Η προσπάθεια των κυρίαρχων κύκλων και των μιντιακών τους οργάνων να παρουσιάσουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο ως «υπερκομματικό σωτήρα» και «πρόσωπο κοινής αποδοχής» προσκρούει σε έναν ανυπέρβλητο τοίχο: τη συλλογική μνήμη της εργατικής τάξης. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν είναι χθεσινός στην πολιτική σκηνή· αντίθετα, αποτελεί έναν από τους πιο μπαρουτοκαπνισμένους αρχιτέκτονες της αστικής διαχείρισης, με ένα βαρύ, διαχρονικό ιστορικό προστασίας των συμφερόντων του κεφαλαίου και συγκάλυψης των σκανδάλων του πολιτικού κατεστημένου.

Όταν το σύστημα τον ανασύρει σήμερα από την αποστρατεία, «ξεχνά» σκόπιμα τις πιο μαύρες σελίδες της θητείας του. Όμως, οι εργαζόμενοι θυμούνται πολύ καλά τα έργα και τις ημέρες ενός πολιτικού που λειτούργησε ως η απόλυτη πολιτική ασπίδα του συστήματος.

Η «διαχρονική αξιοπιστία» της συγκάλυψης

Το πολιτικό DNA του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γραμμή «δεν προκύπτει κανένα στοιχείο» κάθε φορά που το αστικό πολιτικό προσωπικό βρίσκεται έκθετο:

• Το 2005, έσπευδε να δηλώσει με απόλυτη βεβαιότητα πως «δεν προκύπτει κανένα στοιχείο πιθανής τέλεσης ποινικού αδικήματος» για τους Άκη Τσοχατζόπουλο και Γιάννο Παπαντωνίου στην υπόθεση των εξοπλιστικών. Η ίδια η ιστορία και οι μετέπειτα καταδίκες τον διέψευσαν πανηγυρικά, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της πολιτικής κάλυψης.

• Το 2018, με την ίδια ακριβώς ευκολία, έβγαινε μπροστά για να ξεπλύνει το πολιτικό προσωπικό στην υπόθεση Novartis, κάνοντας λόγο για «ανυπαρξία αποδεικτικού υλικού για τίποτα».

Πρόκειται για μια σταθερή, διαχρονική στάση προστασίας του αστικού μπλοκ εξουσίας, όπου τα σκάνδαλα των πολυεθνικών και των πολιτικών τους υπαλλήλων βαφτίζονται «σκευωρίες».

Υποβρύχια που γέρνουν και ασυλία στο ξένο κεφάλαιο

Η θητεία του στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας άφησε πίσω της μνημειώδη δείγματα διαχείρισης προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων:

• Το σκάνδαλο των γερμανικών υποβρυχίων: Παρέλαβε το περίφημο υποβρύχιο «Παπανικολής» που έγερνε –το οποίο οι προκάτοχοί του αρνούνταν να παραλάβουν– και προχώρησε στην παραγγελία και προπληρωμή ακόμα δύο υποβρυχίων από την ίδια γερμανική εταιρεία.

• Νομοθετική ασυλία στους Γερμανούς: Φιλοτέχνησε και πέρασε από τη Βουλή ειδικές τροπολογίες που αμνήστευαν τους Γερμανούς βιομηχάνους για φορολογικές παραβάσεις, ακόμα και για αυτές που θα εντοπίζονταν στο μέλλον. Μια καθαρή προσφορά υπηρεσιών στο ξένο κεφάλαιο, την ώρα που ο λαός γονατούσε από τη μνημονιακή φοροκαταιγίδα.

Η «ξεχασμένη» λίστα στο συρτάρι

Δεν μπορεί φυσικά να απαλειφθεί από την ιστορία η παροιμιώδης «αμέλεια» με την οποία διαχειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ. Την ώρα που οι εφορίες κυνηγούσαν τον μεροκαματιάρη για λίγα ευρώ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος κρατούσε το USB με τα ονόματα των μεγαλοκαταθετών της εγχώριας μπουρζουαζίας ξεχασμένο στο συρτάρι του για δύο ολόκληρα χρόνια.

Αυτή η υποτιθέμενη «ξεχασιά» δεν ήταν παρά η συνειδητή πολιτική επιλογή προστασίας της οικονομικής ολιγαρχίας από τον έλεγχο, την ίδια στιγμή που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ τσάκιζαν τις ζωές των εργαζομένων.

Καμία αυταπάτη, καμία ανοχή

Το σύστημα επιχειρεί σήμερα να κάνει ένα ολικό «λίφτινγκ» στο πολιτικό προσωπικό που χρεοκόπησε τη χώρα, παρουσιάζοντας τους παλιούς αρχιτέκτονες της καταστροφής ως εγγυητές της σταθερότητας. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει δώσει εδώ και δεκαετίες τα διαπιστευτήριά του στην άρχουσα τάξη, την ΕΕ και το μεγάλο κεφάλαιο. Ο λαός δεν έχει ανάγκη από τις παλιές, σκουριασμένες εφεδρείες της διαπλοκής. Η διέξοδος βρίσκεται στη σύγκρουση με αυτή την πολιτική, όχι στην ανακύκλωση των διαχειριστών της.