“Ουδέν έχομεν να ωφεληθώμεν εξ οιωνδήποτε αποπειρών και προκλήσεων εναντίον των Αρχών Κατοχής. Διά τούτο πάντες οφείλομεν, αφιερωμένοι εις την παραγωγικήν εργασίαν, ν’ αναμείνωμεν την ώραν της Ειρήνης, εγκαρτερούντες και πιστεύοντες εις τον δικαιοκρίτην Θεόν”!
Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός
Αμέσως μετά την εισβολή στην χώρα μας τον Γερμανικών στρατευμάτων ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, αρνήθηκε να μετάσχει στην παράδοση της Αθήνας στους κατακτητές και να ορκίσει την πρώτη δωσιλογική κυβέρνηση του Γεωργίου Τσολάκογλου. Αμεσα το καθεστώς -που έλεγχε την “Ιερά” Σύνοδο- τον απομακρύνει και τοποθετεί στον αρχιεπισκοπικό θρόνο τον εκλεκτό των Γερμανών, Δαμασκηνό.
Αυτή η εξέλιξη ενθουσίασε τόσο τους ντόπιους γερμανόφιλους, ώστε τηλεγράφησαν την επιτυχία τους στον ίδιο τον Χίτλερ.
Στις επιστολές του προς την «κυβέρνηση» των προδοτών, ο Δαμασκηνός, ευλογούσε τους «Κουίσλιγκ», δηλώνοντας ότι «αποβλέπομεν μετά βαθείας εκτιμήσεως προς την τολμηράν πρωτοβουλίαν την οποίαν αναλάβατε», ενώ χαρακτήριζε τη συνθηκολόγηση με τους κατακτητές σαν «μέτρον ανάγκης»
Στη συνέχεια έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στον σφαγιασμό χιλιάδων ΕΛΑΣιτών – ΕΑΜιτών από τους Εγγλέζους του Σκόμπι, τον Γ. Παπανδρέου και τους ταγματασφαλίτες και τους χωροφύλακες του Α. Εβερτ το Δεκέμβρη του 1944.
Υπό την ηγεσία του, το 1946, η έκτακτη σύνοδος της Ιεραρχίας εξέδωσε την ποιμαντορική εγκύκλιο για την καταδίκη της Αριστεράς, ενώ υπό την καθοδήγησή του, η Ιερά Σύνοδος της 30/5/47 «αφόρισε» σαν «εθνικώς εγκληματικόν κίνημα» (!) τον αγώνα των μαχητών του ΔΣΕ. Και δεν αρκέστηκε σ’ αυτό. Ο Δαμασκηνός το ’48 ευλογούσε τα εκτελεστικά αποσπάσματα των στρατοδικείων, επικαλούμενος ότι οι κομμουνιστές που οδηγούταν στο εκτελεστικό απόσπασμα είχαν το ανάθεμα, “καταδικασθέντες εις θάνατον κατόπιν νομίμου και δημοσίας διαδικασίας”!
Αργότερα, το 1949, δήλωνε «υπερήφανος» για την «εθνικήν κολυμβήθραν» της Μακρονήσου…
Μετά την απελευθέρωση, ακόμα και ο Τσόρτσιλ αποκαλούσε «Κουίσλιγκ» τον Δαμασκηνό και ήταν δύσπιστος στην ανάδειξή του σε αντιβασιλέα, διότι υπήρξε «όργανο των Γερμανών»,
Πέθανε σαν σήμερα 20/5/49 και από τότε η ηγεσία του παπαδαριού καταβάλει προσπάθεια να ξαναγράψει την ιστορία και να παρουσιάσει αυτόν τον ρασοφόρο προδότη σαν … πατριώτη.
0 Comments