Του Γ.Γ
Υπάρχουν στιγμές που μια και μόνο φράση συμπυκνώνει ολόκληρη την παρακμή του αστικού πολιτικού συστήματος. Στο σημερινό παραπολιτικό σχόλιο του Σταύρου Παπαντωνίου στην Καθημερινή, διαβάζουμε ότι στο Μέγαρο Μαξίμου εξετάζουν την αξιοποίηση του πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου ως υποψήφιου βουλευτή Επικρατείας. Και η περιγραφή ολοκληρώνεται με την εξής αποκαλυπτική πρόταση: «Όπως γίνεται κατά τη μεταγραφική περίοδο με τους παίκτες».
Να, λοιπόν, πώς αντιλαμβάνεται το ίδιο το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο τη λειτουργία της εξουσίας. Οι στρατηγοί, οι βουλευτές, τα στελέχη, οι «άριστοι», αντιμετωπίζονται σαν ποδοσφαιριστές που αλλάζουν ομάδα ανάλογα με το καλύτερο συμβόλαιο και τις πιο δελεαστικές προσφορές. Δεν υπάρχουν πολιτικές αρχές, ιδεολογικές δεσμεύσεις ή κοινωνική λογοδοσία. Υπάρχουν μόνο διαπραγματεύσεις, ισορροπίες, μεταγραφές και… ενισχυμένες προσφορές.
Δεν πρόκειται απλώς για μια ατυχή παρομοίωση. Είναι η πιο ειλικρινής περιγραφή της αστικής πολιτικής ζωής. Ένα σύστημα όπου οι μηχανισμοί της εξουσίας ανακυκλώνουν πρόσωπα από τον στρατό, τις επιχειρήσεις, τα υπουργεία και τα κομματικά επιτελεία σαν να πρόκειται για ρόστερ ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα της διαχείρισης του ίδιου αντιλαϊκού μοντέλου.
Και ύστερα απορούν γιατί η κοινωνία απαξιώνει την πολιτική. Πώς να μην την απαξιώνει, όταν οι ίδιοι τη μετατρέπουν σε χρηματιστήριο προσώπων και σε ποδοσφαιρική μεταγραφική αγορά; Όταν η εξουσία αντιμετωπίζεται ως επαγγελματική καριέρα και όχι ως πεδίο κοινωνικής ευθύνης, η δημοκρατία εκφυλίζεται σε ένα παιχνίδι παρασκηνίου, όπου αλλάζουν οι φανέλες, αλλά η ομάδα της εξουσίας παραμένει πάντα η ίδια.
0 Comments