Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ένας πολιτικός “γενίτσαρος”, που κατάντησε μελανοχίτωνας του Κυριάκου Μητσοτάκη, ένας αυτοχαρακτηριζόμενος “τυχοδιώκτης” και κοινός χαφιές των Αμερικάνων, εμφανίστηκε περιχαρής σε συνέντευξη του στην ΕΡΤnews για να δηλώσει τον ενθουσιασμό του επειδή, πριν δυο μέρες, η αστική “δικαιοσύνη” καταδίκασε 23 μέλη της αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας του Ρουβίκωνα, επειδή σε έναν δημόσιο χρόνο άνοιξαν ένα πανό!
Συγκεκριμένα σχετικά με την παρέμβαση μελών του Ρουβίκωνα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, ανέφερε: «Γιατί πρέπει να σηκώσουν πανό μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, για να μας πουν τι; Και τι είναι αυτοί δηλαδή; Κάθε φορά εμφανίζονται ότι εκπροσωπούν κάτι. Εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό; Εκπροσωπούν κάποια πλειοψηφία; Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα. Και έχει να κάνει με το ότι αυτοί ήθελαν να μας δείξουν ότι “να, παραβιάζουμε τον νόμο, σας γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια και κάντε μας ό,τι θέλετε”. Λοιπόν, τώρα υπάρχει και η τιμωρία».
Μάλιστα. Απαράδεκτα πράγματα να διαμαρτύρονται σε δημόσιο χώρο κάποιοι πολίτες, αποδεκτά γεγονότα -σύμφωνα με την κυβέρνηση και τον Χρυσοχοϊδη- να ψηφίζονται και να εφαρμόζονται ορμπανικής έμπνευσης νόμοι.
Πριν σχολιάσουμε τις παπαριές αυτές του αξιωματούχου του καθεστώτος Μητσοτάκη, να πούμε ότι δεν μας εντυπωσιάζουν τα λεγόμενα Χρυσοχοϊδη. Αλλωστε αυτός λέει ψέματα με την συχνότητα που αναπνέει.
Και τώρα που αναφέρουμε αυτό μόνο, σε δυο περιπτώσεις τον θυμόμαστε να ισχυρίζεται πραγματικά γεγονότα. Την πρώτη όταν σε μια κρίση ειλικρίνειας παραδέχτηκε ότι είναι ένας πολιτικός τυχοδιώκτης και την δεύτερη που μαζεύοντας ψηφαλάκια ανήκοντας τότε σε διαφορετικό πολιτικό χώρο, έλεγε ότι το κόμμα που υπηρετεί με αφοσίωση σήμερα, αποτελείται από στελέχη “που κατέστρεψαν τον τόπο, κατέκλεψαν τα δημόσια ταμεία και καταλήστεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία”.
Πάμε τώρα και επί της ουσίας. Προχτές, 15 Νοέμβρη 2025, το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο καταδίκασε 23 μέλη του Ρουβίκωνα σε 9 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή, επειδή τόλμησαν να ανοίξουν ένα πανό στον (πλέον νομοθετημένο) «απαγορευμένο» χώρο μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Ο νόμος που δημιούργησε αυτό το «άβατο», είναι ο ορισμός της φωτογραφικής καταστολής. Ψηφίστηκε βιαστικά, στοχοποιεί αποκλειστικά πολιτικές διαμαρτυρίες, παραβιάζει κατάφωρα το άρθρο 11 του Συντάγματος (δικαίωμα του συνέρχεσθαι) και θυμίζει τις «ζώνες απαγόρευσης διαδηλώσεων» που έχει καταδικάσει επανειλημμένα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε Ουγγαρία, Πολωνία και αλλού.
Το δικαστήριο, όμως, δεν ακολούθησε τυφλά τη γραμμή της ΕΛ.ΑΣ. και της κυβέρνησης.
Αθώωσε ομόφωνα τους κατηγορούμενους για βία κατά υπαλλήλων και για άρνηση δακτυλοσκόπησης.
Και –το σημαντικότερο– αναγνώρισε ομόφωνα, με σύμφωνη γνώμη ακόμα και της Εισαγγελέως, το ελαφρυντικό των «μη ταπεινών αιτίων».
Δηλαδή είπε ξεκάθαρα:
Αυτό που έκαναν οι κατηγορούμενοι δεν το πραγματοποίησαν για προσωπικό όφελος, για βανδαλισμό ή για χουλιγκανισμό.
Το έκαναν για πολιτική διαμαρτυρία – και αυτό είναι ευγενές κίνητρο.
Είναι από τις σπάνιες φορές που η ελληνική “δικαιοσύνη” αναγνωρίζει ανοιχτά ότι η πολιτική πράξη δεν είναι έγκλημα, ακόμα κι όταν η εκάστοτε εξουσία θέλει να την ποινικοποιήσει. Είναι μια μικρή, αλλά σημαντική ρωγμή στο τείχος της καταστολής που χτίζεται τα τελευταία χρόνια: από τα πανεπιστημιακά «άβατα» μέχρι τα «άβατα» της Βουλής και της πλατείας Συντάγματος. (Ισως επειδή είναι τόσο προκλητικά αντισυνταγματικός αυτός ο νόμος που κάποιοι δικαστές προσπάθησαν να τηρήσουν κάποια προσχήματα).
Η απόφαση αυτή μπορεί να θεωρηθεί μια μικρή νίκη της λογικής και της συνταγματικής τάξης μέσα σε ένα δικαστήριο που θα μπορούσε να είναι πολύ πιο σκληρό.
Η κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι προστατεύει την «ιστορική μνήμη».
Στην πραγματικότητα, την τσιμεντώνει πίσω από κορδέλες και πρόστιμα, για να μην μπορεί κανείς να την αμφισβητήσει, να την τιμήσει ή να την διεκδικήσει με τον τρόπο του.
Η ιστορική μνήμη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός πρωθυπουργικού γραφείου.
Είναι δική μας – και θα την υπερασπιζόμαστε όπου κι αν χρειαστεί.
Στην τελική πάντως ισχύει αυτό που αναφέρει η νομική συμπαραστάτης των μελών του Ρουβίκωνα Αννυ Παπαρούσου:
“Η διά νόμου κατάργηση της πολιτικής και της ιστορικής μνήμης με επιπόλαια νομοθετήματα που επιχειρούν να ροκανίσουν τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ανορθολογική και θνησιγενής.”Η διά νόμου κατάργηση της πολιτικής και της ιστορικής μνήμης με επιπόλαια νομοθετήματα που επιχειρούν να ροκανίσουν τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ανορθολογική και θνησιγενής.
Η κοινωνία διατηρεί τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο”.
Αφήστε μια απάντηση