Απαντώντας στον «αφορισμό» του από τον πρώην Μητροπολίτη Αμβρόσιο, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Χαρδαλιάς, δήλωσε ότι τη στιγμή του αφορισμού βρισκόταν στην ενορία του για να ανάψει ένα κεράκι.
Υπάρχει ένα σημαντικό λογικό σφάλμα και ένα πολιτικό ατόπημα σε αυτή την απάντηση.
Όταν η Χρυσή Αυγή κατηγορούσε τον Πέτρο Τατσόπουλο ότι είναι ομοφυλόφιλος αυτός απάντησε ως εξής: «Έχω πηδήξει τη μισή Αθήνα και αυτοί της Χρυσής Αυγής συνεχίζουν να με αποκαλούν αδερφή».
Αντί δηλαδή να καταδείξει τον σεξισμό του επιχειρήματος και μέσω αυτού να χτυπήσει την ίδια τη Χρυσή Αυγή, αποδέχθηκε τη λογική του αντιπάλου (ότι είναι κακό να είσαι αδερφή) και απάντησε στο ίδιο επίπεδο. Ακόμη και αν δεν ήταν αυτή η πρόθεσή του, αυτό ήταν σίγουρα το αποτέλεσμα.
Όπως είχε επισημάνει τότε το mao.gr η σωστή απάντηση θα ήταν αυτή που είχε δώσει ο υποδιοικητής Μάρκος στο Μεξικό: «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη».
Δεν θα περιμέναμε βέβαια από τον Χαρδαλιά να υποστηρίξει ότι είναι «αντικληρικός στον ισπανικό εμφύλιο, υποστηρικτής του ηλιοκεντρικού συστήματος μπροστά στην ιερά εξέταση» ή κάτι εξίσου ποιητικό με τον υποδιοικητή Μάρκος.
Περιμέναμε όμως να απαντήσει ως υφυπουργός ενός κοσμικού κράτους (εντάξει, η Ελλάδα δεν είναι κοσμικό κράτος αφού δεν έχει διαχωρίσει το κράτος από την εκκλησία, αλλά καταλαβαίνετε) στο οποίο ζουν επίσης άθεοι και μέλη άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων.
Αντί για αυτό, στο μήνυμα που ανάρτησε στο Facebook σημείωσε ότι «είναι μέρα χαράς και ελπίδας γιατί, εν μέσω πανδημίας, άνοιξαν οι εκκλησίες μας» ότι έχουμε «την Πίστη (το Π με κεφαλαίο) να μας κατευθύνει και να μας οδηγεί» και ότι η «ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας απαντάει σε όλα».
Δηλαδή εάν η Ιερά Σύνοδος στήριζε τον Αμβρόσιο και αφόριζε τον πρωθυπουργό πώς θα αντιδρούσε το Ελληνικό κράτος; Θα τον λιθοβολούσε σε κάποια πλατεία;
Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί (και το λέμε χωρίς καμία διάθεση σαρκασμού) ότι ο Χαρδαλιάς κινήθηκε πολύ σωστά επικοινωνιακά αλλά και πολιτικά. Προώθησε τις θέσεις του χωρίς να έρθει σε σύγκρουση με το αίσθημα των πιστών βλέποντας την μεγαλύτερη εικόνα και αφήνοντας το σκοπό να… αγιάσει τα μέσα.
Σίγουρα κάποιος θα βρεθεί να συμπληρώσει ότι ακόμη και ο Άρης Βελουχιώτης εμφανιζόταν σε ομιλίες του συνοδευόμενος από παπάδες προκειμένου να μπορέσει να προσεγγίσει καλύτερα το ακροατήριό του.
Ακόμη όμως και αν δεχτούμε αυτή την άποψη βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα τεράστιο πρόβλημα. Δεν είναι δυνατόν ένας κράτος και μια ολόκληρη κοινωνία να στέκονται προσοχή σε μια ομάδα μη εκλεγμένων, ρασοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, που λειτουργούν άλλοτε σαν τοποτηρητές και άλλοτε σαν CEO μιας εταιρείας Real Estate.
Και αυτό δεν αφορά τις θέσεις που μπορεί να έχει κανείς για τη θρησκεία. Αφορά τις θέσεις του για τoν ρόλο της ελληνικής εκκλησίας στην πολιτική ζωή του τόπου.
Καθώς ο Χαρδαλιάς έτρεχε στις εκκλησίες για να δείξει ότι είναι καλός χριστιανός το news247.gr παρουσίασε ένα ρεπορτάζ, ο τίτλος του οποίου θα έπρεπε να κάνει κάθε άνθρωπο που έχει τελειώσει την πρώτη δημοτικού να ανατριχιάσει: «Ρωτήσαμε 8 επιστήμονες για τη Θεία Κοινωνία – Κανείς δεν ήθελε να μιλήσει δημόσια».
Αυτά συνέβαιναν το 1633 με τη δίκη και καταδίκη του Γαλιλαίου από την Ιερά Εξέταση. Δεν μπορούν να συμβαίνουν στην Ελλάδα το 2020.
Πέντε μέρες ήδη απο τον αρχικό σχολιασμό μου στα απαράδεκτα σημεία στο παραπάνω άρθρο του ,κατα τα αλλα, απαξιωμένου δημοσιογραφίσκου, προσπαθώ απευθυνόμενος σε καθε πιθανή πηγή πληροφόρησης, να ευρώ την διεύθυνση του, το email, το τηλέφωνο του προκειμένου να του απευθύνω ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τα προβαλομενα απο αυτον τον ιστότοπο, διφορούμενα ,
Αμφιλεγόμενα και, κατα περιπτωσεις, αντιφατικά αρθρα του. Δεν κατεστει όμως δυνατόν. Γιαυτο απευθύνομαι, σαν ύστατη καταφυγή, στο βαθυ κόκκινο, που πιθανόν μπορεί να βοήθεισει στο συγκεκριμένο αίτημα, αφού παρέχει συχνά β η μ α στο έν λογω συνεργάτη του . Πιθανολογώ ότι δεν θα πάρω απάντηση, αλλα παρά ταύτα κάνω έστω την προσπάθεια.
Συνεχίζει να ξερνάει ακατάσχετα και αδιάκριτα, σε καθε ευκαιριά, πύον και χολή έντεχνα οντως, ο γνωστός κρυπτοβιτριολιστης Άρης Χατζηστεφάνου, απο τα ατελείωτα αποθέματα του είδους που προέρχονται απο τον σταυλισμο του και την φοίτηση του στην Αλαφουζια σχολή. Στην συγκεκριμένη δε περιπτωση του σημερινού περισπούδαστους. ” α ρ θ ρ ο υ ” του, το οποίο, ως συνήθως, σε περίοπτη θέση προβάλλει το βαθυ κόκκινο, αναφέρει άσχετα και αντιφατικά, με την καθιερωμένη πλέον τακτικη του τα εξής: ” ο Άρης Βελουχιώτης εμφανιζόταν στις ομηλιες του,συνοδευόμενος απο παπάδες προκειμένου να προσεγγίσει καλύτερα το ακροατήριο του. ” Βέβαια ποια σχέση μπορεί να εχει το άρθρο του έν λογω δημοσιογραφίσκου για τον Χαρδαλιά με τον πρώτοκαπετανιο Βελουχιώτη είναι όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Αλλα αυτο εναπομείνει στην κριση του καθε αμερόληπτου και αντικειμενικού αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματα του για τα απώτερα και ύποπτα κίνητρα του συντάκτη. Κλείνοντας θεωρώ επιβεβλημένο να σημειώσω ότι σε καμμία περιπτωση δεν θα σχολίαζα οποιοδήποτε ρυπαρό σημείο απο το οποιοδήποτε. ” πονήμα ” του ακαταλογιστου αρθρογράφου, αλλα αυτη η κραυγαλέα. ΥΒΡΙΣ στο κατάπτυστο συσχετισμό χαρβαλιασμενου Χαρδαλιά και Άρη Βελουχιώτη
καθιστά επιβεβλημένη την ενέργεια αυτη και την συνακόλουθη επισήμανση της.