13 Δεκέμβρη 1990: Όταν ο Μητσοτάκης έβαλε χειροπέδες στον Τύπο

Έχει τη σημασία του να θυμόμαστε τι συνέβη σαν σήμερα, 13 Δεκέμβρη 1990. Όχι από ιστορική νοσταλγία, αλλά γιατί πρόκειται για ένα γεγονός που φωτίζει με ωμή καθαρότητα το DNA της δεξιάς εξουσίας στην Ελλάδα. Ένα γεγονός που έγινε με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού.

Η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ακόμη «πέτσινα πακέτα» και θεσμικές εξαγορές συνειδήσεων, κατέφυγε στον ωμό αυταρχισμό για να φιμώσει τον αντιπολιτευόμενο Τύπο. Ψήφισε τον νόμο 1916/1990, έναν καθαρόαιμο νόμο φίμωσης, που απαγόρευε τη δημοσίευση προκηρύξεων της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», προβλέποντας βαριές ποινές φυλάκισης όχι μόνο για τους συντάκτες, αλλά και για τα διοικητικά στελέχη των εφημερίδων.

Λίγες μόλις ημέρες μετά την ψήφιση του νόμου, στα μέσα Δεκέμβρη, επτά εφημερίδες αρνήθηκαν να υποταχθούν στον κυβερνητικό φετφά και δημοσίευσαν προκήρυξη της «17 Νοέμβρη», με την οποία η οργάνωση αναλάμβανε την ευθύνη για την επίθεση με ρουκέτες στα γραφεία της ΕΟΚ στην Αθήνα.

Η απάντηση του κράτους ήταν άμεση και εκδικητική. Επικαλούμενος τον νόμο Μητσοτάκη, εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη και στις 7 Ιουνίου 1991 συνελήφθησαν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων. Πρόκειται για τους:

• Σεραφείμ Φυντανίδη (Ελευθεροτυπία)
• Χρήστο Θεοχαράτο (Έθνος)
• Δημήτρη Μαρούδα (Νίκη)
• Κώστα Κοντοπάνο (Αυριανή)
• Κώστα Γερονικολό (Δημοκρατικός Λόγος)
• Σπύρο Καρατζαφέρη (48 Ώρες)
• Κώστα Παπαϊωάννου (Ποντίκι)

Οι δημοσιογράφοι μεταφέρθηκαν με κλούβα στο κτήριο της Υποδιεύθυνσης Μεταγωγών Αθηνών, για να περάσουν τη νύχτα υπό κράτηση — μια εικόνα που παραπέμπει σε σκοτεινές εποχές για τη δημοκρατία.

Η είδηση των συλλήψεων προκάλεσε αυθόρμητη λαϊκή κινητοποίηση. Κόσμος συγκεντρώθηκε για να εκφράσει την αλληλεγγύη του, φτάνοντας στο σημείο να κλείσουν και τα δύο ρεύματα της Εθνικής Οδού, προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος.

Το δικαστήριο καταδίκασε τους κατηγορούμενους σε ποινές φυλάκισης από 5 έως 10 μήνες. Οι καταδικασθέντες αρνήθηκαν να ασκήσουν έφεση, καταγγέλλοντας ευθέως παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη Δικαιοσύνη και αντιλήψεις άλλων, αυταρχικών εποχών.

Οι δημοσιογράφοι οδηγήθηκαν στη φυλακή, γεγονός που πυροδότησε πρωτοφανές κύμα αλληλεγγύης. Προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και ελληνικές και διεθνείς δημοσιογραφικές οργανώσεις, κατήγγειλαν τη φίμωση του Τύπου και την κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών ελευθεριών.

Τελικά, οι εκδότες–δημοσιογράφοι έμειναν 13 ημέρες στη φυλακή, καθώς οι ποινές τους εξαγοράστηκαν από τις Ενώσεις Ιδιοκτητών και Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.

Ο τρομονόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη καταργήθηκε το 1993. Όχι επειδή άλλαξαν οι αντιλήψεις, αλλά επειδή οι συσχετισμοί το επέβαλαν.

Και σήμερα, ας αναρωτηθούμε:
θα επιχειρηθεί κάτι ανάλογο από τον υιό του «εφιάλτη της δημοκρατίας»;
Έναν υιό στον οποίο ο «σοφός» ελληνικός λαός ανέθεσε, για άλλη μια φορά, την τύχη της δημοκρατίας και των ελευθεριών του.