Του Γ.Γ.

Κάποτε ο Κάρολος Μαρξ είχε πολύ σωστά πει, ότι οι διάφορες έννοιες μεταβάλλουν το περιεχόμενό τους, όταν αλλάζει και το ιστορικό περιβάλλον. Με αυτό το πρίσμα μπορείς να αντιληφθείς και τις οβιδιακές μεταμορφώσεις κάποιων δημοσιογράφων κάτι που δεν είναι καθόλου σπάνιο. Με την ίδια ευκολία που ρίχνουν την λάσπη τους, τόσο άνετα στην συνέχεια μπορεί να κάνουν την “αγιογραφία” στους πρώην “στόχους” τους. Πρώτος “διδάξας” η “Αυριανή” του Κουρή, και ακολούθησαν οι “απόφοιτοι” της σχολής Τράγκα …

Ξεφυλλίζοντας, λοιπόν, την φυλλάδα “Πρώτο Θέμα” που κυκλοφορεί έπεσα πάνω στο άρθρο που υπογράφει ο Δημήτρης Δανίκας. Επειδή την περασμένη βδομάδα διατύπωνα ενστάσεις γιατί ο Δημήτρης Κουτσούμπας δέχτηκε να δώσει συνέντευξη σ’ αυτόν τον πολιτικό γενίτσαρο, σήμερα δεν μπορώ να μην πω ότι εντυπωσιάστηκα για το πόσο θετικά εκφράζεται για το ΚΚΕ. Μπορεί να το κάνει για τις δικές του σκοπιμότητες, να εκθέσει δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το γεγονός δεν αλάζει.

Αυτός, λοιπόν ο δημοσιολόγος στο παρελθόν μας έγραφε ότι το ΚΚΕ με την πολιτική του «από 10% κατέληξε στο 5% και ίσως κατρακυλήσει στο 3%», και διαπίστωνε ότι το ΚΚΕ έχει «πονηρή μεταχείριση από το σύστημα», που το θεωρεί «απομονωμένο και ακίνδυνο για την τρέχουσα πολιτική». Παρουσιαζόμενος μάλιστα σαν πολιτική αυθεντία, ο Δανίκας, ισχυριζόμενος ότι «αφουγκράζεται» την κοινή γνώμη, κατέληγε στην διαπίστωση ότι σήμερα «για το πλήθος των πολιτών ΚΚΕ ίσον απομόνωση. Ισον δελτίο τροφίμων. Ισον αφορμή να επιτεθεί η Τουρκία και να αρπάξει μερικά νησιά, μαζί με την Θράκη»!!! (Δεν ισχυριζόταν δηλαδή κάτι διαφορετικό, για το ΚΚΕ, απ’ αυτά που έγραφε ο θεωρητικός της χούντας Γ. Γεωργαλάς).

Τώρα όμως “άλλαξε το ιστορικό περιβάλλον” για τον Δανίκα. Ολα αυτά που έγραφε για το ΚΚΕ τα ξέχασε. Τώρα οι ΚΚέδες έγιναν “αυθεντικοί και ταγμένοι αγωνιστές” και το δίλλημα που μπαίνει στους αριστερούς ψηφοφόρους, σύμφωνα με τον ίδιο είναι αν θα επιλέξουν “αριστερό μαϊμουδισμό ή δρόμο αυθεντικό αριστερό”.

Η σκοπιμότητα του κειμένου απ’ το Μητσοτακικό φερέφωνο είναι φανερή. Ευκολοδιάκριτη και η προβακατόρικη πρόθεση του σε συγκεκριμένες αναφορές του. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας. Επικεντρωνόμαστε στην οβιδιακή μεταστροφή του Δανίκα. Μας θύμισε αυτό που γράφει ο  Σαίξπηρ, ο οποίος στον «Εμπορο της Βενετίας»: «για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»…

Το κείμενο του Δανίκα:

Για την τιμή των όπλων

Των αριστερών, των αυθεντικών και κομμουνιστικών «όπλων». Ο θυμός εντελώς αυθόρμητος και παρορμητικός. Η κατάσταση μεταξύ πορνογραφίας και κτηματομεσιτικών επιχειρήσεων. Ο διασυρμός ανυπόφορος και ελεεινός. Η μπόχα κυκλοφορεί παντού. Να πιάνεις τη μύτη σου.

Θυμάμαι όπως μου το είχε αφηγηθεί ο μακαρίτης Κώστας Καζάκος. Το θυμάμαι και ανατριχιάζω. Και η σύγκριση καταλυτική. Ανάμεσα σε μένα τον μικροαστό και αυτά τα πλάσματα, ταγμένα μέχρι την ύστατη πνοή.
Μου είχε πει λοιπόν, τότε κάπου προς το τέλος της δεκαετίας του ’80, πως είχε επισκεφθεί τη συντρόφισσα Ρούλα Κουκούλου. Φυσικά πρόκειται για την πρώην σύζυγο του Νίκου Ζαχαριάδη. Η οποία, αν και ερωτευμένη μαζί του μέχρι τον τάφο, όταν το κόμμα αποφάσισε να τον διαγράψει, αμέσως κι εκείνη υποτάχθηκε στην κομματική γραμμή.

Η Ρούλα Κουκούλου, τότε, ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου, υπεύθυνη για θέματα Πολιτισμού. Τηρούμενων των αναλογιών ήταν κάτι σαν σκιώδης υπουργός. Κι όμως, έμενε σε ενοικιαζόμενο υπόγειο. Ο Kαζάκος λοιπόν, την είδε πεσμένη να σφουγγαρίζει το πάτωμα και τις είπε: «Μα τι κάνεις, είσαι τρελή; Θα σου έστελνα εγώ μια γυναίκα να καθαρίσει το σπίτι σου».

Ο μισθός ισοδύναμος με τις κομματικές αμοιβές όλων των στελεχών. Οι βουλευτές το ίδιο. Απίστευτα πράγματα. Ο Γιώργος Μωραϊτης, ένας εξαίρετος αγωνιστής, έγραψε τα διηγήματά του μέσα στο κελί της φυλακής με τόσο μικρά γράμματα που μόνο εκείνος μπορούσε να τα διαβάσει.

Να συνεχίσω; Τι σχέση έχουν οι σημερινοί μπαχαλάκηδες των καταλήψεων που εντοιχίζουν καθηγητές μέσα στα πανεπιστήμια, με την πασίγνωστη προτροπή του Γρηγόρη Φαράκου «πρώτοι στον αγώνα, πρώτοι στα γράμματα»; Ο λόγος φυσικά απλός. Ο καλύτερος στα γράμματα και ταυτόχρονα συνεπής αγωνιστής, αποτελεί πόλο έλξης για τους συμμαθητές και συμφοιτητές του. Ο Φαράκος πρώτα κοιτούσε και εξέταζε τα ελληνικά των δημοσιογράφων του «Ριζοσπάστη» και μετά έριχνε μια ματιά για τη γραμμή.

Ολα αυτά και πολλά άλλα ορίζουν την απόσταση που χωρίζει τους ταχαριστερούς από τους αυθεντικούς και ταγμένους αγωνιστές. Χάος ανάμεσά τους. Δεν περνάει μέρα που να μη σκάσει κάτι. Οι κτηματομεσιτικές δραστηριότητες του Ραγκούση. Τα διαμερίσματα του Παπαδημούλη. Οι ασυγκράτητες σεξουαλικές βίαιες και κτηνώδες ορέξεις του Αλέξη Γεωργούλη. ποιος ξέρει τι άλλο θα προκύψει στο μέλλον.

Παριστάνουν τους αριστερούς, τους αντισυστημικούς τους αιρετικούς, τους συνεπείς και τους ηθικούς. Και με την επίκληση του «ηθικού πλεονεκτήματος» κουνάνε το δάχτυλο στους αντιπάλουs τους. Tο ακόμα χειρότερο και ευτελέστερο είναι το έωλο επιχείρημα «μα κι εσείς έχετε έναν Πάτση, έναν Γεωργιάδη και έναν Λιγνάδη». Τι πάει να πει αυτό; Αφού κι εσείς, έτσι κι εμείς. Τι σημαίνει αυτό; Να κάνουμε πρωταθλητισμό σε γήπεδο πορνογραφικό.

Στην πραγματικότητα μαϊμουδίζουν τους αριστερούς. Μαϊμουδίζουν του αιρετικούς, τους διαφορετικούς, τους μαχητικούς. Μοναδική τους έγνοια η ολοκληρωτική μετάλλαξή τους σε σύγχρονη εκδοχή του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και ο αρχηγός τους μαϊμουδίζει το στυλ του Ανδρέα Παπανδρέου. Με ποδοσφαιρικούς όρους, η σύγκριση ανάμεσα στον Τσίπρα και στον αείμνηστο Ανδρέα μοιάζει με τη διαφορά μεταξύ Πέτρου Μάνταλου με Λιονέλ Μέσι.

Και κάτι ακόμα. Σχετικά με τα ελληνικά του αρχηγού τους. Αρκεί κάποιος να ρίξει μια ματιά στο YouTube να δει και να ακούσει την τελευταία ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Γιατί δεν είναι μόνο τα αγγλικά ή τα γαλλικά. Είναι κυρ’ιως τα ελληνικά. Τα ελληνικά της Αλέκας θα τα χειροκροτούσε και ο Γιώργος Μπαμπινιώτης. Τα ελληνικά του Τσίπρα, κάπως καλύτερα από τις γλωσσικές εξάρσεις καταληψιών.

Μοναδικός στόχος του Τσίπρα να πείσει τα αφεντικά της εξουσίας. Η εναλλακτική λύση. Η εφεδρεία. Το τείχος ανάμεσα στο ρετιρέ και τις μάζες που υποτίθεται πως υπηρετεί ο Συριζαίικος συστημικός καημός.
Και γι’ αυτό χάνει. Επειδή στη σύγκριση με τον Κυριάκο, δεύτερος και καταϊδρωμένος αυτός. Τι από τα δύο θέλεις, αριστερό μαϊμουδισμό ή δρόμο αυθεντικό αριστερό; Για την τιμή των όπλων λοιπόν!