Ο σάλος ανάγκασε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί. Αποκαλυπτικό, όμως, είναι και το πώς έφτασε η υπόθεση στη δημοσιότητα: όχι από κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης, αλλά από τα συνδικαλιστικά όργανα των δικηγόρων.

Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει πίσω στην προσπάθειά της να θεσπίσει μια ακόμη ευνοϊκή ρύθμιση για τράπεζες και funds, αυτή τη φορά σχετικά με την ταχύτατη προώθηση κατασχέσεων και πλειστηριασμών σε βάρος οφειλετών.

Η επίμαχη διάταξη, που εντάχθηκε στο νομοθετικό πλαίσιο για τις ρυθμίσεις χρεών, άνοιγε τον δρόμο για την επιτάχυνση των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης, παρακάμπτοντας κρίσιμες δικαστικές διαδικασίες, όπως η έκδοση διαταγής πληρωμής. Με άλλα λόγια, επιχειρήθηκε να διευκολυνθούν ακόμη περισσότερο οι μηχανισμοί είσπραξης των τραπεζών και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, σε βάρος ανθρώπων που βρίσκονται ήδη σε οικονομική ασφυξία.

Μόνο που αυτή τη φορά ο σχεδιασμός δεν πέρασε απαρατήρητος. Μετά τις αντιδράσεις και τον θόρυβο που προκλήθηκε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί. Και εδώ βρίσκεται μια λεπτομέρεια που αξίζει να σταθούμε ιδιαίτερα.

Ποιος αποκάλυψε την υπόθεση; Όχι κάποιο από τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης. Όχι κάποια οργανωμένη πολιτική πρωτοβουλία που να έφερε στο προσκήνιο μια ρύθμιση με σοβαρές συνέπειες για χιλιάδες δανειολήπτες. Η αποκάλυψη ήρθε από τη Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων και τη δημόσια παρέμβαση του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Ανδρέα Κουτσόλαμπρου, ο οποίος χαρακτήρισε τη ρύθμιση «απαράδεκτη».

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς: αν δεν είχαν παρέμβει οι δικηγορικοί σύλλογοι, θα είχε πάρει κανείς χαμπάρι τι ετοιμαζόταν να περάσει;

Η αντιπολίτευση δεν κρίνεται μόνο από τις καταγγελίες που κάνει στη Βουλή, τις ανακοινώσεις που εκδίδει ή τις τηλεοπτικές εμφανίσεις των στελεχών της. Κρίνεται και από το αν μπορεί να εντοπίζει έγκαιρα τις αντιλαϊκές μεθοδεύσεις, να ενημερώνει την κοινωνία και να οργανώνει ουσιαστική αντίσταση. Κι όταν μια τόσο σοβαρή υπόθεση αναδεικνύεται πρωτίστως χάρη στην παρέμβαση των δικηγορικών συλλόγων, το ερώτημα για την αποτελεσματικότητα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης είναι αναπόφευκτο.

Η κυβερνητική υποχώρηση έγινε αναγκαστικά. Μένει το πικρό συμπέρασμα: μια κυβέρνηση που δοκιμάζει να διευκολύνει ακόμη περισσότερο τους μηχανισμούς είσπραξης τραπεζών και funds και μια αντιπολίτευση που δεν πρωτοστατεί στην αποκάλυψη μιας τέτοιας μεθόδευσης.

Τι να πει κανείς; Έχουμε και την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση που μας αξίζει…

Β.