Με μια φωτοσύνθεση, χρήστης του διαδικτύου, σατιρίζει την προσπάθεια κυβερνητικών παπαγάλων να μας πείσουν ότι ο ελληνικός λαός ευημερεί, αφού τις μέρες των γιορτών έχει αυξημένη κίνηση σε εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης.
Στην φώτο βλέπουμε ένα στιγμιότυπο από την Αθήνα, του χειμώνα του 1942. Κάποια καφέ και εστιατόρια είναι γεμάτα. Οι Γερμανοί αξιωματικοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους τρώνε, πίνουν, καπνίζουν και γελούν, την ώρα που ο λαός λιμοκτονεί.
Την ίδια στιγμή βασιλεύει πείνα, μαζικός θάνατος. Δεκάδες χιλιάδες πέθαναν από πείνα στους δρόμους της Αθήνας – παιδιά σκελετωμένα, οικογένειες που έψαχναν στα σκουπίδια για λίγα ψίχουλα.
Κι όμως, Αν τότε υπήρχαν κυβερνητικά παπαγαλάκια και τηλεοπτικά πάνελ, θα μας έλεγαν πιθανότατα ότι «η αγορά κινείται» και ότι «η πόλη δείχνει σημάδια κανονικότητας».
Η φωτογραφία αυτή δεν είναι απλώς ιστορικό ντοκουμέντο. Είναι καθρέφτης. Γιατί σήμερα, ο ίδιος μηχανισμός προπαγάνδας επιχειρεί να μας πείσει ότι ο λαός ευημερεί, επειδή τις γιορτές αυξήθηκε η κίνηση στα εστιατόρια, στα μπαρ και στα κέντρα διασκέδασης. Όπως τότε, έτσι και τώρα, η εικόνα χρησιμοποιείται για να αποκρύψει την πραγματικότητα.
Όπως στην Κατοχή, έτσι και σήμερα, δεν τρώνε όλοι στο ίδιο τραπέζι. Η γεμάτη βιτρίνα δεν σημαίνει γεμάτο στομάχι για την κοινωνία. Το ότι κάποια νυχτερινά μαγαζιά γεμίζουν σημαίνει απλώς ότι κάποιοι μπορούν ακόμη να καταναλώνουν, ενώ οι πολλοί επιβιώνουν.
Η «ευημερία» που μας παρουσιάζουν είναι εικονική. Είναι η ευημερία των στατιστικών, των δελτίων ειδήσεων και των κυβερνητικών αφηγημάτων. Όχι των εργατών, των ανέργων, των συνταξιούχων, των φτωχών.
Και όπως τότε, έτσι και τώρα, η πραγματικότητα δεν κρύβεται πίσω από γεμάτα τραπέζια. Κρύβεται πίσω από άδειες ζωές.
0 Comments