Χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως το κοινωνικό μέρισμα του 1,4 δισ. ευρώ είναι σαν να σου κλέβουν ολόκληρο το σπίτι, να το έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό και ο κλέφτης να επιστρέφει χαμογελαστός και να σου προσφέρει μια …πόρτα για το χειμώνα!

Ας δούμε, όμως, ορισμένους αριθμούς:

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε κοινωνικό μέρισμα 1,4 δισεκατομμύρια. Περίπου τα μισά είναι …διόρθωση αδικιών στις οποίες συμμετείχε και η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Συγκεκριμένα, από το 1,4 δισεκατομμύρια τα 360 εκατομμύρια θα δοθούν στη ΔΕΗ, «ώστε να καλυφθεί το κόστος των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ωφέλειας, που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ». Επίσης, ο κύριος Τσίπρας είχε το θράσος να συμπεριλάβει στο κοινωνικό μέρισμα και τα 315 εκατομμύρια που θα «δοθούν για την επιστροφή της παράνομης παρακράτησης των εισφορών υγείας των συνταξιούχων». Ο ίδιος ο Τσίπρας ομολόγησε στο διάγγελμα του, παρόλο που χρέωσε τα χρήματα μόνο στις προηγούμενες κυβερνήσεις, πως πρόκειται για μια αδικία που αφορά το διάστημα από 1 Ιουνίου 2012 έως και 30 Ιουνίου του 2016, άρα και στην δική του περίοδο διακυβέρνησης. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα η επιστροφή θα υλοποιηθεί τη μέρα που θα καταβληθούν οι συντάξεις του Δεκεμβρίου.

Τα υπόλοιπα 720 εκατομμύρια «θα διανεμηθούν με τη μορφή έκτακτης ενίσχυσης» (διαβάστε εδώ πώς θα κατανεμηθεί και ποια θα είναι τα κριτήρια).  Σχετικός νόμος θα κατατεθεί μέσα στην εβδομάδα στη Βουλή. Το ποσό, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, θα κατανεμηθεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου στους δικαιούχους.

Πάμε τώρα λίγο πίσω, πέρσι τέτοια εποχή. Το σχέδιο του προϋπολογισμού της κυβέρνησης για τη χρονιά που μας πέρασε προέβλεπε πρόσθετες επιβαρύνσεις ύψους 4,3 δισεκ. Ευρώ. Ο στόχος προέκυπτε από: Την αύξηση των εισπράξεων από τους άμεσους φόρους στα 20,356 δις ευρώ από 19,985 δις ευρώ που ήταν την προηγούμενη χρονιά, αλλά και από το γεγονός πως το 2017 υπολογιζόταν ότι οι εισπράξεις της εφορίας από τους έμμεσους φόρους θα έφταναν στα 26,268 δις ευρώ από 24,804 δις ευρώ το 2016. Παράλληλα, προβλεπόταν έσοδα 1,4 δις ευρώ από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.  Η αύξηση των εισπράξεων στους έμμεσους φόρους ήταν στόχος να προέλθει από τις σαρωτικές αυξήσεις στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, πλήττοντας σε μεγάλο βαθμό τα φτωχά και μεσαία εισοδήματα. Μέσα σε αυτά και τα νέα χαράτσια που θα έφερναν αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, του καφέ, των τσιγάρων, των τιμολογίων της σταθερής τηλεφωνίας κ.α

Ας λάβουμε υπόψη μας και το εξής: Η κυβέρνηση είχε εφαρμόσει μέτρα, στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου, με καθαρή απόδοση 7,2 δισ. κατά την τριετία 2015-17 (πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την ελληνική οικονομία). Από τα μέτρα αυτά τα 2,7 δισ. ευρώ αφορούν το 2017. Σε αυτά ας συμπεριλάβουμε και τα μέτρα που έρχονται για τα προαπαιτούμενα για να κλείσει η λεγόμενη τρίτη αξιολόγηση, μαζί με τα όλα όσα έρχονται (είτε ως προαπαιτούμενα είτε όχι) όπως οι μεθοδεύσεις για κατάλυση, ουσιαστικά, του απεργιακού δικαιώματος, η επιτάχυνση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών με την ποινικοποίηση των αγώνων ενάντια στη διεξαγωγή τους, ο επανυπολογισμός συντάξεων, η εκποίηση λιγνιτικών φιλέτων της ΔΕH.

Ο Τσίπρας απαντάει στον Τσίπρα!

Ας αφήσουμε, όμως, τους αριθμούς κι ας ακούσουμε τον κύριο Τσίπρα να απαντάει στον εαυτό του, για τις χθεσινές του ανακοινώσεις. Ας ακούσουμε τον κύριο Τσίπρα σε  ομιλία του στα Γιάννενα, στις 21 Μαρτίου του 2014.

«Εγώ δεν έχω κανένα πλεόνασμα να σας μοιράσω σήμερα, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, όπως κάνει ο κύριος Σαμαράς. Δεν έχω κανένα πλεόνασμα σε ψεύτικες υποσχέσεις, σε Ζάππεια, σε πολιτικές ανοίξεις, όπως ο κύριος Σαμαράς. Και δεν έχω βέβαια κανένα πλεόνασμα σε υποκλίσεις μπροστά στην κυρία Μέρκελ και στους δανειστές, όπως ο κύριος Σαμαράς (…).

Και θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα,  για να τον εξαγοράσουν. Όπως φαντάζονται ότι θα κάνουν, να εξαγοράσουν τη στήριξή στην ίδια πολιτική που έκλεψε το ψωμί από το τραπέζι κι έχει σκοπό, αν τους αφήσουμε, όχι μόνο το ψωμί, αλλά και το ίδιο το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι να αρπάξει.

Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε νομίζω ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ταπεινωτική, ανήθικη, που δεν μαρτυρά τίποτα άλλο, παρά μονάχα φόβο, μπροστά στην κάλπη που έρχεται. Αλλά και για μια πράξη που δείχνει όχι μόνο πόσο, στην πραγματικότητα, περιφρονούν τον λαό, αλλά και πόσο υποτιμούν την αξιοπρέπεια και την οργή του (…).

Πώς πετάει αυτό το ξεροκόμματο της άγνοιας και της περιφρόνησης στα μούτρα των Ελλήνων, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να τους αφαιρέσει το τελευταίο που τους έχει απομείνει -την αξιοπρέπειά τους;».

«Πώς; Με μια συμπεριφορά να τους θεωρεί σαν ανήλικα προς αποπλάνηση; Αφού τους καταδίκασε στη φτώχεια, τώρα τους βγάζει στις εκπτώσεις;».