Επανήλθε η κυβέρνηση για το θέμα των ΣΣΕ των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο ναυτιλία. Ειδικότερα με δηλώσεις του ο νέος Υπουργός Ε.Ν σημειώνοντας την ανάγκη να υπογραφεί νέα ΣΣΕ απεύθυνε κάλεσμα προς την ΕΕΕ στην ομιλία που έκανε χθες 18/9/2018 σε εκδήλωση στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού του Ασπρόπυργου.
Ανάμεσα στα άλλα τονίζουμε δύο σημεία από την προαναφερόμενη ομιλία του κ. Κουβέλη: «Πιστεύουμε ότι δεν νοείται υγιής Ναυτιλία χωρίς την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των πληρωμάτων, κάτι που σημαίνει ότι παραμένει στους στόχους του Υπουργείου η υπογραφή ΣΣΕ μεταξύ της ΠΝΟ και της ΕΕΕ». «Μια υγιής Ναυτιλία που θα συμβάλει περισσότερο στην ανάπτυξη της χώρας προϋποθέτει ακόμη την ένταξη περισσότερων πλοίων στο ελληνικό νηολόγιο».

Αναφορικά με την υπογραφή ΣΣΕ δεν διευκρινίζει ο νέος Υπουργός Ε.Ν εάν η θέση του είναι η ίδια με αυτή των προκατόχων του (Δρίτσα – Κουρουμπλή) που ζητούσαν δημόσια μετ’ επιτάσεως την κατάργηση των υφιστάμενων ΣΣΕ και την αντικατάστασή τους με αυτήν της ITF που κατοχυρώνει τα ελάχιστα επίπεδα μισθολογίων για τους αλλοδαπούς Ναυτικούς των τρίτων χωρών….

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ή κυρίως να υπογραφεί ΣΣΕ αλλά αυτή να αναπληρώνει τις τεράστιες απώλειες που είχε στα χρόνια της μνημονιακής επέλασης το Ναυτεργατικό εισόδημα. Αυτό σημαίνει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς!!

Επίσης πρέπει να γνωρίζει ο Υπουργός Ε.Ν ότι η ΣΣΕ που υπογράφεται μεταξύ ΠΝΟ – ΕΕΕ κατοχυρώνει τους μισθούς μόνο των ελλήνων Ναυτεργατών που αποτελούν πλέον με τις ασκούμενες πολιτικές μια ισχνότατη μειοψηφία, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία υφίσταται μια σκληρή ρατσιστική μεταχείριση, εργάζονται σε συνθήκες εργασιακής γαλέρας, χαμηλόμισθοι, ανασφάλιστοι, χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα.
Αυτό το μοντέλο της εργασιακής γαλέρας επιδοκιμάζει, στηρίζει και ενθαρρύνει η κυβέρνηση και δεν πράττει το παραμικρό για την αλλαγή αυτής της άθλιας κατάστασης….

Το ίδιο ακριβώς κάνει και στον τομέα της απασχόλησης και των θέσεων εργασίας των ελλήνων Ναυτεργατών που μαστίζονται από μακροχρόνια ανεργία (ιδιαίτερα τα πληρώματα) και η κυβέρνηση αφήνει αλώβητο το αντιλαϊκό αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο του νόμου 2687/53 και των εγκριτικών πράξεων μέσα από τους οποίους οδηγεί με βεβαιότητα το ελληνικό Ναυτεργατικό δυναμικό σε αργό επαγγελματικό θάνατο….
Σχετικά με την έκκληση του κ. Κουβέλη για αύξηση των πλοίων στην ελληνική σημαία, και αυτή αποτελεί μια επανάληψη δηλώσεων των προκατόχων του που μόνο ως επικοινωνιακό τέχνασμα και για φθηνή δημόσια κατανάλωση μπορούμε να το εκλάβουμε αφού τα πλοία ελληνικής σημαίας βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και η πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών περνάει και υλοποιείται τόσο μέσα από τον εκδιωγμό των ελλήνων Ναυτεργατών για τα ελληνικής σημαίας πλοία όσο και με την αλλαγή σημαίας σε ευκαιριακά νηολόγια!!

Δεν αποτελεί πολιτική βούληση της κυβέρνησης να επιβάλει μέτρα στις εγκατεστημένες στην χώρα ναυτιλιακές εταιρίες με σκοπό αυτές να υψώσουν στα πλοία τους την ελληνική σημαία, να απασχολήσουν ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό και να σταματήσει η αδίστακτη εκμετάλλευση, ιδιαίτερα των Ναυτεργατών των τρίτων χωρών στην ελληνόκτητη Ναυτιλία.

Κατά συνέπεια το κάλπικο ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τις ΣΣΕ δεν πρόκειται να εξαπατήσει κανέναν Ναυτεργάτη ο οποίος ζει και βιώνει στο πετσί του περισσότερο από ποτέ την σκληρή αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, αυτήν της απλόχερης στήριξης της ανταγωνιστικότητας των εφοπλιστών.

Αυτή η πολιτική διευκολύνει τα μέγιστα το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και την ηγεσία της ΕΕΕ να διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους ότι η επιστροφή των ελλήνων Ναυτεργατών στην ποντοπόρο Ναυτιλία μπορεί να γίνει μόνο στην βάση της αντιδραστικής σύμβασης που συνάπτουν οι εφοπλιστές με την ηγεσία της ΠΝΟ για τα ξένα πληρώματα στα ελληνόκτητα πλοία «με βάση τα διεθνή κρατούντα». Στο έδαφος αυτής της πολιτικής επίσης απαιτούν για την υπογραφή νέας ΣΣΕ την αποδοχή των εξευτελιστικών και ταπεινωτικών μισθών στα επίπεδα που ισχύουν για τους Ναυτεργάτες του Πακιστάν και των Φιλιππίνων…

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη αφού στην ΠΝΟ το εργοδοτικό συνδικαλιστικό κατεστημένο όσο και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, ανεξάρτητα από διαφορές, συγκλίνουν και συμπράττουν στην άποψη του αποκλεισμού οποιασδήποτε αγωνιστικής δράσης και πάλης, γεγονός που ενθαρρύνει την αδιαλλαξία αλλά και την επιθετικότητα των εφοπλιστών.

Για την ΠΕΝΕΝ ο μόνος δρόμος για να σπάσει η εφοπλιστική αδιαλλαξία, για την υπογραφή ΣΣΕ που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των απωλειών, είναι η οργάνωση και ο αγώνας των ίδιων των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο Ναυτιλία και σε αυτή την κατεύθυνση επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια έχει καταθέσει ένα αγωνιστικό – διεκδικητικό πρόγραμμα δράσης που η εφαρμογή του το καθιστά ικανό να δρομολογήσει μόνο θετικά αποτελέσματα για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Ο «άλλος» δρόμος να χρησιμοποιείται ως μεσάζοντας το ΥΕΝ στην υπόθεση των ΣΣΕ των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο Ναυτιλία δεν έχει αποδειχθεί μόνο ατελέσφορος αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνος αφού με τον τρόπο αυτό οδηγούνται στο καλάθι των αχρήστων θεμελιώδη αιτήματα με κυρίαρχο την απασχόληση και την εφαρμογή της ΣΣΕ για όλους τους Ναυτεργάτες ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα μείνει σταθερά και με συνέπεια η τακτική της ΠΕΝΕΝ για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Σχετικά με τις φαιδρότητες και τις χυδαιότητες των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ – Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ) που έχουν μετατραπεί σε ιπποκόμους των εφοπλιστών και της στρατηγικής της ανταγωνιστικότητας, στοχοποιώντας την αγωνιστική στάση αρχών της ΠΕΝΕΝ για την οργάνωση της πάλης των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο ναυτιλία και τις σχετικές ανοησίες που προσπαθούν να κατασκευάσουν για να επιτεθούν εναντίον μας υπενθυμίζοντας την υπογραφή της ΣΣΕ από την ΠΕΝΕΝ το 2010, τους συνιστούμε να ανοίξουν τα στραβά τους και να δουν ότι και οι ίδιοι υπέγραψαν την ΣΣΕ του 2009 στην ποντοπόρο ναυτιλία αλλά και αυτήν του 2010 στην κατηγορία των Μεσογειακών Φ/Γ πλοίων…. κατά τα λοιπά ο δρόμος της αυτογελοιοποίησης δεν είναι μακριά τους….

Αναφορικά με τις άλλες άθλιες αναφορές τους να περιμένουν πλήρη και αναλυτική απάντηση της ΠΕΝΕΝ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ