Του Γιώργου Ρούσση
Επειδή τελευταία λόγω των πρωτόφαντων κλιματικών αλλαγών, και της υπερθέρμανσης του πλανήτη που θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη ύπαρξη της ανθρωπότητας, γίνεται παγκοσμίως πολύς λόγος για την αναγκαιότητα οικολογικής πολιτικής, παραθέτω εν συντομία λίγες σκέψεις μου σχετικά με αυτό το ζήτημα .
1. Κατά την μαρξιστική συλλογιστική, ήδη από τα Χειρόγραφα του 1844, ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης ζει από αυτήν, ενώ η ίδια η φύση είναι το σώμα του. Ταυτόχρονα με τη δράση του έχει την δυνατότητα να οδηγηθεί στην εναρμόνιση του Είναι του με την ουσία ή φύση του, δηλαδή την δυνατότητα συνεχούς ανεμπόδιστης ανάπτυξης της κοινωνικής προσωπικότητας.
Αυτός άλλωστε είναι και ο απώτερος στόχος του κομμουνισμού , ο οποίος επιτυγχάνεται όταν κυριαρχήσει η ελεύθερη δραστηριότητα απέναντι στην καταναγκαστική εργασία.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο κομμουνισμός έχει από τη φύση του οικολογικό χαρακτήρα.
2. Η κατώτερη φάση του κομμουνισμού, ή σοσιαλισμός, ή θα είναι οικολογικός, ή δεν θα είναι σοσιαλισμός. Εξ ου και δεν είναι δυνατόν αυτός στο όνομα της πάση θυσία ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών δυνάμεων, να καταστρέφει τη φύση και να μην αποσκοπεί στην κυριαρχία της ελεύθερης δραστηριότητας όπως συνέβαινε επί “υπαρκτού” σοσιαλισμού.
3. Σε αντίθεση με τα παραπάνω η ίδια η φύση του καπιταλισμού είναι αντιοικολογική, στο βαθμό που σε αυτόν απώτερος στόχος είναι το κέρδος και όχι ο άνθρωπος ως στοιχείο της φύσης και η ίδια η φύση.
Πόλεμοι, οικολογική καταστροφή, εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αποξένωση των ανθρώπων, μεταξύ άλλων από την ανθρώπινη ουσία, αποτελούν συστατικές συνιστώσες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατον να υπάρξει πραγματική οικολογική πολιτική στα πλαίσια του καπιταλισμού .
4. Στα πλαίσια του καπιταλισμού, η λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη είναι δεδομένο ότι θα υποταγεί στην λογική του κέρδους και της εμπορευματοποίησης. , και θα γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Αυτό σημαίνει ότι οι ήπιες μορφές ενέργειας οι οποίες ανήκουν σε όλη την ανθρωπότητα, θα ιδιωτικοποιηθούν όπως έγινε με εκείνους που κατά Ρουσσώ έθεσαν κάπου ένα πάσσαλο και είπαν αυτό είναι δικό μου.
5. Αυτό σημαίνει ότι είναι λαθεμένη κάθε προσπάθεια υπεράσπισης της φύσης και άσκησης οικολογικής πολιτικής, στο βαθμό που αυτή δεν είναι συνδεδεμένη με μια αντικαπιταλιστική πολιτική.
0 Comments