Πηγή: Εύα Παπαδοπούλου – ΕφΣυν

Στην περίπτωση του Σύρου πρόσφυγα που έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού –πεζός– κατά την καταδίωξη στο Μοσχοχώρι της Λάρισας, η ΕΛ.ΑΣ. εξαρχής πήρε την πρωτοβουλία να εκθέσει δημόσια το ποινικό του παρελθόν: τον εγκλεισμό στις φυλακές Νέων Κασσαβέτειας, την ποινή που εξέτισε για «παράνομη διακίνηση», ακόμη και το δικαστήριο που δίκασε την υπόθεσή του. Για να δημοσιοποιηθεί το όνομά του, ωστόσο, χρειάστηκαν πάνω από τέσσερα εικοσιτετράωρα.

Λεγόταν Καλάφ Ασάντ, ήταν 20 χρόνων και είναι ένα ακόμη θύμα αστυνομικής δολοφονικής βίας. Στην πραγματικότητα, ο Καλάφ ήταν ένας από τους χιλιάδες ανθρώπους που έχουν προφυλακιστεί ή καταδικαστεί με την κατηγορία της διακίνησης τα τελευταία χρόνια και στις διώξεις τους βρέθηκε η δήθεν «λύση για τις μεταναστευτικές ροές» προς την Ευρώπη. Σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης Borderline-Europe που δημοσιεύθηκε πριν από μερικές μέρες με τίτλο «Το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα υπό απειλή: Η συστηματική ποινικοποίηση των μεταναστ(ρι)ών για “οδήγηση σκάφους/αυτοκινήτου”», μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 οι κρατούμενοι που βαρύνονται με τέτοιες κατηγορίες στις ελληνικές φυλακές είχαν φτάσει τα 2.154 άτομα. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα φυλακισμένων στη χώρα από το 2022.

Η μελέτη επικεντρώνεται στον τρόπο διεξαγωγής 81 υποθέσεων που εκδικάστηκαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και συμπεραίνει πως «η σύλληψη οδηγών σκαφών/αυτοκινήτων ή άλλων ατόμων που επιβαίνουν σε αυτά για το αδίκημα της λαθρεμπορίας αποτελεί συνήθη πρακτική των οργάνων επιβολής του νόμου». Τα δικαστήρια επιβάλλουν εξοντωτικές ποινές στους ανθρώπους με βάση ελάχιστα ώς μηδαμινά στοιχεία. Ενδεικτικός είναι και ο ζήλος της Δικαιοσύνης να ολοκληρώσει τη δικαστική διαδικασία: «Κατά μέσο όρο, οι δίκες διαρκούν 37 λεπτά, τα οποία μειώνονται σε 17 λεπτά στις δίκες με οριζόμενους από το κράτος δικηγόρους – η συντομότερη δίκη που καταγράψαμε διήρκεσε 6 λεπτά», συμπεραίνουν οι ερευνητές.

Η ελληνική κυβέρνηση όμως εφευρίσκει τρόπους να πανηγυρίσει με κάθε ευκαιρία για τη δήθεν «μάχη της εναντίον των διακινητών». Και ενώ οι παράφωνες πολεμικές ιαχές εκφράζονται ποικιλοτρόπως, η πιο πρόσφατη ήρθε προχθές από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νότη Μηταράκη, ο οποίος ανακοίνωσε πως η ελληνική αστυνομία πρέπει να προσανατολιστεί στην πάταξη των φαινομένων «μικρής εγκληματικότητας», δεν έκανε όμως ούτε μία αναφορά στην ασύδοτη εγκληματικότητα των κρατικών οργάνων ή στο γεγονός πως ο αστυνομικός αφέθηκε ελεύθερος χωρίς καν να του ασκηθεί δίωξη.

«Η απόφαση να μην ασκηθεί ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία διεγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη στάση των αρμόδιων αρχών και την πορεία της διαδικασίας», σημειώνει η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. «Η στάση ανοχής πειθαρχικών προϊσταμένων και εισαγγελέων προς τους εγκαλούμενους αστυνομικούς διογκώνει το πρόβλημα και αποδεικνύεται επικίνδυνη τόσο για τη νομιμότητα όσο και για την κοινωνική συνοχή», συνεχίζει η Ενωση.

Η Πρωτοβουλία Νομικών και Δικηγόρων για τα Δημοκρατικά Δικαιώματα υπογραμμίζει πως η δολοφονία του 20χρονου είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής: «Αυτής της ανεξέλεγκτης βίας […] που διαπνέει τα σώματα καταστολής, με αποτέλεσμα οι ζωές ανθρώπων […] να θεωρούνται μικρότερης αξίας από ένα κλεμμένο όχημα». «Πρόκειται για άλλη μια εξωδικαστική εκτέλεση από αστυνομικό όργανο, που έλαβε το μήνυμα ασυδοσίας και ατιμωρησίας που έστειλε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου μετά τις αστυνομικές δολοφονίες του Νίκου Σαμπάνη και του Κώστα Φραγκούλη», σημειώνει η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή.