Γράφει ο mitsos175
«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) έκρινε ότι η Ελλάδα παραβίασε το δικαίωμα πρόσβασης της Εκκλησίας της Ελλάδος σε δίκαιη δίκη (right to a fair hearing), σε υπόθεση που αφορούσε στη διεκδίκηση έκτασης 31,9 στρεμμάτων…»
Η Ελλάδα παραβίασε δικαίωμα της Εκκλησίας! Η Ελλάδα της θεοκρατίας, της τόσο στενής ένωσης παρακράτους (κράτος δεν γίναμε ποτέ) – Εκκλησίας ΑΕ! Η Ελλάδα; Πλάκα κάνουν.
«Η απόφαση, που εκδόθηκε σήμερα, 21 Ιανουαρίου 2025, υπογραμμίζει ότι οι διαδικαστικές απαιτήσεις των ελληνικών δικαστηρίων για την προσκόμιση πιστοποιητικού πληρωμής φόρου (ΕΝΦΙΑ) εμπόδισαν την Εκκλησία της Ελλάδος να ασκήσει αποτελεσματικά το δικαίωμά της να εξεταστεί η υπόθεσή της.
Η υπόθεση αφορούσε σε έκταση 31,9 στρεμμάτων που είχε δωρηθεί από την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη στο Ελληνικό Δημόσιο το 1978, υπό την προϋπόθεση ότι η θα αξιοποιούταν για την κατασκευή νοσοκομείου». (Περισσότερα εδώ).
Τι να σχολιάσω; Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα έπρεπε να δείξει παρόμοια ευαισθησία στους ανθρώπους που το Ελληνικό παρακράτος (είπαμε, κράτος δεν γίναμε ποτέ) πετάει στο δρόμο εξ’ αιτίας των Μνημονίων της ΕΕ.
Όσο για την Εκκλησία έδειξε ακόμα μια φορά ποιος είναι τ’ αφεντικό…
***
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλω να αναφερθώ σε αυτήν τη λεγόμενη εκκλησιαστική περιουσία. Έχετε σκεφθεί ότι αυτή η εκκλησιαστική περιουσία προέκυψε ως ιδιοκτησία της Εκκλησίας με την αναγνώριση από τους Οθωμανούς αμέσως μετά την άλωση της Πόλης, ότι αυτή η περιουσία ανήκει στην Εκκλησία και στις μονές, το αναγνωρίζει το Οθωμανικό Κράτος, η Οθωμανική Αυτοκρατορία για να επακολουθήσουν εν συνεχεία και άλλες πράξεις, σιγίλια, φιρμάνια και άλλα συναφή τα οποία –ακούστε- διαμόρφωσαν τίτλους ιδιοκτησίας!
Και όχι μόνο αυτό, η εκκλησιαστική περιουσία μεγεθύνθηκε διότι οι υποταγμένοι οι υπό κατοχήν Έλληνες, έσπευδαν να μεταβιβάσουν την περιουσία τους στην Εκκλησία και στις μονές προκειμένου να διατηρηθεί η ιδιοκτησία έστω στο όνομα της Εκκλησίας ή της μονής και με την υπόσχεση άμεσα ή έμμεσα διατυπωμένη «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά σας θάναι», διότι όταν ελευθερωθεί το Γένος η Εκκλησία θα αποδώσει τις περιουσίες στους ‘Ελληνες πολίτες οι οποίοι την μεταβίβασαν προκειμένου να την γλιτώσουν από τους Οθωμανούς.
Και ετέθη αυτό το ζήτημα έντονα το 1920 και υπήρξαν γνωμοδοτήσεις, ενθυμούμαι τους Στρέϊτ, του Ρακτιβάν, αλλά και του Ελευθεριάδη η οποία ήταν αντίπαλη προς τις γνωμοδοτήσεις του Ρακτιβάν και του Στρέιτ και εθεωρήθησαν ότι αυτές οι ακίνητες περιουσίες –προσέξτε- δεν αποτελούν λεία πολέμου (!) διότι μέσα στη διάρκεια της σκλαβιάς των τετρακοσίων ετών δεν είχε θιγεί το ιδιοκτησιακό δικαίωμα της Εκκλησίας ή και των μονών.
Και τα λέω αυτά αγαπητοί συνάδελφοι, όχι για να αναδράμουμε σε ένα παρελθόν, αλλά για να διαπιστώσουμε ποια και πόση είναι αυτή η εγκυρότητα της εκκλησιαστικής περιουσίας και ποιος μπορεί με βάση αυτά τα στοιχεία να υποστηρίζει «κρατηθείτε μακριά από τον έλεγχο της εκκλησιαστικής περιουσίας, διότι αποτελεί βλάσφημο ενέργεια, βλάσφημο πράξη, πράξη η οποία αντιστρατεύεται την Εκκλησία!».
Από τα πρακτικά της βουλής στις 06/11/2008, απόσπασμα από ομιλία του Φώτη Κουβέλη
0 Comments