Αν μετά το κάστανο του Παϊσιου, δούμε τους Χριστιανούς να προσκυνούν και το καπέλο του Καποδίστρια, θα ζητήσουμε ακρόαση θεού και αλλαγή πλανήτη.

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Ο Γιάννης Σμαραγδής, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, αποκάλυψε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος του εκμυστηρεύτηκε πως υπάρχει πρόταση από το Άγιο Όρος για αγιοκατάταξη του Ιωάννη Καποδίστρια. Ο Λόγος; Γιατί «Έζησε και θυσιάστηκε ως άγιος».

Μάλιστα. Δεν θα μας κάνει καμία εντύπωση αν σύντομα οι πιστοί προσκυνούν εικόνες του “Κυβερνήτη” δίπλα στον Παΐσιο και τον Πορφύριο. Άλλωστε, η «λεκτική αγιογραφία» έχει ήδη γίνει από τον θεμελιωτή του νεοφασισμού στην Ελλάδα, τον Κώστα Πλεύρη, που έχει αφιερώσει ολόκληρο βιβλίο, και τηλεοπτικό χρόνο, στον «μεγάλο άνδρα», – τι σύμπτωση, έτσι;

Και δεν είναι η πρώτη φορά που η Ορθόδοξη Εκκλησία αγιοποιεί φιγούρες με… αμφιλεγόμενο (;) παρελθόν. Ο Άγιος Παΐσιος, για παράδειγμα, αυτός που η Παναγία του έδωσε προσωπικά ψωμί και σταφύλια, ενώ ο διάβολος τον σεβόταν βαθιά («Παΐσιε, ούτε ο Χριστός δεν μου έδωσε τέτοια απάντηση!»), αγιοκατατάχθηκε το 2015 εν μέσω θρησκοληπτικής φρενίτιδας.

Πριν από αυτόν, ο «άγιος» Κωνσταντίνος ο Μέγας, ο αυτοκράτορας που βαφτίστηκε στο νεκροκρέβατό του αφού πρώτα είχε σφάξει γυναίκα, γιο και ανίψια – αλλά hey, νομιμοποίησε τον Χριστιανισμό, οπότε όλα συγχωρούνται.

Όσο για την ταινία «Καποδίστριας»; Ο Σμαραγδής νιώθει δικαιωμένος από την εμπορική της επιτυχία: Ρεκόρ 15ετίας, πάνω από 145.000 εισιτήρια μόνο το πρώτο τετραήμερο, sold out παντού.

Σοβαρά τώρα; Με την ίδια λογική, ο ελληνικός λαός «δικαίωσε» τον Γκουσγκούνη επειδή οι πορνοταινίες του έκοβαν εκατομμύρια εισιτήρια τη δεκαετία του ’80. Ή τον ναζισμό όταν 400.000 ψήφισαν Χρυσή Αυγή; Ή τον Λεβέντη όταν έγινε αρχηγός κοινοβουλευτικής ομάδας; Ή τον Άδωνι που μέχρι σήμερα μαζεύει 65.000 ψήφους για τις κυβιστήσεις του;

Η μαζική προσέλευση δεν είναι δικαίωση – είναι σύμπτωμα. Σύμπτωμα μιας κοινωνίας που λαχταράει μεσσίες, θρησκοληψία, εθνικιστικό εξαιρετισμό και αγιογραφίες ιστορικών προσώπων. Όπως ακριβώς το έθεσε ο κριτικός κινηματογράφου Νίκος Τσαγκαράκης (η κριτική του οποίας λογοκρίθηκε από την εφημερίδα «Πατρίδα» του Ηρακλείου, γιατί προφανώς η αλήθεια καίει).

Στην τελική δεν είναι περίεργο να βλέπουμε δεκάδες χιλιάδες να συνωστίζονται για μια ταινία που παρουσιάζει τον Καποδίστρια σαν Χριστό-Μεσσία της Ελλάδας. Είναι η ίδια η ουσία του ελληνικού συντηρητισμού: θρησκεία + πατρίδα + εξιδανίκευση = μαζική αναισθησία απέναντι στην πραγματική ιστορία και τα πραγματικά προβλήματα.

ΥΓ: Αν ο Καποδίστριας γίνει άγιος, ετοιμαστείτε να βλέπουμε Χριστιανούς για προσκύνημα και στο… ιερό του καπέλο. Μετά το κάστανο του Παϊσίου, όλα πια είναι δυνατά.

.