Σε συνέντευξή που παραχώρησε στις 22/9, ο στρατιωτικός διοικητής της ομάδας πολιτοφυλακής “Prizrak” (Φάντασμα ή Ghost Brigade στ’ αγγλικά), Alexei Mozgovoi, χαρακτήρισε τον πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία ως καθαρά ταξικό. Το τάγμα Prizrak πολεμάει στην επαρχία του Λουγκάνσκ έχοντας πάνω από 1.000 εθελοντές-στρατιώτες στις τάξεις του. Παραθέτουμε μεταφρασμένο το συγκεκριμένο χωρίο της συνέντευξής του:

Δημοσιογράφος: Πείτε μας, σ’ εσάς, στην ταξιαρχία σας, υπάρχουν εθνικά Ουκρανοί;

Μοζγκοβόι: Είναι η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία είναι εθνικά Ουκρανοί. Υπάρχουν εθελοντές απ’ τη Ρωσία, τη Βουλγαρία γενικά τις σλαβικές χώρες, την Τσεχία, τη Σλοβακία αλλά η πλειοψηφία είναι εθνικά Ουκρανοί”

Δημ: Από την πλευρά της κυβέρνησης της Ουκρανίας ακούγεται συνεχώς η άποψη ότι πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, βασικά, ότι η Ρωσία επιτέθηκε στην Ουκρανία. Πώς οι ίδιοι οι πολεμιστές, ιδιαίτερα οι ουκρανικής εθνικότητας αναφέρονται σ’ αυτόν τον πόλεμο, πώς τον εκλαμβάνουν;

 Μοζγκοβόι: Αυτό που είναι χαρακτηριστικό είναι ότι αυτός ο πόλεμος δεν είναι εθνικός κι αυτός ο πόλεμος, να το πω κι έτσι, δεν είναι της κυβέρνησης και ας πούμε των εισβολέων, των τρομοκρατών. Αυτός είναι ένας πόλεμος καθαρά ταξικός. Ο ταξικός πόλεμος που δεν τελείωσε το 1917… Το αντίθετο θα έλεγα δηλαδή. Όταν κάποιος απ’ τα κουρέλια πάει στα πλούτη γρήγορα ξεχνάει ο,τιδηποτε έχει να κάνει με την τιμή. Θα ‘ταν καλύτερο να μην υπήρχε τίποτα το ’17 απ’ ότι τώρα που μας εξουσιάζουν αυτοί οι “κύριοι” που μέχρι χθες ήταν στις λάσπες. Σήμερα όμως είναι πρίγκηπες.

Συμπληρωματικά, ο Μοζγκοβόι είναι γεννημένος στην επαρχία του Λουγκάνσκ το 1975. Ξεκίνησε να εργάζεται ως μουσικός και αργότερα υπηρέτησε στο στρατό με συμβόλαιο. Είναι από τους στρατιωτικούς διοικητές που θεωρούν ότι η εξέγερση πρέπει να επεκταθεί και στην υπόλοιπη Ουκρανία αλλιώς δεν θα καταφέρει να πετύχει τους αντι-ολιγαρχικούς στόχους της. Θεωρεί ότι ο περιορισμός της εξέγερσης στο Ντονμπάς την καταδικάζει πολιτικά, όπως και οι ξεχωριστές δημοκρατίες Λουγκάνσκ-Ντονιέτσκ. Πριν δύο μέρες με δική του πρωτοβουλία, έγινε σύσκεψη όλων των “οπλαρχηγών” στο Λουγκάνσκ για τη δημιουργία κοινού κέντρου επιχειρήσεων της Νοβορόσια. Ο Μοζγκοβόι απέρριψε απ’ την πρώτη στιγμή την εκεχειρία του Μινσκ μιλώντας για “5η φάλαγγα” στις τάξεις των εξεγερμένων του Ντονμπάς κι αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για εμπλοκή ολιγαρχών στο σχέδιο “ειρήνευσης”. Πρόσφατα με δημόσιο βίντεό του στράφηκε εναντίον των εκλογών που έχουν προγραμματιστεί στις 2 Νοέμβρη στο Ντονμπάς υποστηρίζοντας πως ο πόλεμος εκ των πραγμάτων συνεχίζεται, η εκεχειρία είναι εικονική, ο ουκρανικός στρατός ετοιμάζεται για την τελική του επίθεση και σ’ αυτό το πλαίσιο, με εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και επιστρατευμένους οι εκλογές θα είναι απλά μια φαρσοκωμωδία νομιμοποίησης της εξουσίας κάποιων που ο ίδιος θεωρεί “5η φάλαγγα”.
Πολιτικά ο Μοζγκοβόι υποστηρίζει ένα μίγμα πανσλαβιστικών, φιλορωσικών αντιλήψεων μαζί με αντιολιγαρχικές ιδέες περί κοινωνικής δικαιοσύνης. Απ’ την έναρξη του πολέμου και μετά παρατηρείται μία πολιτική ριζοσπαστικοποίηση του λόγου του.

Εμείς σε κάθε περίπτωση παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις πολιτικές εξελίξεις στο στρατόπεδο των εξεγερμένων του Ντονμπάς χωρίς να εξιδανικεύουμε πρόσωπα και καταστάσεις. Πρόσφατα ο Μοζγκοβόι και κυρίως ο Στρελκόφ (οι δύο κύριοι εκπρόσωποι της γραμμής μη-συμφιλίωσης με την κυβέρνηση του Κιέβου) δέχτηκαν κριτική εξ αριστερών απ’ τον γραμματέα του ρωσικού κομμουνιστικού κόμματος ΚΕΚΡ, Βίκτορ Τιούλκιν. Στο άρθρο του τελευταίου αναγνωρίζονται κάποια προοδευτικά, ριζοσπαστικά στοιχεία στον λόγο τους (κυρίως στου Μοζγκοβόι) αλλά τους γίνεται κριτική για τις αυταπάτες και την αμέριστη εμπιστοσύνη που δείχνουν στον Πούτιν.
Ο Τιούλκιν στην τοποθέτησή του αναγνωρίζει στον λόγο του Μοζγκοβόι τα παρακάτω ντε φάκτο προοδευτικά στοιχεία: Πρώτον, ότι δε γίνεται να είσαι “ολίγον έγκυος” και να μισο-αντιμετωπίσεις το ναζισμό. Πρέπει να τον εκριζώσεις. Δεύτερον, ότι απ’ τον φασισμό δε γίνεται να απομονωθείς, ούτε να συνυπάρξεις μαζί του ειδικά στα πλαίσια ενός ενιαίου κράτους. Τρίτον, ότι ο αντιφασιστικός αγώνας μπορεί μόνο να είναι επιθετικός, όχι αμυντικός. Τέταρτον, η επιθετική στρατηγική απαιτεί να ξεφορτωθούμε τον φασισμό σε όλη την Ουκρανία και όχι μόνο σε ένα μέρος της. Αν το Κίεβο διεξάγει έναν εμφύλιο πόλεμο για την ενότητα της Ουκρανίας, υπό την αντι-Ρωσική σημαία, τότε και η Ανατολική Ουκρανία θα πρέπει να διεξάγει έναν πόλεμο για την ενότητα της Ουκρανίας υπό την αντι-ολιγαρχική σημαία. Η αντικειμενική προϋπόθεση για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος είναι να ξεπεραστεί η λογική του εθνικά αμυντικού-Ρωσικού πολέμου και να υιοθετηθεί η λογική του επιθετικού ταξικού πολέμου.

Η παρέμβαση του Τιούλκιν καταλήγει στο ότι αν και οι φιλορωσικές αυταπάτες των μαχητών του Ντονμπάς είναι ως ένα βαθμό κατανοητές λόγω της δύσκολης θέσης τους και του επιθετικού εθνικισμού της ουκρανικής κυβέρνησης, η μόνη λύση για το ξεπέρασμα των εθνικών συγκρούσεων στον πρώην σοβιετικό χώρο είναι η λενινισιτκή τακτική του κοινού αγώνα Ρώσων, Ουκρανών και άλλων λαών εναντίον των ολιγαρχών. (όλο το άρθρο, στα ρωσικά,  μπορεί να βρεθεί εδώ: http://www.rotfront.su/?p=7620)

Σημειώνουμε, τέλος, πως το ρωσικό ΚΕΚΡ (αδελφό κόμμα του ΚΚΕ, υποστηρίζει πλήρως τον αγώνα στο Ντονμπάς, συμμετείχε στο Αντιφασιστικό Καραβάνι, έχει κακές σχέσεις με το ΚΚΡΟ του Ζιουγκάνοφ) με χθεσινό του κείμενο εμφανίστηκε επιφυλακτικό έως εχθρικό στη δημιουργία του ΚΚ Ντονιέτσκ θεωρώντας πως πρόκειται να παίξει νομιμοποιητικό ρόλο για τις δυνάμεις συμβιβασμού μεταξύ Ντονμπάς και Κιέβου.

Πηγή: solidarityantifascistukraine.wordpress.com