Μεγάλη μορφή του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας, ο δάσκαλος, δημοσιογράφος και ιστορικός Γιάννης Ζέβγος (Γιάννης Ταλαγάνης ήταν το πραγματικό του όνομα), ο οποίος δολοφονήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης στις 20 Μάρτη 1947.
(Ο φυσικός αυτουργός της δολοφονίας του κάποιος ονόματι Χρήστος Βλάχος, καταδικάστηκε το 1948 σε δύο χρόνια φυλακή. Βγήκε νωρίτερα και φυγαδεύτηκε στην Αργεντινή. Οπως ομολόγησε αργότερα ο ίδιος, διέπραξε το έγκλημα στα πλαίσια της “εθνικής του αποστολής” να καθαρίσει την πατρίδα από τους κομμουνιστές και κατόπιν εντολής από τους ανωτέρους του).
Ο Γιάννης Ζέβγος είχε διατελέσει υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μετακατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου.
Υπουργός της Αριστεράς, χωρίς βέβαια καμία από τις σύγχρονες σκέψεις που φέρνει συνειρμικά ο όρος…
Ήταν ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Όταν τον σκότωσαν ήταν αναπληρωματικό μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ.
Ήταν σύντροφος με την Καίτη Νισυρίου-Ζεύγου (ο γάμος τους νομιμοποιήθηκε αργότερα, το 1964).
Έχοντας υπογράψει παλαιότερα (το 1933, από την Πάτρα) από κοινού ένα άρθρο στο Ριζοσπάστη με το ψευδώνυμο (Το) «Ζέβγος», διατήρησαν στην παρανομία το όνομα αυτό και έμειναν στην Ιστορία ως Γιάννης Ζέβγος και Καίτη Ζεύγου αντίστοιχα. Εκείνος το έγραφε με ‘β’, ενώ η Καίτη Ζεύγου με ‘υ’.
Αντί να γράψουμε δυο λόγια για τη ζωή του στελέχους αυτού του κομμουνιστικού κινήματος, ας διαβάσουμε καλύτερα τι γράφει ο ίδιος στο αυτοβιογραφικό σημείωμα που παρέδωσε στο Κόμμα στις 4/2/1946. Το ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
0 Comments