Ρουβίκωνας: Η πρώτη καταδίκη με τον νόμο ανουσιούργημα για τον “Αγνωστο Στρατιώτη”

Σήμερα, στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, έπεσε η αυλαία της πρώτης δίκης που εφαρμόζει τον πρόσφατα ψηφισμένο νόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την “προστασία” του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη. (Σύμφωνα με τον δικηγόρο Κώστα Παπαδάκη, η τροπολογία αυτή αποτελεί ένα πολιτικό, νομικό και ηθικό ανοσιούργημα).

Τα 23 μέλη του Ρουβίκωνα, που συνελήφθησαν χθες στην Πλατεία Συντάγματος για μια συμβολική παρέμβαση, καταδικάστηκαν σε 9 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή. Μια απόφαση που μυρίζει από μακριά πολιτική εκδίκηση και συστηματική καταστολή της κοινωνικής διαμαρτυρίας.

Η “παραβίαση” έγινε χθες, 14 Νοέμβρη, όταν 23 σύντροφοι του Ρουβίκωνα ανέβηκαν τα σκαλιά του Συντάγματος και άνοιξαν ένα πανό – ολιγόλεπτη πράξη, ειρηνική, συμβολική. Δεν έσπασαν τίποτα, δεν πείραξαν κανέναν. Μίλησαν για τα Τέμπη, για την κυβερνητική αδιαφορία, για τα ερείπια της κοινωνικής δικαιοσύνης που σέρνει η ΝΔ. Αλλά η κυβέρνηση, πιστή στο ρόλο της ως φύλακας του καθεστώτος, έριξε τα MAT, έκανε συλλήψεις και πέρασε την υπόθεση στο αυτόφωρο.

Ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη για τρία πλημμελήματα:

➤ Παραβίαση του νέου νόμου για το Μνημείο (η “αμαρτία” της διαμαρτυρίας).

➤ Βία κατά υπαλλήλων (δηλαδή, “αντίσταση” στα δεκάδες αστυνομικά γκλοπ).

➤ Άρνηση δακτυλοσκόπησης (γιατί ποιος θέλει να γίνει αρχείο της καταστολής;).

Στις απολογίες τους, οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τα πάντα, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια “ολιγόλεπτη και συμβολική”. “Δεν είμαστε εγκληματίες, είμαστε πολίτες που φωνάζουν για δικαιοσύνη”, είπαν.

Τελικά το δικαστήριο τους αθώωσε από τις δύο κατηγορίες (βία και δακτυλοσκόπηση), αναγνωρίζοντας το ελαφρυντικό της καλής πίστης.

Η πρώτη “δοκιμαστική” επιβολή ενός νομικού οπλοστασίου που στοχεύει να “καθαρίσει” τους δρόμους από κάθε φωνή αντίστασης είχε σαν αποτέλεσμα να επιβληθεί στα 23 μέλη του Ρουβίκωνα φυλάκιση 9 μηνών με αναστολή.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την ανοχή του συστήματος, χτίζει ένα κράτος-φυλακή όπου η ελευθερία έκφρασης είναι έγκλημα. Σήμερα, η απόφαση δείχνει τα δόντια του συστήματος. Αλλά η ιστορία μας διδάσκει: από τα Δεκεμβριανά του ’07, μέχρι τα γκλοπ στις κινητοποιήσεις, η καταστολή ποτέ δεν έσβησε την οργή. Ο Ρουβίκωνας, όπως και κάθε ομάδα αντίστασης, είναι η φωνή που δεν σωπαίνει. Είναι η υπενθύμιση ότι η δημοκρατία δεν προστατεύεται με νόμους-παγίδες, αλλά με αγώνες στους δρόμους.