Αρκεί ένα απλό σενάριο της Αντιτρομοκρατικής όχι μόνο για να σπιλώσει την υπόληψη ενός ανθρώπου, αλλά και για να τον οδηγήσει τελικά στη φυλακή.

Με την εύκολη συνταγή «μέλος των Πυρήνων της Φωτιάς» ή, εναλλακτικά, του αντιεξουσιαστικού χώρου, άνθρωποι που πέρα από κάποιες προσωπικές σχέσεις δεν έχουν σε βάρος τους το παραμικρό, τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί με ανύπαρκτους μάρτυρες, με ανύπαρκτα στοιχεία και με αυθαίρετες κατασκευές.

Ομως, η πρόσφατη και… ακραία ιστορία της Ηριάννας, η οποία καταδικάστηκε σε 13χρόνια κάθειρξη μέσα στην απόλυτη σιωπή, θέτει πολύ σοβαρά ερωτήματα και για τη Δικαιοσύνη και για την εμπιστοσύνη που μπορεί να έχει ο πολίτης σε μια δίκαιη δίκη και κυρίως σε μια δίκαιη απόφαση.

Την υπόθεση ανέδειξε την περασμένη Κυριακή η εφημερίδα «Documento» και είναι εξαιρετικά σοβαρή καθώς αφορά μια κοπέλα που χρεώθηκε κάτι με το οποίο δεν έχει την παραμικρή σχέση.

Το κακό στην περίπτωση της Ηριάννας είναι ότι, μη έχοντας η ίδια σχέσεις με τον αντιεξουσιαστικό χώρο και δεδομένου ότι ο σύντροφός της είχε ήδη αθωωθεί, ήταν μέσα της σίγουρη ότι δεν θα καταδικαζόταν. Τελικά, δυστυχώς, διαψεύστηκε…

Το χρονικό

Μάρτιο του 2011 η φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Ηριάννα κοιμάται στο σπίτι τού επίσης φοιτητή (του ΕΜΠ) φίλου της Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε φιλική σχέση με κάποια άτομα που τότε ήταν ύποπτοι (αργότερα κατηγορούμενοι) για συμμετοχή στην οργάνωση ΣΠΦ.

Το βράδυ εκείνο κάνει έφοδο στο σπίτι η Αντιτρομοκρατική και προσάγει τον Κωνσταντίνο. Η Ηριάννα οικειοθελώς δίνει δείγμα DNA και κάπως έτσι ξεκίνησε ο Γολγοθάς της.

Ας σημειωθεί ότι τον Νοέμβριο του 2011, στην Πολυτεχνειούπολη, ένας αγνώστων στοιχείων βοηθός τεχνίτη ανελκυστήρων (από τότε δεν εμφανίστηκε ποτέ και πουθενά) είδε από την ταράτσα στις 4 μ.μ. κάποιον άνδρα να βγαίνει από ένα βαν και να κρύβει ένα κουτί με όπλα. Ο ίδιος στην αρχή νόμιζε ότι το κουτί είχε λίρες και για τον λόγο αυτό πήγε να ψάξει.

Ο Κωνσταντίνος παραπέμπεται ως μέλος της ΣΠΦ χωρίς απολύτως κανένα στοιχείο πέρα από τη φιλική του σχέση με δύο μέλη των Πυρήνων. Με πρόταση του αείμνηστου εισαγγελέα Σωτήρη Μπάγια και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ο άνθρωπος αθωώνεται.

Στο μεταξύ, όμως, άγνωστο πώς, με ποια στοιχεία και με τίνος εντολή άρχισε από τότε να κατασκευάζεται ο «φάκελος» της Ηριάννας.

Δύο ολόκληρα χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2013 (στη σκληρή εποχή Δένδια-Αθανασίου), η Ηριάννα συλλαμβάνεται διότι έτσι ξαφνικά προέκυψε ταυτοποίηση του δικού της δείγματος DNA σε έναν γεμιστήρα εκτός όπλου από τα ευρήματα της Πολυτεχνειούπολης. Γίνεται έρευνα στο σπίτι της, στο αυτοκίνητο, παντού, και δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο.

Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους οι οποίοι αργότερα αίρονται και έτσι η κοπέλα ταξιδεύει στο εξωτερικό για να παρουσιάσει τις δημοσιεύσεις της.

Σημειώνουμε εδώ ότι τότε ο ειδικός εφέτης ανακριτής Δ. Μόκας ζήτησε να μη δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία της. Κατηγορούμενος (καταδικασμένος πλέον) στην ίδια υπόθεση είναι και ο συγκάτοικος του Κωνσταντίνου, στον οποίο επίσης απαγγέλθηκαν κατηγορίες δύο χρόνια μετά.

Η δίκη έγινε χωρίς καμία επιβαρυντική για τους κατηγορουμένους μαρτυρία και με μόνο στοιχείο το «δείγμα», το οποίο μάλιστα είχε… τελειώσει όταν οι απελπισμένοι από την ασύλληπτη περιπέτεια της κόρης τους γονείς προσέλαβαν ειδικό γενετιστή καθηγητή, διδάκτορα Μοριακής Βιολογίας μεγάλου γαλλικού πανεπιστημίου αλλά και γενικό διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Γενετικής και Ταυτοποίησης DNA.

Ο καθηγητής δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει ταυτοποίηση του DNA της κοπέλας με το επίμαχο μερικό δείγμα που βρέθηκε στον γεμιστήρα.

Η στάση του δικαστηρίου

Το δικαστήριο δεν πείστηκε ούτε από τη μη ύπαρξη μαρτύρων ούτε από την πραγματογνωμοσύνη του ειδικού ούτε από την κατάθεση της Ηριάννας και των μαρτύρων υπεράσπισης ούτε από τίποτα και αποφάσισε την 1η Ιουνίου 2017 να καταδικάσει την κοπέλα σε δεκατρία χρόνια κάθειρξη και μάλιστα χωρίς ελαφρυντικά, με δεδομένη τη βασιμότητα του βουλεύματος και με μόνο στοιχείο το αμφιλεγόμενο δείγμα.

Σημειώνουμε ότι, σύμφωνα όχι μόνο με το ποινικό δίκαιο αλλά και με σχετικές αποφάσεις δικαστηρίων, δεν μπορεί η καταδίκη να βασίζεται σε ένα και μάλιστα μερικό δείγμα DNA. Η έφεσή της δεν είχε καν ανασταλτικό χαρακτήρα.

Η υπόθεση γίνεται ακόμα πιο ακραία όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα περί τρομοκρατίας, Εξαρχείων κ.λπ. φαίνεται τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να επηρεάζει ακόμα και τη δικαστική κρίση.

Διαφορετικά, πώς είναι δυνατόν μια κοπέλα που δηλώνει ότι δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον χώρο αυτό, συνεχίζει τις σπουδές της όλο το διάστημα την υποδικίας της, είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής και επιστημονική συνεργάτις σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα, να βρίσκεται σήμερα κλεισμένη στις φυλακές της Θήβας με μια βαριά ποινή στην πλάτη;

Ο Κωνσταντίνος και η Ηριάννα μέσα στο Μεταγωγών πρόλαβαν να κάνουν σύμφωνο συμβίωσης και, αν μη τι άλλο, αυτό σημαίνει ότι δεν θα μείνει μόνη της στον δύσκολο αγώνα που έχει μπροστά της προκειμένου να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας!

Είναι δε βέβαιο ότι στο πλευρό της από εδώ και πέρα θα σταθούν όλοι εκείνοι που ακόμα θεωρούν ότι μπορούν να εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΗΡΙΑΝΝΑΣ ΣΤΗΝ «ΕΦ.ΣΥΝ.»

Ο φαύλος κύκλος των ενόχων

Πριν από λίγες μέρες ήμουν αυτόπτης μάρτυρας στο ληκτικό σημείο ενός τραγέλαφου, εκτυλισσόμενου επί της οδού Λουκάρεως.

Στην κωμικοτραγική αυτή διαδικασία όσα ειλικρινώς κατέθεσαν μάρτυρες και κατηγορούμενοι δεν ακούστηκαν ποτέ. Η απλή αναφορά ονομάτων αγαπημένων μου προσώπων -τα οποία ουδεμία σχέση είχαν με τη συγκεκριμένη δικογραφία, με εκτός νόμου πράξεις ή με οποιαδήποτε μορφή βίας- χρησιμοποιήθηκαν ως «επιχειρήματα» υπέρ της καταδικαστικής απόφασης που πάρθηκε σε βάρος μου.

Ενώ δικηγόρος και εξειδικευμένος γενετιστής πάσχιζαν να εξηγήσουν στην έδρα την ανυπόστατη φύση των κατηγοριών, εκείνη «συνδιαλεγόμενη» με όσους στάθηκαν απέναντί της έθετε εκτός τόπου και χρόνου (έως και κυριολεκτικά σουρεαλιστικές) ερωτήσεις και προφανώς αρνούνταν να κατανοήσει το κατηγορητήριο.

Το όλο παρανοϊκό κλίμα επιβεβαίωσε την αρχική εντύπωση που είχα για την επιχειρούμενη εμπλοκή μου στη συγκεκριμένη υπόθεση: τις τελευταίες εβδομάδες δεν δικαστήκαμε μόνο εγώ και ο συγκατηγορούμενός μου, αλλά μαζί με εμάς «δικάστηκε» για δεύτερη φορά και ο σύντροφός μου.

Τι και αν η αθωωτική απόφαση στο προ τριετίας δικαστήριό του θεωρείται από τον νόμο αμετάκλητη; Τα μετέωρα στοιχεία μιας υπόθεσηςπου έχει από καιρό λήξει μεταπηδούν από αυτή σε άλλες, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ενόχων.

Αυτή τη στιγμή αναμένω τη μεταγωγή μου στις φυλακές Ελεώνα Θηβών, για να περάσω τις επόμενες, εξαντλητικές σε αριθμό, μέρες μου στα απομεινάρια του πανηγυριού των τρελών.

5-6-2017

Ηριάννα Β.Λ.

Πηγή: Αντα Ψαρρά – “Εφημερίδα των Συντακτών”