Πηγή: Κώστας Βαξεβάνης – “Κουτί της Πανδώρας”

Κανένας νομίζω Έλληνας δεν κατάλαβε στη συζήτηση στη Βουλή, αυτή την ανωτερότητα και το άρωμα διανόησης που πρέπει να έχει ένας νέος άνθρωπος με τόσα πτυχία. Τώρα θα μου πείτε και ο Γιώργος ο Παπανδρέου πτυχία Χάρβαρντ είχε, και ο Αντώνης ο Σαμαράς και ο Αλογοσκούφης και ο Στουρνάρας και όλοι αυτοί που τα πτυχία τους έγιναν το περιτύλιγμα για τις πιο καταστροφικές πολιτικές για τη χώρα.

Τώρα θα μου ξαναπείτε πως άμα είσαι γιος του Μητσοτάκη και άμα πληρώνεις 50.000 το χρόνο, και στο Χάρβαρντ μπαίνεις και στο Γέιλ και όπου θες. Και θα μου ξαναπείτε (τρις) πως αν ένας απόφοιτος του Χάρβαρντ, μπερδεύει μέσα στη Βουλή το Ρουσώ με το Μοντεσκιέ, τότε πρέπει να ζητήσει ο πατέρας του πίσω τα λεφτά από το Χάρβαρντ και να παραδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο όλους του μισθούς που πήρε ως κρατικοδίαιτος υπάλληλος της Τράπεζας επειδή ήταν στο… Χάρβαρντ.

Γιατί να τα λέμε και αυτά, όποιος έχει τα πτυχία στίβα και ταπετσαρία στον τοίχο, πάει στη ρημάδα την ελεύθερη αγορά που τόσο επικαλούνται αλλά καθόλου δεν εμπιστεύονται να δουλέψει και να προκόψει, δεν μπαίνει σε Τράπεζες οικείων και φιλικών συμφερόντων.

Για να ξαναγυρίσουμε λοιπόν στο τι κάνει στη Βουλή ένας πολιτικός με πτυχία, αντί να γελοιοποιείται , σηκώνεται και αναλύει το πώς η διαφθορά και η διαπλοκή εμποδίζει την επιχειρηματικότητα και χτυπάει την πραγματική Οικονομία. Παραθέτει παραδείγματα (αυτό των καναλιών είναι σίγουρα πολύ καλό) για το πώς διαμορφώνεται αυτή η διαπλοκή και στο τέλος προτείνει μέτρα για τον έλεγχό της. Ο Μητσοτάκης δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά. Δεν ξέρω αν φοβήθηκε πως έτσι θα φωτογράφιζε την ίδια την οικογένειά του και την ιστορία της, ή αν δεν έχει καμιά πραγματική γνώση πίσω από αυτό που ονομάζεται πτυχία.

Αντιθέτως ανέβηκε στο βήμα, έκανε με τα δάκτυλά του αυτό το ρόμβο που συνηθίζει και η Μέρκελ και κατέφυγε όλο αμηχανία σε λυκειακούς αστεϊσμούς και λογοπαίγνια χωρίς έμπνευση . Κατά μία έννοια ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τα τόσα πτυχία, ήταν μια άλλη έκδοση Θεοδωράκη που για να είναι αυτό που είναι δεν χρειάζεται πτυχία. Δεν ξέρω αν η στάση Μητσοτάκη είναι μια προσωπική έμπνευση και συνταγή ή μια αποτυχημένη διαχείριση της επικοινωνιακής του ομάδας. Ακριβώς επειδή η υπερτιμημένη μιντιακή αφήγηση απαιτεί έναν Μητσοτάκη Αντιτσίπρα, ο αρχηγός της ΝΔ, πιέζεται για να μετατραπεί άμεσα από κολεγιόπαιδο που μεγάλωσε στα πούπουλα σε λαϊκό αγωνιστή που ανησυχεί για την κατάσταση. Και το πρόβλημα δεν είναι πως γρήγορα αποκαλύπτεται πως δεν ξέρει πού πέφτουν οι εργατικές κατοικίες όπως του είπε ο Τσίπρας, αλλά πως θυμίζει συνεχώς με τον τρόπο αυτό πως η κατάσταση την οποία περιγράφει προέκυψε από διακυβέρνηση του πατέρα του και της αδερφής του και του ίδιου και του σογιού του ολόκληρου.

Ο Κυριάκος θερμοκηπίου, ο οποίος προσπαθεί να καλλιεργήσει στοιχεία ηγέτη και ανυποχώρητου αρχηγού όταν δεν είναι πρωτοσέλιδο μιας μιντιακής αφήγησης, μαραίνεται. Στη Βουλή αποδεικνύεται πως είναι απλώς γιος του πατέρας του, αδελφός της Ντόρας και φίλος του Χριστοφοράκου. Όσοι , εξαιτίας του μίσους προς τον Τσίπρα και την ανάγκη για το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών τους, σπρώχνουν τον Κυριάκο σε ακρότητες, δημιουργούν μια τραγική εικόνα για τον ίδιο. Είναι σαν να κάνουν photoshop στη τόσο πραγματική φωτογραφία του Κυριάκου με τον εσπρέσσο και την Καθημερινή και να τον βάζουν να πίνει φραπόγαλο και να διαβάζει HOT DOC.

Το επίσης σοβαρό είναι πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίδεται στη Βουλή στη συστηματική αναπαραγωγή ψευδών ειδήσεων και δημοσιευμάτων. Για το πόθεν έσχες του Φλαμπουράρη, για τον Κατρούγκαλο, για την καταδίκη του Γιάννη Ματζουράνη. Η ατζέντα και το δημοσιογραφικό ανάΘΕΜΑ του κομιστή (μονίμου κατοίκου Ελβετίας πλέον) γίνεται πολιτική της ΝΔ, ίσως για να ταιριάζει στην Αντιπροεδρία του Αδώνιδος που αυτή την εποχή είναι Μητσοτακικός μέχρι να έρθει η ώρα να εξυμνεί άλλον Πρόεδρο.

Αλλά ο τρόπος που πολιτεύεται ο Μητσοτάκης είναι και άνανδρος. Δεν με απασχολεί η συνεχής απαξιωτική αναφορά του ονόματός μου στη Βουλή. Αν δεν με απαξιώσει ο Κυριάκος με τόσα που έχω αποκαλύψει γι αυτόν, ποιός θα με απαξιώσει; Αναφέρομαι σε όσα είπε για το Γιάννη Ματζουράνη: «Από τον Κουτσόγιωργα στον Τσίπρα ένας Ματζουράνης δρόμος». Και το είπε ο Μητσοτάκης που θα ήθελε όπως ο Άδωνης να δώσουμε το όνομα του Παπασταύρου σε δρόμο. Ο Μητσοτάκης που δεν τον χωρίζει καν δρόμος από το Χριστοφοράκο στα γειτονικά οικόπεδα με τις βίλες τους στην Τήνο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πως ο Ματζουράνης έχει αθωωθεί. Γνωρίζει επίσης αυτό που δεν γνωρίζει ο κόσμος, πως ο Ματζουράνης έδωσε επίσημα στους δημοσιογράφους τα έγγραφα που αποδεικνύουν πως ο Χριστοφοράκος έδωσε δωρεάν τηλεφωνικά κέντρα στον Μητσοτάκη. Όταν δημιουργήθηκε θόρυβος στον Τύπο και άρνηση της ίδιας της κεντρικής διεύθυνσης της SIEMENS να επισημοποιήσει το δωράκι, τότε ο Κυριάκος αναγκάστηκε να το πληρώσει. Δηλαδή ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε το βήμα της Βουλής και την υπό βουλευτική ασυλία πολιτική του ιδιότητα, για να ξεκαθαρίσει άνανδρα τους λογαριασμούς του. Και εδώ μπαίνει ένα θέμα όχι μόνο για τον Μητσοτάκη αλλά για τον ίδιο τον Υπουργό Δικαιοσύνης Νίκο Παρασκευόπουλο και την κυβέρνηση, για το αν θα διατηρεί αυτό το καθεστώς με τον γενικό όρο «βουλευτική ασυλία». Γιατί είναι άλλο να προστατεύεται ο βουλευτής από μηνύσεις και άλλο να επιτίθεται ο ίδιος ή ακόμη χειρότερο να κάνει μηνύσεις αλλά να βρίσκεται υπό ασυλία. Πρέπει να ψηφιστεί τώρα ρύθμιση, πως όποιος βουλευτής επιλέγει να επιτεθεί και να αναφερθεί σε κάποιον ή να τον μηνύσει, θέτει τον εαυτό του εκτός συστήματος ασυλίας.

Παρ όλα αυτά, δεν υπάρχει ρύθμιση που να μετατρέπει το νεποτισμό και το κληρονομικό δικαίωμα στην ελληνική πολιτική, σε Δημοκρατία. Ούτε τον Μητσοτάκη σε κάτι άλλο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα σέρνει από πίσω. Για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ όλα τα φαντάσματα της διαπλοκής επειδή επέλεξε να πολιτευτεί ως απόγονος του Μητσοτάκη και της διαπλοκής και όχι επειδή τον λένε Μητσοτάκη.