Του   Γ.Γ.

Μπήκα στην διαδικασία και κατανάλωσα πολύ χρόνο, για να διαβάσω το πολυσέλιδο βούλευμα που εξέδωσε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας με το οποίο παραπέμπονται να δικαστούν οι δολοφόνοι του Ζακ Κωστόπουλου. 

Σύμφωνα μ’ αυτό κατηγορούμενοι είναι ο κοσμηματοπώλης, ο μεσίτης και 4 μπάτσοι για τον θάνατο του νεαρού ακτιβιστή τον Σεπτέμβρη του 2018 στην οδό Γλάδστωνος στην Ομόνοια.

Προφανώς νομικά δεν γνωρίζω, αλλά πιστεύω ότι μια στοιχειώδη λογική διαθέτω. Και βάση αυτής δεν μπορώ να μην εντοπίσω κάποιους συλλογιστικούς ακροβατισμούς των δικαστών οι οποίοι τους οδηγούν να αποδώσουν στους κατηγορουμένους την πολύ ελαφρύτερη κατηγορία της θανατηφόρας σωματικής βλάβης και όχι την βαρύτερη και αναμενόμενη από την πολιτική αγωγή του θύματος της ανθρωποκτονίας από πρόθεση.
(Οι δικηγόροι της οικογένεια του Ζακ έχουν δικαίωμα να ασκήσουν έφεση στο βούλευμα, κάτι που μάλλον, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας θα κάνουν).

Για την εν ψυχρώ δολοφονία, αυτού του νεαρού έχουμε κάνει ολόκληρο αφιέρωμα οπότε δεν θα αναφερθώ στα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν στον θάνατό του.
Επικεντρώνομαι σ’ αυτά που αναφέρει το βούλευμα για να ρίξει στα «μαλακά» τους κατηγορουμένους.

Αναγκαστικά οι δικαστές αναφέρονται στα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων, σύμφωνα µε τα οποία το θύμα δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ ούτε είχε κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. «Εισήλθε για άγνωστη αιτία» στο κοσμηματοπωλείο, μας γράφουν χωρίς κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα αφού -«η θύρα ήταν ανασφάλιστη από τον ιδιοκτήτη λόγω της ολιγόλεπτης απουσίας του από αυτό». Και επίσημα δηλαδή γίνονται θρύψαλα όλες οι σχετικές ανοησίες που είχαν ακουστεί και γραφτεί.

Και συνεχίζει το βούλευμα «Ο Κωστόπουλος ευρισκόμενος εμφανώς σε κατάσταση υπερδιέγερσης (…) µε τη χρήση πυροσβεστήρα που βρίσκονταν εντός του καταστήματος επιχείρησε τρεις φορές να θραύσει τη θύρα εισόδου µε σκοπό να εξέλθει, πλην όμως δεν τα κατάφερε, καθόσον, εξαιτίας της κατάστασης στην οποία βρίσκονταν, αδυνατούσε να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του».

Τι καταλαβαίνει κάποιος  απ’ αυτό; Ότι ο Ζακ διαπιστώνοντας ότι βρίσκεται παγιδευμένος, πανικοβάλλεται και προσπαθεί να βγει από το κοσμηματοπωλείο. Δεν απειλεί κανέναν και απεγνωσμένα ψάχνει τρόπο απ’ το μαγαζί που έχει εγκλωβιστεί.

Την ίδια στιγμή –σύμφωνα πάντα με το βούλευμα- ο κοσμηματοπώλης και ο μεσίτης «ευρισκόμενοι έξωθεν της βιτρίνας του καταστήματος  επιτέθηκαν κατά του Κωστόπουλου και του κατάφεραν λακτίσματα κυρίως στο κεφάλι, ενώ εκείνος βρισκόταν σκυμμένος ανάμεσα στην εσωτερική και εξωτερική γυάλινη βιτρίνα και προσπαθούσε να εξέλθει του καταστήματος».

Φέρτε την εικόνα μπροστά σας, όπως την περιγράφουν οι ίδιοι οι δικαστές. Ο Ζακ πεσμένος το έδαφος και τα καθάρματα να του φέρουν απανωτές κλωτσιές στο κεφάλι. 

Όταν όμως φτάνουν στην ποινική αποτίμηση της συμπεριφοράς των κατηγορουμένων κοσμηματοπώλη και μεσίτη, οι δικαστές, επιχειρούν κάποια λογικά άλματα που έναν απλό πολίτη τον αφήνουν άφωνο: «Οι κατηγορούμενοι µε πρόθεση επέφεραν στο θύμα σωματικές κακώσεις που μπορούσαν να του προκαλέσουν (όπως και πράγµατι συνέβη) κίνδυνο για τη ζωή του, ήτοι επικίνδυνες σωματικές βλάβες, το δε επελθόν αποτέλεσμα του θανάτου του οφείλεται σε συγκλίνουσα αµέλειά τους (παραυτουργία)». 
Εδώ είναι αυτό που λεν πόσα θες να μας τρελάνεις. Ακου «συγκλίνουσα αµέλεια», τα θανατηφόρα χτυπήματα στον Ζακ! 

Και το παρακάτω σκεπτικό του βουλεύματος είναι ακόμα ποιο εξοργιστικό αφού οι δικαστές που το συνέταξαν αναφέρουν ότι τόσο ο κοσμηματοπώλης όσο και ο μεσίτης «εν όψει της ηλικίας τους και της στοιχειώδους κοινωνικής εμπειρίας  που διέθεταν, είχαν τη δυνατότητα να προβλέψουν ότι η επίθεσή τους σε βάρος του Κωστόπουλου µε πλήγματα στη κεφαλή, ενόσω µάλλον διερχόταν από θραυσμένο υαλοπίνακα, μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του παθόντος, όμως από έλλειψη της προσήκουσας προσοχής, την οποία όφειλαν και μπορούσαν να καταβάλλουν, έδρασαν απερίσκεπτα και επιτέθηκαν κατά του παθόντος µη προβλέποντας το επελθόν αποτέλεσμα».

Τώρα, αλήθεια, μόνο σε μένα φαίνονται αδιανόητα αυτά που ισχυρίζονται οι δικαστές; 
Δεν είχαν την «προσήκουσα προσοχή», και «έδρασαν απερίσκεπτα», τα τομάρια που χτυπούσαν αλύπητα με κλωτσιές τον Ζακ στο κεφάλι προκαλώντας τον θάνατό του; 

Καταλήγουν, λοιπόν οι δικαστές να δεχθούν απόλυτα τους ισχυρισμούς των δολοφόνων.«Η βασική επιδίωξη (σ.σ.: κοσμηματοπώλη και μεσίτη) ήταν η παραμονή του Κωστόπουλου εντός του καταστήματος και η µη διαφυγή του προκειμένου να επιτευχθεί η σύλληψή του», μας γράφουν

Καταλήγουν, λοιπόν, τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου που συνέταξαν το βούλευμα, ότι αυτοί οι δυο «δεν προκύπτει ότι ήθελαν να προκαλέσουν τη βαριά σωματική βλάβη του θύματος, συνιστώµενη στο να περιάγουν αυτό σε κίνδυνο ζωής ή μόνιμης εγκεφαλικής βλάβης ή παράλυσης (…) έτι δε περισσότερο ότι ήθελαν, αποδέχθηκαν έστω ως ενδεχόµενο τον θάνατο του Κωστόπουλου». 
Εδώ ποια, οι δικαστές γρονθοκοπούν και την απλή λογικά, σε τέτοιο σημείο που πιστεύουμε ότι περιττεύει κάθε σχολιασμός.

Επίσης για τους δικαστές, η έλλειψη ανθρωποκτόνου δόλου «ισχύει κατά μείζονα λόγο και για τους κατηγορουμένους αστυνομικούς καθώς ουδέν στοιχείο δύναται να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί αποδέχθηκαν, έστω ως ενδεχόµενο, τον θάνατο του Κωστόπουλου…όμως από ελλειψη της προσήκουσας προσοχής, την οποία όφειλαν και μπορούσαν να καταβάλλουν, έδρασαν µε υπερβάλλοντα ζήλο (…) µη προβλέποντας το επελθέν αποτέλεσμα».

Και καταλήγει το βούλευμα: «Ως εκ τούτου, η συμπεριφορά απάντων των κατηγορουμένων συνιστά περίπτωση θανατηφόρας σωματικής βλάβης, αδίκημα άλλωστε για το οποίο ασκήθηκε σε βάρος τους ποινική δίωξη».
Ολο αυτό το σκεπτικό που επικαλούνται οι δικαστές τουΣυμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθήνας, μόνο σε μένα προκαλεί κατάγματα στην νοημοσύνη μου;