται πολέμους, αλλιώς δεν  βγάζουν λεφτά. Αλλα μέλη αυτής της τάξης πλουτίζουν αρπάζοντας και πουλώντας τον φυσικό πλούτο άλλων ασθενέστερων εθνών. Και αυτοί έχουν την ίδια ανάγκη πολέμων, που θα τους εξασφαλίσουν  πρόσβαση και έλεγχο στις πλουτοπαραγωγικές πηγές  πιο αδύναμων εθνών. Και άλλοι της ίδιας τάξης  κερδίζουν χρήμα υποδουλώνοντας  τους φτωχότερους κατοίκους τέτοιων  κατακτημένων υποτελών χωρών, βάζοντας τους να δουλεύουν σε εργοστάσια, υπό απάνθρωπες συνθήκες και με ημερομίσθια πείνας. Και άλλα τέλος στοιχεία της ίδιας  τάξης  είναι οι διεκπεραιωτές , την υπηρετούν στην διακυβέρνηση της χώρας και στα ΜΜΕ.                                                         

Αυτοί σχεδιάζουν, οργανώνουν, αγωνίζονται και «πλασάρουν» αυτούς τους πολέμους σε ένα βασικά ανύποπτο κοινό. Όλες αυτές οι ομάδες ανθρώπων έχουν συμπήξει έναν σφιχτοδεμένο σύνολο, δουλεύοντας μαζί για να ελέγξουν και εκμεταλλευτούν τους λαούς του κόσμου για το δικό τους συλλογικό υλικό κέρδος.

Αλλά υπάρχει μια δεύτερη κατηγορία ανθρώπων που βρίσκονται σε αντίθετη πολική θέση από την προηγούμενη. Αυτοί οι άνθρωποι μισούν τον πόλεμο και διψούν για ειρήνη. Απεχθάνονται την ιδέα εκμετάλλευσης των φτωχών. Μισούν την ιδέα του να καταστρέφεις ζωές χάριν του κέρδους. Αυτοί δεν μπορούν και ποτέ δεν θα ανεχθούν τέτοιες πολιτικές εκμετάλλευσης.

Και εδώ βρίσκεται το σημείο της σύγκρουσης. Η μια παράταξη εκμεταλλεύεται τους φτωχούς, καταστρέφει το περιβάλλον και ρυπαίνει  την γη, η άλλη νοιάζεται για τους φτωχούς, για το περιβάλλον και για την υγεία του πλανήτη. Η μια κυβερνά με την βία, η άλλη με τις αρχές της ατομικής ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.

Αυτή είναι η αναπόφευκτη σύγκρουση, που τελικά θα πρέπει να γίνει. Αυτές οι δυο παρατάξεις  θα συγκρουσθούν τελικά, επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα συμβιβασμού μεταξύ τους. Εφ’ όσον η μια πυροδοτεί πολέμους και  σκοτώνει ανθρώπους για κέρδος, η άλλη πρέπει να αγωνιστεί εναντίον της. Φυσικά αυτός ο αγώνας διεξάγεται ήδη, έχει πράγματι αρχίσει εδώ και πολύ καιρό. Συγκρούσεις  μεταξύ των δύο στρατοπέδων μαίνονταν στην δεκαετία του 1960, με τα κινήματα κατά του πολέμου και υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων, αλλά για μια περίοδο οι αγωνιστές της ειρήνης είχαν γενικά ηττηθεί. Για κάποιες δεκαετίες οι κυρίαρχοι του κόσμου δρούσαν αχαλίνωτοι, αλλά οι αντιστάσεις ξαναδυναμώνουν και η μάχη ξαναρχίζει.

Προς το παρόν η σύγκρουση διεξάγεται κυρίως στο πεδίο του πολέμου της πληροφόρησης. Ο ειρηνόφιλος κόσμος αγωνίζεται για να αποκαλύψει την αλήθεια για όσα συμβαίνουν σε διάφορες χώρες και οι πολεμοκάπηλοι αγωνίζονται για να κρατήσουν αυτή την αλήθεια κρυφή. Για μερικές δεκαετίες οι κυρίαρχοι  διατηρούσαν την υπεροχή στο πεδίο της πληροφορίας και συνήθως κατάφερναν να κρατήσουν κρυφή την αλήθεια για τις πράξεις τους, αλλά τελευταία διαπράττουν λάθη.

Ετσι και η επιχείρηση μεταμφίεσης του πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα. Είναι  κάτι που σαν θέαμα προκαλεί αηδία και απέχθεια, καθώς μάλιστα έγινε  σε μεγάλο βαθμό απροκάλυπτα, ανοιχτά. Είθε να αποτύχει, είθε ο  Γκουάϊδό να αντιληφθεί πως είναι ένα ανδρείκελο και να μεταμεληθεί, είθε ο λαός της Βενεζουέλας να συσπειρωθεί και να μην ενδώσει στις αμερικανικές ιμπεριαλιστικές προσπάθειες να αποσταθεροποιήσουν το έθνος του. Αλλά εάν αυτό το πραξικόπημα πετύχει να οδηγήσει την Βενεζουέλα στο χάος, μπορεί τελικά να λειτουργήσει σε βάρος των πολεμοκάπηλων. Ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθεί το ξετύλιγμα αυτών των γεγονότων. Λαοί όλων των εθνών του κόσμου μπορούν να  βλέπουν ακόμα πιο καθαρά τι διαπράττεται από αυτούς τους εγκληματίες και δεν πρόκειται να μείνουν πάντοτε σιωπηλοί.

Οι λαοί είδαν τι έγινε στο Ιράκ, τι έγινε στην Λιβύη, είδαν τι έγινε στην Συρία και τώρα βλέπουν τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ να πιάνουν δουλειά στην Βενεζουέλα. Κάθε φορά, με κάθε επιδρομή, η αλήθεια για το τι ακριβώς διαπράττεται γίνεται συνεχώς καθαρότερη και αυτή η αναπόφευκτη σύγκρουση έρχεται πιο κοντά.

 Ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη είναι φανερό. Οι εντάσεις αυξάνονται, ειδικότερα καθώς τα τελευταία χρόνια οι ιμπεριαλιστές έχουν περάσει σε μια φάση μιλιταριστικού παροξυσμού, όπως είναι επίσης προφανές. Αυτό που πιστεύω και  δεν είναι τόσο αντιληπτό από τον πολύ κόσμο, ιδιαίτερα από τους ειρηνόφιλους λαούς του πλανήτη, είναι ότι αυτή η σύρραξη θα είναι τελικά απίστευτα βίαιη. Και αυτό είναι το τελευταίο σημείο στο οποίο θα σταθώ σε αυτό το άρθρο.

Ότι αυτή η σύγκρουση θα καταστεί τελικά πολύ βίαιη  απορρέει από την ίδια την φύση των πολεμοκάπηλων, οι οποίοι κυβερνούν τον κόσμο σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι σκοτώνουν για κέρδος. Εάν μια πλειάδα ανθρώπων συνασπιστούν για να τους σταματήσουν, ποια νομίζετε πως θα είναι η αντίδρασή τους; Μήπως απλά θα παραιτηθούν; Θα ομολογήσουν τα εγκλήματά τους και θα υποταχτούν στην μοίρα τους; Θα εγκαταλείψουν τις θέσεις εξουσίας αμαχητί;

Γιατί νομίζετε η αστυνομία σε όλο τον Δυτικό Κόσμο έχει στρατιωτικοποιηθεί; Είναι μήπως, όπως λένε, ένα τυχαίο γεγονός,  («η απειλή της τρομοκρατίας»), το αποτέλεσμα πλεονασμάτων στρατιωτικού εξοπλισμού, ή προετοιμάζονται από πολύ καιρό για έναν λαϊκό ξεσηκωμό; Αυτοί οι άνθρωποι είναι της «μπίζνες» του ελέγχου πληθυσμών. Νομίζετε πως δεν έχουν σκεφτεί το ενδεχόμενο μιας λαϊκής εξέγερσης εναντίον  τους; Ασφαλώς και το έχουν εξετάσει. Ξέρουν, όσο καθένας, πως αυτή η σύρραξη είναι αναπόφευκτη και έχουν πάρει τα μέτρα τους, εδώ και καιρό, για να προστατευτούν όταν ξεσπάσει.

Και εδώ ήθελα να σταθώ: Οποιος είναι με την πλευρά την ειρήνης πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Η σύγκρουση έρχεται και σύντομα θα κορυφωθεί. Όταν τελικά εκραγεί, ο αγώνας θα είναι μεγάλος και μεγάλη η βία που θα ασκηθεί εναντίον όλων που υψώνουν το ανάστημά τους για ειρήνη και ελευθερία. Όλοι μας πρέπει να το περιμένουμε και να είμαστε προετοιμασμένοι. Εάν πραγματικά  θέλουμε να πετύχουμε να θέσουμε τέρμα στην τυραννία μια για πάντα, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε και να την καταβάλλουμε.